μωραίνω

Ancient Greek

Etymology

From μωρός (mōrós) +‎ -αίνω (-aínō).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /mɔː.rǎi̯.nɔː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /moˈrɛ.no/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /moˈrɛ.no/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /moˈre.no/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /moˈre.no/

Verb

μωραίνω • (mōraínō)

to be silly, foolish, play the fool
(causative) to make foolish
1. (passive voice) to become foolish, insipid
to make flat and tasteless
- Matthew 5.13:
  Ὑμεῖς ἐστε τὸ ἅλας τῆς γῆς ἐὰν δὲ τὸ ἅλας μωρανθῇ ἐν τίνι ἁλισθήσεται εἰς οὐδὲν ἰσχύει ἔτι εἰ μὴ βληθὲν ἔξω καταπατεῖσθαι ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων
  Humeîs este tò hálas tês gês eàn dè tò hálas mōranthēî en tíni halisthḗsetai eis oudèn iskhúei éti ei mḕ blēthèn éxō katapateîsthai hupò tôn anthrṓpōn
  Translation by New International Version
  You are the salt of the earth. But if the salt loses its saltiness, how can it be made salty again? It is no longer good for anything, except to be thrown out and trampled underfoot.

Conjugation

Present: μωραίνω, μωραίνομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	μωραίνω	μωραίνεις	μωραίνει	μωραίνετον	μωραίνετον	μωραίνομεν	μωραίνετε	μωραίνουσῐ(ν)
	subjunctive	μωραίνω	μωραίνῃς	μωραίνῃ	μωραίνητον	μωραίνητον	μωραίνωμεν	μωραίνητε	μωραίνωσῐ(ν)
	optative	μωραίνοιμῐ	μωραίνοις	μωραίνοι	μωραίνοιτον	μωραινοίτην	μωραίνοιμεν	μωραίνοιτε	μωραίνοιεν
	imperative		μώραινε	μωραινέτω	μωραίνετον	μωραινέτων		μωραίνετε	μωραινόντων
middle/passive	indicative	μωραίνομαι	μωραίνῃ, μωραίνει	μωραίνεται	μωραίνεσθον	μωραίνεσθον	μωραινόμεθᾰ	μωραίνεσθε	μωραίνονται
	subjunctive	μωραίνωμαι	μωραίνῃ	μωραίνηται	μωραίνησθον	μωραίνησθον	μωραινώμεθᾰ	μωραίνησθε	μωραίνωνται
	optative	μωραινοίμην	μωραίνοιο	μωραίνοιτο	μωραίνοισθον	μωραινοίσθην	μωραινοίμεθᾰ	μωραίνοισθε	μωραίνοιντο
	imperative		μωραίνου	μωραινέσθω	μωραίνεσθον	μωραινέσθων		μωραίνεσθε	μωραινέσθων
		active				middle/passive
infinitive		μωραίνειν				μωραίνεσθαι
participle	m	μωραίνων				μωραινόμενος
	f	μωραίνουσᾰ				μωραινομένη
	n	μωραῖνον				μωραινόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ἐμώραινον, ἐμωραινόμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐμώραινον	ἐμώραινες	ἐμώραινε(ν)	ἐμωραίνετον	ἐμωραινέτην	ἐμωραίνομεν	ἐμωραίνετε	ἐμώραινον
middle/passive	indicative	ἐμωραινόμην	ἐμωραίνου	ἐμωραίνετο	ἐμωραίνεσθον	ἐμωραινέσθην	ἐμωραινόμεθᾰ	ἐμωραίνεσθε	ἐμωραίνοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: μωρανέω, μωρανέομαι, μωρανθήσομαι (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	μωρανέω	μωρανέεις	μωρανέει	μωρανέετον	μωρανέετον	μωρανέομεν	μωρανέετε	μωρανέουσῐ(ν)
active	optative	μωρανέοιμῐ	μωρανέοις	μωρανέοι	μωρανέοιτον	μωρανεοίτην	μωρανέοιμεν	μωρανέοιτε	μωρανέοιεν
middle	indicative	μωρανέομαι	μωρανέῃ, μωρανέει	μωρανέεται	μωρανέεσθον	μωρανέεσθον	μωρανεόμεθᾰ	μωρανέεσθε	μωρανέονται
middle	optative	μωρανεοίμην	μωρανέοιο	μωρανέοιτο	μωρανέοισθον	μωρανεοίσθην	μωρανεοίμεθᾰ	μωρανέοισθε	μωρανέοιντο
passive	indicative	μωρανθήσομαι	μωρανθήσῃ, μωρανθήσει	μωρανθήσεται	μωρανθήσεσθον	μωρανθήσεσθον	μωρανθησόμεθᾰ	μωρανθήσεσθε	μωρανθήσονται
passive	optative	μωρανθησοίμην	μωρανθήσοιο	μωρανθήσοιτο	μωρανθήσοισθον	μωρανθησοίσθην	μωρανθησοίμεθᾰ	μωρανθήσοισθε	μωρανθήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		μωρανέειν			μωρανέεσθαι		μωρανθήσεσθαι
participle	m	μωρανέων			μωρανεόμενος		μωρανθησόμενος
	f	μωρανέουσᾰ			μωρανεομένη		μωρανθησομένη
	n	μωρανέον			μωρανεόμενον		μωρανθησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: μωρανῶ, μωρανοῦμαι, μωρανθήσομαι (Contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	μωρανῶ	μωρανεῖς	μωρανεῖ	μωρανεῖτον	μωρανεῖτον	μωρανοῦμεν	μωρανεῖτε	μωρανοῦσῐ(ν)
active	optative	μωρανοίην, μωρανοῖμῐ	μωρανοίης, μωρανοῖς	μωρανοίη, μωρανοῖ	μωρανοῖτον, μωρανοίητον	μωρανοίτην, μωρανοιήτην	μωρανοῖμεν, μωρανοίημεν	μωρανοῖτε, μωρανοίητε	μωρανοῖεν, μωρανοίησᾰν
middle	indicative	μωρανοῦμαι	μωρανῇ	μωρανεῖται	μωρανεῖσθον	μωρανεῖσθον	μωρανούμεθᾰ	μωρανεῖσθε	μωρανοῦνται
middle	optative	μωρανοίμην	μωρανοῖο	μωρανοῖτο	μωρανοῖσθον	μωρανοίσθην	μωρανοίμεθᾰ	μωρανοῖσθε	μωρανοῖντο
passive	indicative	μωρανθήσομαι	μωρανθήσῃ, μωρανθήσει	μωρανθήσεται	μωρανθήσεσθον	μωρανθήσεσθον	μωρανθησόμεθᾰ	μωρανθήσεσθε	μωρανθήσονται
passive	optative	μωρανθησοίμην	μωρανθήσοιο	μωρανθήσοιτο	μωρανθήσοισθον	μωρανθησοίσθην	μωρανθησοίμεθᾰ	μωρανθήσοισθε	μωρανθήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		μωρανεῖν			μωρανεῖσθαι		μωρανθήσεσθαι
participle	m	μωρανῶν			μωρανούμενος		μωρανθησόμενος
	f	μωρανοῦσᾰ			μωρανουμένη		μωρανθησομένη
	n	μωρανοῦν			μωρανούμενον		μωρανθησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: ἐμώρᾱνᾰ, ἐμωρᾱνᾰ́μην, ἐμωρᾱ́νθην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐμώρᾱνᾰ	ἐμώρᾱνᾰς	ἐμώρᾱνε(ν)	ἐμωρᾱ́νᾰτον	ἐμωρᾱνᾰ́την	ἐμωρᾱ́νᾰμεν	ἐμωρᾱ́νᾰτε	ἐμώρᾱνᾰν
	subjunctive	μωρᾱ́νω	μωρᾱ́νῃς	μωρᾱ́νῃ	μωρᾱ́νητον	μωρᾱ́νητον	μωρᾱ́νωμεν	μωρᾱ́νητε	μωρᾱ́νωσῐ(ν)
	optative	μωρᾱ́ναιμῐ	μωρᾱ́νειᾰς, μωρᾱ́ναις	μωρᾱ́νειε(ν), μωρᾱ́ναι	μωρᾱ́ναιτον	μωρᾱναίτην	μωρᾱ́ναιμεν	μωρᾱ́ναιτε	μωρᾱ́νειᾰν, μωρᾱ́ναιεν
	imperative		μώρᾱνον	μωρᾱνᾰ́τω	μωρᾱ́νᾰτον	μωρᾱνᾰ́των		μωρᾱ́νᾰτε	μωρᾱνᾰ́ντων
middle	indicative	ἐμωρᾱνᾰ́μην	ἐμωρᾱ́νω	ἐμωρᾱ́νᾰτο	ἐμωρᾱ́νᾰσθον	ἐμωρᾱνᾰ́σθην	ἐμωρᾱνᾰ́μεθᾰ	ἐμωρᾱ́νᾰσθε	ἐμωρᾱ́νᾰντο
	subjunctive	μωρᾱ́νωμαι	μωρᾱ́νῃ	μωρᾱ́νηται	μωρᾱ́νησθον	μωρᾱ́νησθον	μωρᾱνώμεθᾰ	μωρᾱ́νησθε	μωρᾱ́νωνται
	optative	μωρᾱναίμην	μωρᾱ́ναιο	μωρᾱ́ναιτο	μωρᾱ́ναισθον	μωρᾱναίσθην	μωρᾱναίμεθᾰ	μωρᾱ́ναισθε	μωρᾱ́ναιντο
	imperative		μώρᾱναι	μωρᾱνᾰ́σθω	μωρᾱ́νᾰσθον	μωρᾱνᾰ́σθων		μωρᾱ́νᾰσθε	μωρᾱνᾰ́σθων
passive	indicative	ἐμωρᾱ́νθην	ἐμωρᾱ́νθης	ἐμωρᾱ́νθη	ἐμωρᾱ́νθητον	ἐμωρᾱνθήτην	ἐμωρᾱ́νθημεν	ἐμωρᾱ́νθητε	ἐμωρᾱ́νθησᾰν
	subjunctive	μωρᾱνθῶ	μωρᾱνθῇς	μωρᾱνθῇ	μωρᾱνθῆτον	μωρᾱνθῆτον	μωρᾱνθῶμεν	μωρᾱνθῆτε	μωρᾱνθῶσῐ(ν)
	optative	μωρᾱνθείην	μωρᾱνθείης	μωρᾱνθείη	μωρᾱνθεῖτον, μωρᾱνθείητον	μωρᾱνθείτην, μωρᾱνθειήτην	μωρᾱνθεῖμεν, μωρᾱνθείημεν	μωρᾱνθεῖτε, μωρᾱνθείητε	μωρᾱνθεῖεν, μωρᾱνθείησᾰν
	imperative		μωρᾱ́νθητῐ	μωρᾱνθήτω	μωρᾱ́νθητον	μωρᾱνθήτων		μωρᾱ́νθητε	μωρᾱνθέντων
		active			middle		passive
infinitive		μωρᾶναι			μωρᾱ́νᾰσθαι		μωρᾱνθῆναι
participle	m	μωρᾱ́νᾱς			μωρᾱνᾰ́μενος		μωρᾱνθείς
	f	μωρᾱ́νᾱσᾰ			μωρᾱνᾰμένη		μωρᾱνθεῖσᾰ
	n	μωρᾶνᾰν			μωρᾱνᾰ́μενον		μωρᾱνθέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Descendants

Greek: μωραίνω (moraíno)

References

“μωραίνω”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
“μωραίνω”, in Liddell & Scott (1889), An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
μωραίνω in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
G3471 in Strong, James (1979), Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible
μωραίνω, in ΛΟΓΕΙΟΝ [Logeion] Dictionaries for Ancient Greek and Latin (in English, French, Spanish, German, Dutch and Chinese), University of Chicago, since 2011