ξεινοκτονέω

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /kseː.nok.to.né.ɔː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ksi.nok.toˈne.o/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ksi.nok.toˈne.o/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ksi.nok.toˈne.o/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ksi.nok.toˈne.o/

Verb

ξεινοκτονέω • (xeinoktonéō)

Ionic form of ξενοκτονέω (xenoktonéō)
- 484 BCE – 425 BCE, Herodotus, The Histories 2.115:
  νῦν ὦν ἐπειδὴ περὶ πολλοῦ ἥγημαι μὴ ξεινοκτονέειν, γυναῖκα μὲν ταύτην καὶ τὰ χρήματα οὔ τοι προήσω ἀπάγεσθαι, ἀλλ᾽ αὐτὰ ἐγὼ τῷ Ἕλληνι ξείνῳ φυλάξω, ἐς ὃ ἂν αὐτὸς ἐλθὼν ἐκεῖνος ἀπαγαγέσθαι ἐθέλῃ: αὐτὸν δέ σε καὶ τοὺς σοὺς συμπλόους τριῶν ἡμερέων προαγορεύω ἐκ τῆς ἐμῆς γῆς ἐς ἄλλην τινὰ μετορμίζεσθαι, εἰ δὲ μή, ἅτε πολεμίους περιέψεσθαι.
  nûn ôn epeidḕ perì polloû hḗgēmai mḕ xeinoktonéein, gunaîka mèn taútēn kaì tà khrḗmata oú toi proḗsō apágesthai, all’ autà egṑ tōî Héllēni xeínōi phuláxō, es hò àn autòs elthṑn ekeînos apagagésthai ethélēi: autòn dé se kaì toùs soùs sumplóous triôn hēmeréōn proagoreúō ek tês emês gês es állēn tinà metormízesthai, ei dè mḗ, háte polemíous periépsesthai.
  (please add an English translation of this quotation)

Conjugation

Present: ξεινοκτονέω, ξεινοκτονέομαι (Ionic, uncontracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ξεινοκτονέω	ξεινοκτονέεις	ξεινοκτονέει	ξεινοκτονέετον	ξεινοκτονέετον	ξεινοκτονέομεν	ξεινοκτονέετε	ξεινοκτονέουσῐ(ν)
	subjunctive	ξεινοκτονέω	ξεινοκτονέῃς	ξεινοκτονέῃ	ξεινοκτονέητον	ξεινοκτονέητον	ξεινοκτονέωμεν	ξεινοκτονέητε	ξεινοκτονέωσῐ(ν)
	optative	ξεινοκτονέοιμῐ	ξεινοκτονέοις	ξεινοκτονέοι	ξεινοκτονέοιτον	ξεινοκτονεοίτην	ξεινοκτονέοιμεν	ξεινοκτονέοιτε	ξεινοκτονέοιεν
	imperative		ξεινοκτόνεε	ξεινοκτονεέτω	ξεινοκτονέετον	ξεινοκτονεέτων		ξεινοκτονέετε	ξεινοκτονεόντων
middle/passive	indicative	ξεινοκτονέομαι	ξεινοκτονέεαι, ξεινοκτονέῃ	ξεινοκτονέεται	ξεινοκτονέεσθον	ξεινοκτονέεσθον	ξεινοκτονεόμεθᾰ	ξεινοκτονέεσθε	ξεινοκτονέονται
	subjunctive	ξεινοκτονέωμαι	ξεινοκτονέηαι, ξεινοκτονέῃ	ξεινοκτονέηται	ξεινοκτονέησθον	ξεινοκτονέησθον	ξεινοκτονεώμεθᾰ	ξεινοκτονέησθε	ξεινοκτονέωνται
	optative	ξεινοκτονεοίμην	ξεινοκτονέοιο	ξεινοκτονέοιτο	ξεινοκτονέοισθον	ξεινοκτονεοίσθην	ξεινοκτονεοίμεθᾰ	ξεινοκτονέοισθε	ξεινοκτονεοίᾰτο
	imperative		ξεινοκτονέεο, ξεινοκτονέευ	ξεινοκτονεέσθω	ξεινοκτονέεσθον	ξεινοκτονεέσθων		ξεινοκτονέεσθε	ξεινοκτονεέσθων
		active				middle/passive
infinitive		ξεινοκτονέειν				ξεινοκτονέεσθαι
participle	m	ξεινοκτονέων				ξεινοκτονεόμενος
	f	ξεινοκτονέουσᾰ				ξεινοκτονεομένη
	n	ξεινοκτονέον				ξεινοκτονεόμενον
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Present: ξεινοκτονῶ, ξεινοκτονοῦμαι (Ionic, contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ξεινοκτονῶ	ξεινοκτονεῖς	ξεινοκτονεῖ	ξεινοκτονεῖτον	ξεινοκτονεῖτον	ξεινοκτονοῦμεν	ξεινοκτονεῖτε	ξεινοκτονοῦσῐ(ν)
	subjunctive	ξεινοκτονῶ	ξεινοκτονῇς	ξεινοκτονῇ	ξεινοκτονῆτον	ξεινοκτονῆτον	ξεινοκτονῶμεν	ξεινοκτονῆτε	ξεινοκτονῶσῐ(ν)
	optative	ξεινοκτονοῖμι	ξεινοκτονοῖς	ξεινοκτονοῖ	ξεινοκτονοῖτον	ξεινοκτονοίτην	ξεινοκτονοῖμεν	ξεινοκτονοῖτε	ξεινοκτονοῖεν
	imperative		ξεινοκτόνει	ξεινοκτονείτω	ξεινοκτονεῖτον	ξεινοκτονείτων		ξεινοκτονεῖτε	ξεινοκτονούντων
middle/passive	indicative	ξεινοκτονοῦμαι	ξεινοκτονῇ	ξεινοκτονεῖται	ξεινοκτονεῖσθον	ξεινοκτονεῖσθον	ξεινοκτονούμεθᾰ	ξεινοκτονεῖσθε	ξεινοκτονοῦνται
	subjunctive	ξεινοκτονῶμαι	ξεινοκτονῇ	ξεινοκτονῆται	ξεινοκτονῆσθον	ξεινοκτονῆσθον	ξεινοκτονώμεθᾰ	ξεινοκτονῆσθε	ξεινοκτονῶνται
	optative	ξεινοκτονοίμην	ξεινοκτονοῖο	ξεινοκτονοῖτο	ξεινοκτονοῖσθον	ξεινοκτονοίσθην	ξεινοκτονοίμεθᾰ	ξεινοκτονοῖσθε	ξεινοκτονοίᾰτο
	imperative		ξεινοκτονοῦ	ξεινοκτονείσθω	ξεινοκτονεῖσθον	ξεινοκτονείσθων		ξεινοκτονεῖσθε	ξεινοκτονείσθων
		active				middle/passive
infinitive		ξεινοκτονεῖν				ξεινοκτονεῖσθαι
participle	m	ξεινοκτονῶν				ξεινοκτονούμενος
	f	ξεινοκτονοῦσᾰ				ξεινοκτονουμένη
	n	ξεινοκτονοῦν				ξεινοκτονούμενον
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

References

“ξενοκτονέω”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
ξενοκτονέω in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
ξενοκτονέω, in ΛΟΓΕΙΟΝ [Logeion] Dictionaries for Ancient Greek and Latin (in English, French, Spanish, German, Dutch and Chinese), University of Chicago, since 2011