νέκυν
Ancient Greek
Pronunciation 1
(Attic, Ionic, later poetic, etc.):
- (5th BCE Attic) IPA(key): /né.kyn/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /ˈne.kyn/
- (4th CE Koine) IPA(key): /ˈne.cyn/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /ˈne.cyn/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /ˈne.cin/
- (5th BCE Attic) IPA(key): /né.kyːn/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /ˈne.kyn/
- (4th CE Koine) IPA(key): /ˈne.cyn/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /ˈne.cyn/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /ˈne.cin/
Noun
νέκῡ̆ν • (nékū̆n)
- accusative singular of νέκῡ̆ς (nékū̆s)
Pronunciation 2
- (5th BCE Attic) IPA(key): /né.kyn/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /ˈne.kyn/
- (4th CE Koine) IPA(key): /ˈne.cyn/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /ˈne.cyn/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /ˈne.cin/
Adjective
νέκῠν • (nékŭn)
- masculine/feminine accusative singular of νέκῠς (nékŭs)