παροξύτονος
Ancient Greek
Etymology
From πᾰρᾰ- (pără-, “next to”) + ὀξῠ́τονος (oxŭ́tonos, “oxytone”).
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /pa.rok.sý.to.nos/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /pa.rokˈsy.to.nos/
- (4th CE Koine) IPA(key): /pa.rokˈsy.to.nos/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /pa.rokˈsy.to.nos/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /pa.rokˈsi.to.nos/
Adjective
πᾰροξῠ́τονος • (păroxŭ́tonos) m or f (neuter πᾰροξῠ́τονον); second declension
Declension
| Number | Singular | Dual | Plural | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case/Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |||||
| Nominative | πᾰροξῠ́τονος păroxŭ́tonos |
πᾰροξῠ́τονον păroxŭ́tonon |
πᾰροξῠτόνω păroxŭtónō |
πᾰροξῠτόνω păroxŭtónō |
πᾰροξῠ́τονοι păroxŭ́tonoi |
πᾰροξῠ́τονᾰ păroxŭ́tonă | ||||||||
| Genitive | πᾰροξῠτόνου păroxŭtónou |
πᾰροξῠτόνου păroxŭtónou |
πᾰροξῠτόνοιν păroxŭtónoin |
πᾰροξῠτόνοιν păroxŭtónoin |
πᾰροξῠτόνων păroxŭtónōn |
πᾰροξῠτόνων păroxŭtónōn | ||||||||
| Dative | πᾰροξῠτόνῳ păroxŭtónōi |
πᾰροξῠτόνῳ păroxŭtónōi |
πᾰροξῠτόνοιν păroxŭtónoin |
πᾰροξῠτόνοιν păroxŭtónoin |
πᾰροξῠτόνοις păroxŭtónois |
πᾰροξῠτόνοις păroxŭtónois | ||||||||
| Accusative | πᾰροξῠ́τονον păroxŭ́tonon |
πᾰροξῠ́τονον păroxŭ́tonon |
πᾰροξῠτόνω păroxŭtónō |
πᾰροξῠτόνω păroxŭtónō |
πᾰροξῠτόνους păroxŭtónous |
πᾰροξῠ́τονᾰ păroxŭ́tonă | ||||||||
| Vocative | πᾰροξῠ́τονε păroxŭ́tone |
πᾰροξῠ́τονον păroxŭ́tonon |
πᾰροξῠτόνω păroxŭtónō |
πᾰροξῠτόνω păroxŭtónō |
πᾰροξῠ́τονοι păroxŭ́tonoi |
πᾰροξῠ́τονᾰ păroxŭ́tonă | ||||||||
| Derived forms | Adverb | Comparative | Superlative | |||||||||||
| πᾰροξῠτόνως păroxŭtónōs |
— | — | ||||||||||||
| Notes: |
| |||||||||||||
Derived terms
- πᾰροξῠτονέω (păroxŭtonéō)
- πᾰροξῠτόνησῐς (păroxŭtónēsĭs)
- πᾰροξῠτονητέον (păroxŭtonētéon)
- πᾰροξῠτονῶ (păroxŭtonô)
- πᾰροξῠτόνως (păroxŭtónōs)
- προπᾰροξῠτονέω (propăroxŭtonéō)
- προπᾰροξῠτόνησῐς (propăroxŭtónēsĭs)
- προπᾰροξῠτονητέον (propăroxŭtonētéon)
- προπᾰροξῠ́τονος (propăroxŭ́tonos)
- προπᾰροξῠτονῶ (propăroxŭtonô)
- προπᾰροξῠτόνως (propăroxŭtónōs)
Related terms
- ᾰ̓πᾰρόξῠντος (ăpăróxŭntos)
- βᾰρῠ́τονος (bărŭ́tonos)
- δῐᾰπᾰροξῡ́νω (dĭăpăroxū́nō)
- ἐπῐπᾰροξῡ́νω (epĭpăroxū́nō)
- εὐπᾰρόξῠντος (eupăróxŭntos)
- ὀξῠ́τονος (oxŭ́tonos)
- πᾰροξῐ́ζω (păroxĭ́zō)
- πᾰροξῐ́ς (păroxĭ́s)
- πᾰροξῠντέον (păroxŭntéon)
- πᾰροξῠντής (păroxŭntḗs)
- πᾰροξῠντῐκός (păroxŭntĭkós)
- πᾰροξῠντῐκῶς (păroxŭntĭkôs)
- πᾰροξῡ́νω (păroxū́nō)
- πᾰ́ροξῠς (pắroxŭs)
- πᾰροξῠσμός (păroxŭsmós)
- προπᾰροξῡ́νω (propăroxū́nō)
- προσπᾰροξῡ́νω (prospăroxū́nō)
- σῠμπᾰροξῡ́νω (sŭmpăroxū́nō)
References
- “παροξύτονος”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- παροξύτονος in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
Greek
Etymology
From Ancient Greek.
Adjective
παροξύτονος • (paroxýtonos) m (feminine παροξύτονη, neuter παροξύτονο)
- (grammar, linguistics) paroxytone, (of a word) having a stressed penultimate
Declension
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | παροξύτονος (paroxýtonos) | παροξύτονη (paroxýtoni) | παροξύτονο (paroxýtono) | παροξύτονοι (paroxýtonoi) | παροξύτονες (paroxýtones) | παροξύτονα (paroxýtona) | |
| genitive | παροξύτονου (paroxýtonou) | παροξύτονης (paroxýtonis) | παροξύτονου (paroxýtonou) | παροξύτονων (paroxýtonon) | παροξύτονων (paroxýtonon) | παροξύτονων (paroxýtonon) | |
| accusative | παροξύτονο (paroxýtono) | παροξύτονη (paroxýtoni) | παροξύτονο (paroxýtono) | παροξύτονους (paroxýtonous) | παροξύτονες (paroxýtones) | παροξύτονα (paroxýtona) | |
| vocative | παροξύτονε (paroxýtone) | παροξύτονη (paroxýtoni) | παροξύτονο (paroxýtono) | παροξύτονοι (paroxýtonoi) | παροξύτονες (paroxýtones) | παροξύτονα (paroxýtona) | |
See also
- βαρύτονος (varýtonos, “barytone”)
- οξύτονος (oxýtonos, “oxytone”)
- προπαροξύτονος (proparoxýtonos, “proparoxytone”)