πεισθῇς
Ancient Greek
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /peːs.tʰɛ̂ːi̯s/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /pisˈtʰe̝s/
- (4th CE Koine) IPA(key): /pisˈθis/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /pisˈθis/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /pisˈθis/
Verb
πεισθῇς • (peisthēîs)
- second-person singular aorist passive subjunctive of πείθω (peíthō)