πεισομένων

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /peː.so.mé.nɔːn/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /pi.soˈme.non/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /pi.soˈme.non/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /pi.soˈme.non/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /pi.soˈme.non/

Participle

πεισομένων • (peisoménōn)

masculine/feminine/neuter genitive plural of πεισόμενος (peisómenos)