οἰκετεύω

Ancient Greek

Etymology

From οἰκέτης (oikétēs, “household slave”) +‎ -έω (-éō, denominative verbal suffix)

Pronunciation

 

Verb

οἰκετεύω • (oiketeúō)

  1. inhabit

Inflection

   Present: οἰκετεύω, οἰκετεύομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative οἰκετεύω οἰκετεύεις οἰκετεύει οἰκετεύετον οἰκετεύετον οἰκετεύομεν οἰκετεύετε οἰκετεύουσῐ(ν)
subjunctive οἰκετεύω οἰκετεύῃς οἰκετεύῃ οἰκετεύητον οἰκετεύητον οἰκετεύωμεν οἰκετεύητε οἰκετεύωσῐ(ν)
optative οἰκετεύοιμῐ οἰκετεύοις οἰκετεύοι οἰκετεύοιτον οἰκετευοίτην οἰκετεύοιμεν οἰκετεύοιτε οἰκετεύοιεν
imperative   οἰκέτευε οἰκετευέτω οἰκετεύετον οἰκετευέτων   οἰκετεύετε οἰκετευόντων
middle/passive indicative οἰκετεύομαι οἰκετεύῃ,
οἰκετεύει 		οἰκετεύεται οἰκετεύεσθον οἰκετεύεσθον οἰκετευόμεθᾰ οἰκετεύεσθε οἰκετεύονται
subjunctive οἰκετεύωμαι οἰκετεύῃ οἰκετεύηται οἰκετεύησθον οἰκετεύησθον οἰκετευώμεθᾰ οἰκετεύησθε οἰκετεύωνται
optative οἰκετευοίμην οἰκετεύοιο οἰκετεύοιτο οἰκετεύοισθον οἰκετευοίσθην οἰκετευοίμεθᾰ οἰκετεύοισθε οἰκετεύοιντο
imperative   οἰκετεύου οἰκετευέσθω οἰκετεύεσθον οἰκετευέσθων   οἰκετεύεσθε οἰκετευέσθων
active middle/passive
infinitive οἰκετεύειν οἰκετεύεσθαι
participle m οἰκετεύων οἰκετευόμενος
f οἰκετεύουσᾰ οἰκετευομένη
n οἰκετεῦον οἰκετευόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Only attested in present forms.

Synonyms

Further Reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.