παρηγορέω

Ancient Greek

Etymology

From παρήγορος (parḗgoros, “consoling, comforting”) (from παρα- (para-) +‎ ἀγορεύω (agoreúō)) + -έω (-éō).

Pronunciation

 

Verb

πᾰρηγορέω • (părēgoréō)

  1. to address, exhort
  2. to advise
  3. to console, appease

Conjugation

   Present: πᾰρηγορέω, πᾰρηγορέομαι (Uncontracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative πᾰρηγορέω πᾰρηγορέεις πᾰρηγορέει πᾰρηγορέετον πᾰρηγορέετον πᾰρηγορέομεν πᾰρηγορέετε πᾰρηγορέουσῐ(ν)
subjunctive πᾰρηγορέω πᾰρηγορέῃς πᾰρηγορέῃ πᾰρηγορέητον πᾰρηγορέητον πᾰρηγορέωμεν πᾰρηγορέητε πᾰρηγορέωσῐ(ν)
optative πᾰρηγορέοιμῐ πᾰρηγορέοις πᾰρηγορέοι πᾰρηγορέοιτον πᾰρηγορεοίτην πᾰρηγορέοιμεν πᾰρηγορέοιτε πᾰρηγορέοιεν
imperative   πᾰρηγόρεε πᾰρηγορεέτω πᾰρηγορέετον πᾰρηγορεέτων   πᾰρηγορέετε πᾰρηγορεόντων
middle/passive indicative πᾰρηγορέομαι πᾰρηγορέῃ,
πᾰρηγορέει 		πᾰρηγορέεται πᾰρηγορέεσθον πᾰρηγορέεσθον πᾰρηγορεόμεθᾰ πᾰρηγορέεσθε πᾰρηγορέονται
subjunctive πᾰρηγορέωμαι πᾰρηγορέῃ πᾰρηγορέηται πᾰρηγορέησθον πᾰρηγορέησθον πᾰρηγορεώμεθᾰ πᾰρηγορέησθε πᾰρηγορέωνται
optative πᾰρηγορεοίμην πᾰρηγορέοιο πᾰρηγορέοιτο πᾰρηγορέοισθον πᾰρηγορεοίσθην πᾰρηγορεοίμεθᾰ πᾰρηγορέοισθε πᾰρηγορέοιντο
imperative   πᾰρηγορέου πᾰρηγορεέσθω πᾰρηγορέεσθον πᾰρηγορεέσθων   πᾰρηγορέεσθε πᾰρηγορεέσθων
active middle/passive
infinitive πᾰρηγορέειν πᾰρηγορέεσθαι
participle m πᾰρηγορέων πᾰρηγορεόμενος
f πᾰρηγορέουσᾰ πᾰρηγορεομένη
n πᾰρηγορέον πᾰρηγορεόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Present: πᾰρηγορῶ, πᾰρηγοροῦμαι (Contracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative πᾰρηγορῶ πᾰρηγορεῖς πᾰρηγορεῖ πᾰρηγορεῖτον πᾰρηγορεῖτον πᾰρηγοροῦμεν πᾰρηγορεῖτε πᾰρηγοροῦσῐ(ν)
subjunctive πᾰρηγορῶ πᾰρηγορῇς πᾰρηγορῇ πᾰρηγορῆτον πᾰρηγορῆτον πᾰρηγορῶμεν πᾰρηγορῆτε πᾰρηγορῶσῐ(ν)
optative πᾰρηγοροίην,
πᾰρηγοροῖμῐ 		πᾰρηγοροίης,
πᾰρηγοροῖς 		πᾰρηγοροίη,
πᾰρηγοροῖ 		πᾰρηγοροῖτον,
πᾰρηγοροίητον 		πᾰρηγοροίτην,
πᾰρηγοροιήτην 		πᾰρηγοροῖμεν,
πᾰρηγοροίημεν 		πᾰρηγοροῖτε,
πᾰρηγοροίητε 		πᾰρηγοροῖεν,
πᾰρηγοροίησᾰν
imperative   πᾰρηγόρει πᾰρηγορείτω πᾰρηγορεῖτον πᾰρηγορείτων   πᾰρηγορεῖτε πᾰρηγορούντων
middle/passive indicative πᾰρηγοροῦμαι πᾰρηγορεῖ,
πᾰρηγορῇ 		πᾰρηγορεῖται πᾰρηγορεῖσθον πᾰρηγορεῖσθον πᾰρηγορούμεθᾰ πᾰρηγορεῖσθε πᾰρηγοροῦνται
subjunctive πᾰρηγορῶμαι πᾰρηγορῇ πᾰρηγορῆται πᾰρηγορῆσθον πᾰρηγορῆσθον πᾰρηγορώμεθᾰ πᾰρηγορῆσθε πᾰρηγορῶνται
optative πᾰρηγοροίμην πᾰρηγοροῖο πᾰρηγοροῖτο πᾰρηγοροῖσθον πᾰρηγοροίσθην πᾰρηγοροίμεθᾰ πᾰρηγοροῖσθε πᾰρηγοροῖντο
imperative   πᾰρηγοροῦ πᾰρηγορείσθω πᾰρηγορεῖσθον πᾰρηγορείσθων   πᾰρηγορεῖσθε πᾰρηγορείσθων
active middle/passive
infinitive πᾰρηγορεῖν πᾰρηγορεῖσθαι
participle m πᾰρηγορῶν πᾰρηγορούμενος
f πᾰρηγοροῦσᾰ πᾰρηγορουμένη
n πᾰρηγοροῦν πᾰρηγορούμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ἐπᾰρηγόρεον, ἐπᾰρηγορεόμην (Uncontracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐπᾰρηγόρεον ἐπᾰρηγόρεες ἐπᾰρηγόρεε(ν) ἐπᾰρηγορέετον ἐπᾰρηγορεέτην ἐπᾰρηγορέομεν ἐπᾰρηγορέετε ἐπᾰρηγόρεον
middle/passive indicative ἐπᾰρηγορεόμην ἐπᾰρηγορέου ἐπᾰρηγορέετο ἐπᾰρηγορέεσθον ἐπᾰρηγορεέσθην ἐπᾰρηγορεόμεθᾰ ἐπᾰρηγορέεσθε ἐπᾰρηγορέοντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ἐπᾰρηγόρουν, ἐπᾰρηγορούμην (Contracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐπᾰρηγόρουν ἐπᾰρηγόρεις ἐπᾰρηγόρει ἐπᾰρηγορεῖτον ἐπᾰρηγορείτην ἐπᾰρηγοροῦμεν ἐπᾰρηγορεῖτε ἐπᾰρηγόρουν
middle/passive indicative ἐπᾰρηγορούμην ἐπᾰρηγοροῦ ἐπᾰρηγορεῖτο ἐπᾰρηγορεῖσθον ἐπᾰρηγορείσθην ἐπᾰρηγορούμεθᾰ ἐπᾰρηγορεῖσθε ἐπᾰρηγοροῦντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: πᾰρηγορήσω, πᾰρηγορήσομαι, πᾰρηγορηθήσομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative πᾰρηγορήσω πᾰρηγορήσεις πᾰρηγορήσει πᾰρηγορήσετον πᾰρηγορήσετον πᾰρηγορήσομεν πᾰρηγορήσετε πᾰρηγορήσουσῐ(ν)
optative πᾰρηγορήσοιμῐ πᾰρηγορήσοις πᾰρηγορήσοι πᾰρηγορήσοιτον πᾰρηγορησοίτην πᾰρηγορήσοιμεν πᾰρηγορήσοιτε πᾰρηγορήσοιεν
middle indicative πᾰρηγορήσομαι πᾰρηγορήσῃ,
πᾰρηγορήσει 		πᾰρηγορήσεται πᾰρηγορήσεσθον πᾰρηγορήσεσθον πᾰρηγορησόμεθᾰ πᾰρηγορήσεσθε πᾰρηγορήσονται
optative πᾰρηγορησοίμην πᾰρηγορήσοιο πᾰρηγορήσοιτο πᾰρηγορήσοισθον πᾰρηγορησοίσθην πᾰρηγορησοίμεθᾰ πᾰρηγορήσοισθε πᾰρηγορήσοιντο
passive indicative πᾰρηγορηθήσομαι πᾰρηγορηθήσῃ,
πᾰρηγορηθήσει 		πᾰρηγορηθήσεται πᾰρηγορηθήσεσθον πᾰρηγορηθήσεσθον πᾰρηγορηθησόμεθᾰ πᾰρηγορηθήσεσθε πᾰρηγορηθήσονται
optative πᾰρηγορηθησοίμην πᾰρηγορηθήσοιο πᾰρηγορηθήσοιτο πᾰρηγορηθήσοισθον πᾰρηγορηθησοίσθην πᾰρηγορηθησοίμεθᾰ πᾰρηγορηθήσοισθε πᾰρηγορηθήσοιντο
active middle passive
infinitive πᾰρηγορήσειν πᾰρηγορήσεσθαι πᾰρηγορηθήσεσθαι
participle m πᾰρηγορήσων πᾰρηγορησόμενος πᾰρηγορηθησόμενος
f πᾰρηγορήσουσᾰ πᾰρηγορησομένη πᾰρηγορηθησομένη
n πᾰρηγορῆσον πᾰρηγορησόμενον πᾰρηγορηθησόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ἐπᾰρηγόρησᾰ, ἐπᾰρηγορησᾰ́μην, ἐπᾰρηγορήθην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐπᾰρηγόρησᾰ ἐπᾰρηγόρησᾰς ἐπᾰρηγόρησε(ν) ἐπᾰρηγορήσᾰτον ἐπᾰρηγορησᾰ́την ἐπᾰρηγορήσᾰμεν ἐπᾰρηγορήσᾰτε ἐπᾰρηγόρησᾰν
subjunctive πᾰρηγορήσω πᾰρηγορήσῃς πᾰρηγορήσῃ πᾰρηγορήσητον πᾰρηγορήσητον πᾰρηγορήσωμεν πᾰρηγορήσητε πᾰρηγορήσωσῐ(ν)
optative πᾰρηγορήσαιμῐ πᾰρηγορήσειᾰς,
πᾰρηγορήσαις 		πᾰρηγορήσειε(ν),
πᾰρηγορήσαι 		πᾰρηγορήσαιτον πᾰρηγορησαίτην πᾰρηγορήσαιμεν πᾰρηγορήσαιτε πᾰρηγορήσειᾰν,
πᾰρηγορήσαιεν
imperative   πᾰρηγόρησον πᾰρηγορησᾰ́τω πᾰρηγορήσᾰτον πᾰρηγορησᾰ́των   πᾰρηγορήσᾰτε πᾰρηγορησᾰ́ντων
middle indicative ἐπᾰρηγορησᾰ́μην ἐπᾰρηγορήσω ἐπᾰρηγορήσᾰτο ἐπᾰρηγορήσᾰσθον ἐπᾰρηγορησᾰ́σθην ἐπᾰρηγορησᾰ́μεθᾰ ἐπᾰρηγορήσᾰσθε ἐπᾰρηγορήσᾰντο
subjunctive πᾰρηγορήσωμαι πᾰρηγορήσῃ πᾰρηγορήσηται πᾰρηγορήσησθον πᾰρηγορήσησθον πᾰρηγορησώμεθᾰ πᾰρηγορήσησθε πᾰρηγορήσωνται
optative πᾰρηγορησαίμην πᾰρηγορήσαιο πᾰρηγορήσαιτο πᾰρηγορήσαισθον πᾰρηγορησαίσθην πᾰρηγορησαίμεθᾰ πᾰρηγορήσαισθε πᾰρηγορήσαιντο
imperative   πᾰρηγόρησαι πᾰρηγορησᾰ́σθω πᾰρηγορήσᾰσθον πᾰρηγορησᾰ́σθων   πᾰρηγορήσᾰσθε πᾰρηγορησᾰ́σθων
passive indicative ἐπᾰρηγορήθην ἐπᾰρηγορήθης ἐπᾰρηγορήθη ἐπᾰρηγορήθητον ἐπᾰρηγορηθήτην ἐπᾰρηγορήθημεν ἐπᾰρηγορήθητε ἐπᾰρηγορήθησᾰν
subjunctive πᾰρηγορηθῶ πᾰρηγορηθῇς πᾰρηγορηθῇ πᾰρηγορηθῆτον πᾰρηγορηθῆτον πᾰρηγορηθῶμεν πᾰρηγορηθῆτε πᾰρηγορηθῶσῐ(ν)
optative πᾰρηγορηθείην πᾰρηγορηθείης πᾰρηγορηθείη πᾰρηγορηθεῖτον,
πᾰρηγορηθείητον 		πᾰρηγορηθείτην,
πᾰρηγορηθειήτην 		πᾰρηγορηθεῖμεν,
πᾰρηγορηθείημεν 		πᾰρηγορηθεῖτε,
πᾰρηγορηθείητε 		πᾰρηγορηθεῖεν,
πᾰρηγορηθείησᾰν
imperative   πᾰρηγορήθητῐ πᾰρηγορηθήτω πᾰρηγορήθητον πᾰρηγορηθήτων   πᾰρηγορήθητε πᾰρηγορηθέντων
active middle passive
infinitive πᾰρηγορῆσαι πᾰρηγορήσᾰσθαι πᾰρηγορηθῆναι
participle m πᾰρηγορήσᾱς πᾰρηγορησᾰ́μενος πᾰρηγορηθείς
f πᾰρηγορήσᾱσᾰ πᾰρηγορησᾰμένη πᾰρηγορηθεῖσᾰ
n πᾰρηγορῆσᾰν πᾰρηγορησᾰ́μενον πᾰρηγορηθέν
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Perfect: ἐπᾰρηγόρηκᾰ, ἐπᾰρηγόρημαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐπᾰρηγόρηκᾰ ἐπᾰρηγόρηκᾰς ἐπᾰρηγόρηκε(ν) ἐπᾰρηγορήκᾰτον ἐπᾰρηγορήκᾰτον ἐπᾰρηγορήκᾰμεν ἐπᾰρηγορήκᾰτε ἐπᾰρηγορήκᾱσῐ(ν)
subjunctive ἐπᾰρηγορήκω ἐπᾰρηγορήκῃς ἐπᾰρηγορήκῃ ἐπᾰρηγορήκητον ἐπᾰρηγορήκητον ἐπᾰρηγορήκωμεν ἐπᾰρηγορήκητε ἐπᾰρηγορήκωσῐ(ν)
optative ἐπᾰρηγορήκοιμῐ,
ἐπᾰρηγορηκοίην 		ἐπᾰρηγορήκοις,
ἐπᾰρηγορηκοίης 		ἐπᾰρηγορήκοι,
ἐπᾰρηγορηκοίη 		ἐπᾰρηγορήκοιτον ἐπᾰρηγορηκοίτην ἐπᾰρηγορήκοιμεν ἐπᾰρηγορήκοιτε ἐπᾰρηγορήκοιεν
imperative   ἐπᾰρηγόρηκε ἐπᾰρηγορηκέτω ἐπᾰρηγορήκετον ἐπᾰρηγορηκέτων   ἐπᾰρηγορήκετε ἐπᾰρηγορηκόντων
middle/passive indicative ἐπᾰρηγόρημαι ἐπᾰρηγόρησαι ἐπᾰρηγόρηται ἐπᾰρηγόρησθον ἐπᾰρηγόρησθον ἐπᾰρηγορήμεθᾰ ἐπᾰρηγόρησθε ἐπᾰρηγόρηνται
subjunctive ἐπᾰρηγορημένος ὦ ἐπᾰρηγορημένος ᾖς ἐπᾰρηγορημένος ᾖ ἐπᾰρηγορημένω ἦτον ἐπᾰρηγορημένω ἦτον ἐπᾰρηγορημένοι ὦμεν ἐπᾰρηγορημένοι ἦτε ἐπᾰρηγορημένοι ὦσῐ(ν)
optative ἐπᾰρηγορημένος εἴην ἐπᾰρηγορημένος εἴης ἐπᾰρηγορημένος εἴη ἐπᾰρηγορημένω εἴητον,
εἶτον 		ἐπᾰρηγορημένω εἰήτην,
εἴτην 		ἐπᾰρηγορημένοι εἴημεν,
εἶμεν 		ἐπᾰρηγορημένοι εἴητε,
εἶτε 		ἐπᾰρηγορημένοι εἴησᾰν,
εἶεν
imperative   ἐπᾰρηγόρησο ἐπᾰρηγορήσθω ἐπᾰρηγόρησθον ἐπᾰρηγορήσθων   ἐπᾰρηγόρησθε ἐπᾰρηγορήσθων
active middle/passive
infinitive ἐπᾰρηγορηκέναι ἐπᾰρηγορῆσθαι
participle m ἐπᾰρηγορηκώς ἐπᾰρηγορημένος
f ἐπᾰρηγορηκυῖᾰ ἐπᾰρηγορημένη
n ἐπᾰρηγορηκός ἐπᾰρηγορημένον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Pluperfect: ἐπᾰρηγορήκειν, ἐπᾰρηγορήμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐπᾰρηγορήκειν,
ἐπᾰρηγορήκη 		ἐπᾰρηγορήκεις,
ἐπᾰρηγορήκης 		ἐπᾰρηγορήκει(ν) ἐπᾰρηγορήκετον ἐπᾰρηγορηκέτην ἐπᾰρηγορήκεμεν ἐπᾰρηγορήκετε ἐπᾰρηγορήκεσᾰν
middle/passive indicative ἐπᾰρηγορήμην ἐπᾰρηγόρησο ἐπᾰρηγόρητο ἐπᾰρηγόρησθον ἐπᾰρηγορήσθην ἐπᾰρηγορήμεθᾰ ἐπᾰρηγόρησθε ἐπᾰρηγόρηντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: παρηγορέεσκον, παρηγορεεσκόμην (Epic)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative παρηγορέεσκον παρηγορέεσκες παρηγορέεσκε(ν) παρηγορεέσκετον παρηγορεεσκέτην παρηγορεέσκομεν παρηγορεέσκετε παρηγορέεσκον
middle/passive indicative παρηγορεεσκόμην παρηγορεέσκεο,
παρηγορεέσκευ 		παρηγορεέσκετο παρηγορεέσκεσθον παρηγορεεσκέσθην παρηγορεεσκόμε(σ)θᾰ παρηγορεέσκεσθε παρηγορεέσκοντο
Notes:
Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

  • παρηγορικός (parēgorikós)
    • English: paregoric

Synonyms

Descendants

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.