οικειόομαι

Ancient Greek

Etymology

From οἰκειόω (oikeióō, “to make one's own”) +‎ -ομαι (-omai, “a suffix forming passive verbs”)

Verb

οικειόομαι • (oikeióomai)

  1. (passive voice) To be made friendly, be closely united

Inflection

   Present: οἰκειόομαι (Uncontracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
middle/passive indicative οἰκειόομαι οἰκειόῃ,
οἰκειόει 		οἰκειόεται οἰκειόεσθον οἰκειόεσθον οἰκειοόμεθᾰ οἰκειόεσθε οἰκειόονται
subjunctive οἰκειόωμαι οἰκειόῃ οἰκειόηται οἰκειόησθον οἰκειόησθον οἰκειοώμεθᾰ οἰκειόησθε οἰκειόωνται
optative οἰκειοοίμην οἰκειόοιο οἰκειόοιτο οἰκειόοισθον οἰκειοοίσθην οἰκειοοίμεθᾰ οἰκειόοισθε οἰκειόοιντο
imperative   οἰκειόου οἰκειοέσθω οἰκειόεσθον οἰκειοέσθων   οἰκειόεσθε οἰκειοέσθων
middle/passive
infinitive οἰκειόεσθαι
participle m οἰκειοόμενος
f οἰκειοομένη
n οἰκειοόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Present: οἰκειοῦμαι (Contracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
middle/passive indicative οἰκειοῦμαι οἰκειοῖ οἰκειοῦται οἰκειοῦσθον οἰκειοῦσθον οἰκειούμεθᾰ οἰκειοῦσθε οἰκειοῦνται
subjunctive οἰκειῶμαι οἰκειοῖ οἰκειῶται οἰκειῶσθον οἰκειῶσθον οἰκειώμεθᾰ οἰκειῶσθε οἰκειῶνται
optative οἰκειοίμην οἰκειοῖο οἰκειοῖτο οἰκειοῖσθον οἰκειοίσθην οἰκειοίμεθᾰ οἰκειοῖσθε οἰκειοῖντο
imperative   οἰκειοῦ οἰκειούσθω οἰκειοῦσθον οἰκειούσθων   οἰκειοῦσθε οἰκειούσθων
middle/passive
infinitive οἰκειοῦσθαι
participle m οἰκειούμενος
f οἰκειουμένη
n οἰκειούμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ᾠκειοόμην (Uncontracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
middle/passive indicative ᾠκειοόμην ᾠκειόου ᾠκειόετο ᾠκειόεσθον ᾠκειοέσθην ᾠκειοόμεθᾰ ᾠκειόεσθε ᾠκειόοντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ᾠκειούμην (Contracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
middle/passive indicative ᾠκειούμην ᾠκειοῦ ᾠκειοῦτο ᾠκειοῦσθον ᾠκειούσθην ᾠκειούμεθᾰ ᾠκειοῦσθε ᾠκειοῦντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.