οἰομένης

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /oi̯.o.mé.nɛːs/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /y.oˈme.ne̝s/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /y.oˈme.nis/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /y.oˈme.nis/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /i.oˈme.nis/

Participle

οἰομένης • (oioménēs)

feminine genitive singular of οἰόμενος (oiómenos)