παραλήγω

Ancient Greek

Etymology

πᾰρᾰ- (pără-, “beside, near”) +‎ λήγω (lḗgō, “cease, terminate”)

Pronunciation

 

Verb

πᾰρᾰλήγω • (părălḗgō)

  1. to be next to the end, to be penultimate
    • 50 CE – 250 CE, Apollonius Dyscolus, On Syntax 252
    • 50 CE – 250 CE, Apollonius Dyscolus, On Syntax 255.5
    • Hdn.Gr. 2.926–927
    • AD 2nd century, Hephaestion, Ἐγχειρίδιον περὶ μέτρων 5.1.16.2–7:
      Ὅτε μὲν οὖν ἀκατάληκτόν ἐστιν, ἐπὶ τῆς τελευταίας τὸν ἴαμβον δέχεται μόνον ἢ πυρρίχιον διὰ τὴν ἀδιάφορον, ὅταν δὲ καταληκτικόν, τὸν ἴαμβον παραλήγοντα — ἢ σπανίως τρίβραχυν —, ὥστε γίνεσθαι τὴν κατάκλειδα ἤτοι ἀμφίβραχυν ἢ βακχεῖον.
      Hóte mèn oûn akatálēktón estin, epì tês teleutaías tòn íambon dékhetai mónon ḕ purrhíkhion dià tḕn adiáphoron, hótan dè katalēktikón, tòn íambon paralḗgonta — ḕ spaníōs tríbrakhun —, hṓste gínesthai tḕn katákleida ḗtoi amphíbrakhun ḕ bakkheîon.
      (please add an English translation of this quotation)
    • 50 CE – 250 CE, Apollonius Dyscolus, On Adverbs 175.20
    • 161 CE – 180 CE, Hermogenes, On Types of Style 1.6

Conjugation

   Present: πᾰρᾰλήγω, πᾰρᾰλήγομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative πᾰρᾰλήγω πᾰρᾰλήγεις πᾰρᾰλήγει πᾰρᾰλήγετον πᾰρᾰλήγετον πᾰρᾰλήγομεν πᾰρᾰλήγετε πᾰρᾰλήγουσῐ(ν)
subjunctive πᾰρᾰλήγω πᾰρᾰλήγῃς πᾰρᾰλήγῃ πᾰρᾰλήγητον πᾰρᾰλήγητον πᾰρᾰλήγωμεν πᾰρᾰλήγητε πᾰρᾰλήγωσῐ(ν)
optative πᾰρᾰλήγοιμῐ πᾰρᾰλήγοις πᾰρᾰλήγοι πᾰρᾰλήγοιτον πᾰρᾰληγοίτην πᾰρᾰλήγοιμεν πᾰρᾰλήγοιτε πᾰρᾰλήγοιεν
imperative   πᾰρᾰ́ληγε πᾰρᾰληγέτω πᾰρᾰλήγετον πᾰρᾰληγέτων   πᾰρᾰλήγετε πᾰρᾰληγόντων
middle/passive indicative πᾰρᾰλήγομαι πᾰρᾰλήγῃ,
πᾰρᾰλήγει 		πᾰρᾰλήγεται πᾰρᾰλήγεσθον πᾰρᾰλήγεσθον πᾰρᾰληγόμεθᾰ πᾰρᾰλήγεσθε πᾰρᾰλήγονται
subjunctive πᾰρᾰλήγωμαι πᾰρᾰλήγῃ πᾰρᾰλήγηται πᾰρᾰλήγησθον πᾰρᾰλήγησθον πᾰρᾰληγώμεθᾰ πᾰρᾰλήγησθε πᾰρᾰλήγωνται
optative πᾰρᾰληγοίμην πᾰρᾰλήγοιο πᾰρᾰλήγοιτο πᾰρᾰλήγοισθον πᾰρᾰληγοίσθην πᾰρᾰληγοίμεθᾰ πᾰρᾰλήγοισθε πᾰρᾰλήγοιντο
imperative   πᾰρᾰλήγου πᾰρᾰληγέσθω πᾰρᾰλήγεσθον πᾰρᾰληγέσθων   πᾰρᾰλήγεσθε πᾰρᾰληγέσθων
active middle/passive
infinitive πᾰρᾰλήγειν πᾰρᾰλήγεσθαι
participle m πᾰρᾰλήγων πᾰρᾰληγόμενος
f πᾰρᾰλήγουσᾰ πᾰρᾰληγομένη
n πᾰρᾰλῆγον πᾰρᾰληγόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.