παρθένου

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /par.tʰé.nuː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /parˈtʰe.nu/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /parˈθe.nu/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /parˈθe.nu/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /parˈθe.nu/

Noun

παρθένου • (parthénou)

genitive singular of παρθένος (parthénos)

Adjective

παρθένου • (parthénou)

masculine/feminine/neuter genitive singular of παρθένος (parthénos)