ξέω

Ancient Greek

Etymology

From Proto-Hellenic *kséhō, from Proto-Indo-European *kes-.

Pronunciation

 

Verb

ξέω • (xéō)

  1. to smooth or polish by scraping, planing, filing etc.

Conjugation

   Present: ξέω, ξέομαι (Contracted only in -ει-)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ξέω ξεῖς ξεῖ ξεῖτον ξεῖτον ξέομεν ξεῖτε ξέουσῐ(ν)
subjunctive ξέω ξέῃς ξέῃ ξέητον ξέητον ξέωμεν ξέητε ξέωσῐ(ν)
optative ξέοιμῐ ξέοις ξέοι ξέοιτον ξεοίτην ξέοιμεν ξέοιτε ξέοιεν
imperative   ξεῖ ξείτω ξεῖτον ξείτων   ξεῖτε ξεόντων
middle/passive indicative ξέομαι ξέῃ,
ξέει 		ξέεται ξέεσθον ξέεσθον ξεόμεθᾰ ξέεσθε ξέονται
subjunctive ξέωμαι ξέῃ ξέηται ξέησθον ξέησθον ξεώμεθᾰ ξέησθε ξέωνται
optative ξεοίμην ξέοιο ξέοιτο ξέοισθον ξεοίσθην ξεοίμεθᾰ ξέοισθε ξέοιντο
imperative   ξέου ξεέσθω ξέεσθον ξεέσθων   ξέεσθε ξεέσθων
active middle/passive
infinitive ξεῖν ξέεσθαι
participle m ξέων ξεόμενος
f ξέουσᾰ ξεομένη
n ξέον ξεόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ἔξεον, ἐξεόμην (Contracted only in -ει-)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἔξεον ἔξεις ἔξει ἐξεῖτον ἐξείτην ἐξέομεν ἐξέετε ἐξεῖτε
middle/passive indicative ἐξεόμην ἐξέου ἐξέετο ἐξέεσθον ἐξεέσθην ἐξεόμεθᾰ ἐξέεσθε ἐξέοντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: ξέσω, ξέσομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ξέσω ξέσεις ξέσει ξέσετον ξέσετον ξέσομεν ξέσετε ξέσουσῐ(ν)
optative ξέσοιμῐ ξέσοις ξέσοι ξέσοιτον ξεσοίτην ξέσοιμεν ξέσοιτε ξέσοιεν
middle indicative ξέσομαι ξέσῃ,
ξέσει 		ξέσεται ξέσεσθον ξέσεσθον ξεσόμεθᾰ ξέσεσθε ξέσονται
optative ξεσοίμην ξέσοιο ξέσοιτο ξέσοισθον ξεσοίσθην ξεσοίμεθᾰ ξέσοισθε ξέσοιντο
active middle
infinitive ξέσειν ξέσεσθαι
participle m ξέσων ξεσόμενος
f ξέσουσᾰ ξεσομένη
n ξέσον ξεσόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ἔξεσᾰ, ἐξεσᾰ́μην, ἐξέσθην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἔξεσᾰ ἔξεσᾰς ἔξεσε(ν) ἐξέσᾰτον ἐξεσᾰ́την ἐξέσᾰμεν ἐξέσᾰτε ἔξεσᾰν
subjunctive ξέσω ξέσῃς ξέσῃ ξέσητον ξέσητον ξέσωμεν ξέσητε ξέσωσῐ(ν)
optative ξέσαιμῐ ξέσειᾰς,
ξέσαις 		ξέσειε(ν),
ξέσαι 		ξέσαιτον ξεσαίτην ξέσαιμεν ξέσαιτε ξέσειᾰν,
ξέσαιεν
imperative   ξέσον ξεσᾰ́τω ξέσᾰτον ξεσᾰ́των   ξέσᾰτε ξεσᾰ́ντων
middle indicative ἐξεσᾰ́μην ἐξέσω ἐξέσᾰτο ἐξέσᾰσθον ἐξεσᾰ́σθην ἐξεσᾰ́μεθᾰ ἐξέσᾰσθε ἐξέσᾰντο
subjunctive ξέσωμαι ξέσῃ ξέσηται ξέσησθον ξέσησθον ξεσώμεθᾰ ξέσησθε ξέσωνται
optative ξεσαίμην ξέσαιο ξέσαιτο ξέσαισθον ξεσαίσθην ξεσαίμεθᾰ ξέσαισθε ξέσαιντο
imperative   ξέσαι ξεσᾰ́σθω ξέσᾰσθον ξεσᾰ́σθων   ξέσᾰσθε ξεσᾰ́σθων
passive indicative ἐξέσθην ἐξέσθης ἐξέσθη ἐξέσθητον ἐξεσθήτην ἐξέσθημεν ἐξέσθητε ἐξέσθησᾰν
subjunctive ξεσθῶ ξεσθῇς ξεσθῇ ξεσθῆτον ξεσθῆτον ξεσθῶμεν ξεσθῆτε ξεσθῶσῐ(ν)
optative ξεσθείην ξεσθείης ξεσθείη ξεσθεῖτον,
ξεσθείητον 		ξεσθείτην,
ξεσθειήτην 		ξεσθεῖμεν,
ξεσθείημεν 		ξεσθεῖτε,
ξεσθείητε 		ξεσθεῖεν,
ξεσθείησᾰν
imperative   ξέσθητῐ ξεσθήτω ξέσθητον ξεσθήτων   ξέσθητε ξεσθέντων
active middle passive
infinitive ξέσαι ξέσᾰσθαι ξεσθῆναι
participle m ξέσᾱς ξεσᾰ́μενος ξεσθείς
f ξέσᾱσᾰ ξεσᾰμένη ξεσθεῖσᾰ
n ξέσᾰν ξεσᾰ́μενον ξεσθέν
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ξέσσᾰ, ξεσσᾰ́μην, ξέσθην (Epic)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ξέσσᾰ ξέσσᾰς ξέσσε(ν) ξέσσᾰτον ξεσσᾰ́την ξέσσᾰμεν ξέσσᾰτε ξέσσᾰν
subjunctive ξέσσω,
ξέσσωμῐ 		ξέσσῃς,
ξέσσῃσθᾰ 		ξέσσῃ,
ξέσσῃσῐ(ν) 		ξέσσητον,
ξέσσετον 		ξέσσητον,
ξέσσετον 		ξέσσωμεν,
ξέσσομεν 		ξέσσητε,
ξέσσετε 		ξέσσωσῐ(ν)
optative ξέσσαιμῐ ξέσσαις,
ξέσσαισθᾰ,
ξέσσειᾰς 		ξέσσειε(ν),
ξέσσαι 		ξεσσεῖτον ξεσσείτην ξεσσεῖμεν ξεσσεῖτε ξεσσεῖεν
imperative   ξέσσον ξεσσᾰ́τω ξέσσᾰτον ξεσσᾰ́των   ξέσσᾰτε ξεσσᾰ́ντων
middle indicative ξεσσᾰ́μην ξέσσᾰο ξέσσᾰτο ξέσσᾰσθον ξεσσᾰ́σθην ξεσσᾰ́με(σ)θᾰ ξέσσᾰσθε ξέσσᾰντο
subjunctive ξέσσωμαι,
ξέσσομαι 		ξέσσῃ,
ξέσσεαι 		ξέσσηται,
ξέσσεται 		ξέσσησθον ξέσσησθον ξεσσώμε(σ)θᾰ,
ξεσσόμε(σ)θᾰ 		ξέσσησθε ξέσσωνται
optative ξεσσαίμην ξέσσαιο ξέσσαιτο ξέσσαισθον ξεσσαίσθην ξεσσαίμε(σ)θᾰ ξέσσαισθε ξεσσαίᾰτο
imperative   ξέσσαι ξεσσᾰ́σθω ξέσσᾰσθον ξεσσᾰ́σθων   ξέσσᾰσθε ξεσσᾰ́σθων
passive indicative ξέσθην ξέσθης ξέσθη ξέσθητον ξεσθήτην ξέσθημεν ξέσθητε ξέσθησᾰν,
ξέσθεν
subjunctive ξεσθῶ ξεσθῇς ξεσθῇ ξεσθῆτον ξεσθῆτον ξεσθῶμεν ξεσθῆτε ξεσθῶσῐ(ν)
optative ξεσθείην ξεσθείης ξεσθείη ξεσθεῖτον,
ξεσθείητον 		ξεσθείτην,
ξεσθειήτην 		ξεσθεῖμεν,
ξεσθείημεν 		ξεσθεῖτε,
ξεσθείητε 		ξεσθεῖεν,
ξεσθείησᾰν
imperative   ξέσθητῐ ξεσθήτω ξέσθητον ξεσθήτων   ξέσθητε ξεσθέντων
active middle passive
infinitive ξέσσαι,
ξεσσᾰ́μεν,
ξεσσᾰμέναι 		ξέσσᾰσθαι ξεσθῆναι,
ξεσθήμεναι
participle m ξέσσᾱς ξεσσᾰ́μενος ξεσθείς
f ξέσσᾱσᾰ ξεσσᾰμένη ξεσθεῖσᾰ
n ξέσσᾰν ξεσσᾰ́μενον ξεσθέν
Notes:
Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Perfect: ἔξεκᾰ, ἔξεσμαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἔξεκᾰ ἔξεκᾰς ἔξεκε(ν) ἐξέκᾰτον ἐξέκᾰτον ἐξέκᾰμεν ἐξέκᾰτε ἐξέκᾱσῐ(ν)
subjunctive ἐξέκω ἐξέκῃς ἐξέκῃ ἐξέκητον ἐξέκητον ἐξέκωμεν ἐξέκητε ἐξέκωσῐ(ν)
optative ἐξέκοιμῐ,
ἐξεκοίην 		ἐξέκοις,
ἐξεκοίης 		ἐξέκοι,
ἐξεκοίη 		ἐξέκοιτον ἐξεκοίτην ἐξέκοιμεν ἐξέκοιτε ἐξέκοιεν
imperative   ἔξεκε ἐξεκέτω ἐξέκετον ἐξεκέτων   ἐξέκετε ἐξεκόντων
middle/passive indicative ἔξεσμαι ἔξεσαι ἔξεσται ἔξεσθον ἔξεσθον ἐξέσμεθᾰ ἔξεσθε ἐξέσᾰται
subjunctive ἐξεσμένος ὦ ἐξεσμένος ᾖς ἐξεσμένος ᾖ ἐξεσμένω ἦτον ἐξεσμένω ἦτον ἐξεσμένοι ὦμεν ἐξεσμένοι ἦτε ἐξεσμένοι ὦσῐ(ν)
optative ἐξεσμένος εἴην ἐξεσμένος εἴης ἐξεσμένος εἴη ἐξεσμένω εἴητον,
εἶτον 		ἐξεσμένω εἰήτην,
εἴτην 		ἐξεσμένοι εἴημεν,
εἶμεν 		ἐξεσμένοι εἴητε,
εἶτε 		ἐξεσμένοι εἴησᾰν,
εἶεν
imperative   ἔξεσο ἐξέσθω ἔξεσθον ἐξέσθων   ἔξεσθε ἐξέσθων
active middle/passive
infinitive ἐξεκέναι ἐξέσθαι
participle m ἐξεκώς ἐξεσμένος
f ἐξεκυῖᾰ ἐξεσμένη
n ἐξεκός ἐξεσμένον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Pluperfect: ἐξέσμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
middle/passive indicative ἐξέσμην ἔξεσο ἔξεστο ἔξεσθον ἐξέσθην ἐξέσμεθᾰ ἔξεσθε ἐξέσᾰτο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

Further reading

Further reading
  • “ξέω”, in Autenrieth, Georg (1891), A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
  • ξέω in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
  • ξέω in Cunliffe, Richard J. (1924), A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
  • ξέω, in ΛΟΓΕΙΟΝ [Logeion] Dictionaries for Ancient Greek and Latin (in English, French, Spanish, German, Dutch and Chinese), University of Chicago, since 2011
  • “ξέω”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
  • ξέω in Pape, Wilhelm (1914), Max Sengebusch, editor, Handwörterbuch der griechischen Sprache‎[1] (in German), 3rd edition, Braunschweig: Friedrich Vieweg und Sohn
  • Woodhouse, S. C. (1910), English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language‎[2], London: Routledge & Kegan Paul Limited.
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.