οἰκειότατον
Ancient Greek
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /oi̯.keː.ó.ta.ton/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /y.kiˈo.ta.ton/
- (4th CE Koine) IPA(key): /y.ciˈo.ta.ton/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /y.ciˈo.ta.ton/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /i.ciˈo.ta.ton/
Adjective
οἰκειότᾰτον • (oikeiótăton)
- inflection of οἰκειότᾰτος (oikeiótătos):
- masculine accusative singular
- neuter nominative/accusative/vocative singular