μυρίζω

Ancient Greek

Etymology

From μύρον (múron, “sweet juice or oil; muron”) +‎ -ίζω (-ízō, “verbal suffix”).[1]

Pronunciation

 

Verb

μῠρίζω • (mŭrízō)

  1. to rub with ointment or unguent, anoint
  2. (passive voice) to be fragrant with, smell of

Conjugation

   Present: μῠρῐ́ζω, μῠρῐ́ζομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative μῠρῐ́ζω μῠρῐ́ζεις μῠρῐ́ζει μῠρῐ́ζετον μῠρῐ́ζετον μῠρῐ́ζομεν μῠρῐ́ζετε μῠρῐ́ζουσῐ(ν)
subjunctive μῠρῐ́ζω μῠρῐ́ζῃς μῠρῐ́ζῃ μῠρῐ́ζητον μῠρῐ́ζητον μῠρῐ́ζωμεν μῠρῐ́ζητε μῠρῐ́ζωσῐ(ν)
optative μῠρῐ́ζοιμῐ μῠρῐ́ζοις μῠρῐ́ζοι μῠρῐ́ζοιτον μῠρῐζοίτην μῠρῐ́ζοιμεν μῠρῐ́ζοιτε μῠρῐ́ζοιεν
imperative   μῠ́ρῐζε μῠρῐζέτω μῠρῐ́ζετον μῠρῐζέτων   μῠρῐ́ζετε μῠρῐζόντων
middle/passive indicative μῠρῐ́ζομαι μῠρῐ́ζῃ,
μῠρῐ́ζει 		μῠρῐ́ζεται μῠρῐ́ζεσθον μῠρῐ́ζεσθον μῠρῐζόμεθᾰ μῠρῐ́ζεσθε μῠρῐ́ζονται
subjunctive μῠρῐ́ζωμαι μῠρῐ́ζῃ μῠρῐ́ζηται μῠρῐ́ζησθον μῠρῐ́ζησθον μῠρῐζώμεθᾰ μῠρῐ́ζησθε μῠρῐ́ζωνται
optative μῠρῐζοίμην μῠρῐ́ζοιο μῠρῐ́ζοιτο μῠρῐ́ζοισθον μῠρῐζοίσθην μῠρῐζοίμεθᾰ μῠρῐ́ζοισθε μῠρῐ́ζοιντο
imperative   μῠρῐ́ζου μῠρῐζέσθω μῠρῐ́ζεσθον μῠρῐζέσθων   μῠρῐ́ζεσθε μῠρῐζέσθων
active middle/passive
infinitive μῠρῐ́ζειν μῠρῐ́ζεσθαι
participle m μῠρῐ́ζων μῠρῐζόμενος
f μῠρῐ́ζουσᾰ μῠρῐζομένη
n μῠρῐ́ζον μῠρῐζόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ἐμῠ́ρῐζον, ἐμῠρῐζόμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐμῠ́ρῐζον ἐμῠ́ρῐζες ἐμῠ́ρῐζε(ν) ἐμῠρῐ́ζετον ἐμῠρῐζέτην ἐμῠρῐ́ζομεν ἐμῠρῐ́ζετε ἐμῠ́ρῐζον
middle/passive indicative ἐμῠρῐζόμην ἐμῠρῐ́ζου ἐμῠρῐ́ζετο ἐμῠρῐ́ζεσθον ἐμῠρῐζέσθην ἐμῠρῐζόμεθᾰ ἐμῠρῐ́ζεσθε ἐμῠρῐ́ζοντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: μῠρῐέω, μῠρῐέομαι, μῠρῐσθήσομαι (Uncontracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative μῠρῐέω μῠρῐέεις μῠρῐέει μῠρῐέετον μῠρῐέετον μῠρῐέομεν μῠρῐέετε μῠρῐέουσῐ(ν)
optative μῠρῐέοιμῐ μῠρῐέοις μῠρῐέοι μῠρῐέοιτον μῠρῐεοίτην μῠρῐέοιμεν μῠρῐέοιτε μῠρῐέοιεν
middle indicative μῠρῐέομαι μῠρῐέῃ,
μῠρῐέει 		μῠρῐέεται μῠρῐέεσθον μῠρῐέεσθον μῠρῐεόμεθᾰ μῠρῐέεσθε μῠρῐέονται
optative μῠρῐεοίμην μῠρῐέοιο μῠρῐέοιτο μῠρῐέοισθον μῠρῐεοίσθην μῠρῐεοίμεθᾰ μῠρῐέοισθε μῠρῐέοιντο
passive indicative μῠρῐσθήσομαι μῠρῐσθήσῃ,
μῠρῐσθήσει 		μῠρῐσθήσεται μῠρῐσθήσεσθον μῠρῐσθήσεσθον μῠρῐσθησόμεθᾰ μῠρῐσθήσεσθε μῠρῐσθήσονται
optative μῠρῐσθησοίμην μῠρῐσθήσοιο μῠρῐσθήσοιτο μῠρῐσθήσοισθον μῠρῐσθησοίσθην μῠρῐσθησοίμεθᾰ μῠρῐσθήσοισθε μῠρῐσθήσοιντο
active middle passive
infinitive μῠρῐέειν μῠρῐέεσθαι μῠρῐσθήσεσθαι
participle m μῠρῐέων μῠρῐεόμενος μῠρῐσθησόμενος
f μῠρῐέουσᾰ μῠρῐεομένη μῠρῐσθησομένη
n μῠρῐέον μῠρῐεόμενον μῠρῐσθησόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: μῠρῐῶ, μῠρῐοῦμαι, μῠρῐσθήσομαι (Contracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative μῠρῐῶ μῠρῐεῖς μῠρῐεῖ μῠρῐεῖτον μῠρῐεῖτον μῠρῐοῦμεν μῠρῐεῖτε μῠρῐοῦσῐ(ν)
optative μῠρῐοίην,
μῠρῐοῖμῐ 		μῠρῐοίης,
μῠρῐοῖς 		μῠρῐοίη,
μῠρῐοῖ 		μῠρῐοῖτον,
μῠρῐοίητον 		μῠρῐοίτην,
μῠρῐοιήτην 		μῠρῐοῖμεν,
μῠρῐοίημεν 		μῠρῐοῖτε,
μῠρῐοίητε 		μῠρῐοῖεν,
μῠρῐοίησᾰν
middle indicative μῠρῐοῦμαι μῠρῐῇ μῠρῐεῖται μῠρῐεῖσθον μῠρῐεῖσθον μῠρῐούμεθᾰ μῠρῐεῖσθε μῠρῐοῦνται
optative μῠρῐοίμην μῠρῐοῖο μῠρῐοῖτο μῠρῐοῖσθον μῠρῐοίσθην μῠρῐοίμεθᾰ μῠρῐοῖσθε μῠρῐοῖντο
passive indicative μῠρῐσθήσομαι μῠρῐσθήσῃ,
μῠρῐσθήσει 		μῠρῐσθήσεται μῠρῐσθήσεσθον μῠρῐσθήσεσθον μῠρῐσθησόμεθᾰ μῠρῐσθήσεσθε μῠρῐσθήσονται
optative μῠρῐσθησοίμην μῠρῐσθήσοιο μῠρῐσθήσοιτο μῠρῐσθήσοισθον μῠρῐσθησοίσθην μῠρῐσθησοίμεθᾰ μῠρῐσθήσοισθε μῠρῐσθήσοιντο
active middle passive
infinitive μῠρῐεῖν μῠρῐεῖσθαι μῠρῐσθήσεσθαι
participle m μῠρῐῶν μῠρῐούμενος μῠρῐσθησόμενος
f μῠρῐοῦσᾰ μῠρῐουμένη μῠρῐσθησομένη
n μῠρῐοῦν μῠρῐούμενον μῠρῐσθησόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ἐμῠ́ρῐσᾰ, ἐμῠρῐσᾰ́μην, ἐμῠρῐ́σθην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐμῠ́ρῐσᾰ ἐμῠ́ρῐσᾰς ἐμῠ́ρῐσε(ν) ἐμῠρῐ́σᾰτον ἐμῠρῐσᾰ́την ἐμῠρῐ́σᾰμεν ἐμῠρῐ́σᾰτε ἐμῠ́ρῐσᾰν
subjunctive μῠρῐ́σω μῠρῐ́σῃς μῠρῐ́σῃ μῠρῐ́σητον μῠρῐ́σητον μῠρῐ́σωμεν μῠρῐ́σητε μῠρῐ́σωσῐ(ν)
optative μῠρῐ́σαιμῐ μῠρῐ́σειᾰς,
μῠρῐ́σαις 		μῠρῐ́σειε(ν),
μῠρῐ́σαι 		μῠρῐ́σαιτον μῠρῐσαίτην μῠρῐ́σαιμεν μῠρῐ́σαιτε μῠρῐ́σειᾰν,
μῠρῐ́σαιεν
imperative   μῠ́ρῐσον μῠρῐσᾰ́τω μῠρῐ́σᾰτον μῠρῐσᾰ́των   μῠρῐ́σᾰτε μῠρῐσᾰ́ντων
middle indicative ἐμῠρῐσᾰ́μην ἐμῠρῐ́σω ἐμῠρῐ́σᾰτο ἐμῠρῐ́σᾰσθον ἐμῠρῐσᾰ́σθην ἐμῠρῐσᾰ́μεθᾰ ἐμῠρῐ́σᾰσθε ἐμῠρῐ́σᾰντο
subjunctive μῠρῐ́σωμαι μῠρῐ́σῃ μῠρῐ́σηται μῠρῐ́σησθον μῠρῐ́σησθον μῠρῐσώμεθᾰ μῠρῐ́σησθε μῠρῐ́σωνται
optative μῠρῐσαίμην μῠρῐ́σαιο μῠρῐ́σαιτο μῠρῐ́σαισθον μῠρῐσαίσθην μῠρῐσαίμεθᾰ μῠρῐ́σαισθε μῠρῐ́σαιντο
imperative   μῠ́ρῐσαι μῠρῐσᾰ́σθω μῠρῐ́σᾰσθον μῠρῐσᾰ́σθων   μῠρῐ́σᾰσθε μῠρῐσᾰ́σθων
passive indicative ἐμῠρῐ́σθην ἐμῠρῐ́σθης ἐμῠρῐ́σθη ἐμῠρῐ́σθητον ἐμῠρῐσθήτην ἐμῠρῐ́σθημεν ἐμῠρῐ́σθητε ἐμῠρῐ́σθησᾰν
subjunctive μῠρῐσθῶ μῠρῐσθῇς μῠρῐσθῇ μῠρῐσθῆτον μῠρῐσθῆτον μῠρῐσθῶμεν μῠρῐσθῆτε μῠρῐσθῶσῐ(ν)
optative μῠρῐσθείην μῠρῐσθείης μῠρῐσθείη μῠρῐσθεῖτον,
μῠρῐσθείητον 		μῠρῐσθείτην,
μῠρῐσθειήτην 		μῠρῐσθεῖμεν,
μῠρῐσθείημεν 		μῠρῐσθεῖτε,
μῠρῐσθείητε 		μῠρῐσθεῖεν,
μῠρῐσθείησᾰν
imperative   μῠρῐ́σθητῐ μῠρῐσθήτω μῠρῐ́σθητον μῠρῐσθήτων   μῠρῐ́σθητε μῠρῐσθέντων
active middle passive
infinitive μῠρῐ́σαι μῠρῐ́σᾰσθαι μῠρῐσθῆναι
participle m μῠρῐ́σᾱς μῠρῐσᾰ́μενος μῠρῐσθείς
f μῠρῐ́σᾱσᾰ μῠρῐσᾰμένη μῠρῐσθεῖσᾰ
n μῠρῐ́σᾰν μῠρῐσᾰ́μενον μῠρῐσθέν
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Perfect: μεμῠ́ρῐκᾰ, μεμῠ́ρῐσμαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative μεμῠ́ρῐκᾰ μεμῠ́ρῐκᾰς μεμῠ́ρῐκε(ν) μεμῠρῐ́κᾰτον μεμῠρῐ́κᾰτον μεμῠρῐ́κᾰμεν μεμῠρῐ́κᾰτε μεμῠρῐ́κᾱσῐ(ν)
subjunctive μεμῠρῐ́κω μεμῠρῐ́κῃς μεμῠρῐ́κῃ μεμῠρῐ́κητον μεμῠρῐ́κητον μεμῠρῐ́κωμεν μεμῠρῐ́κητε μεμῠρῐ́κωσῐ(ν)
optative μεμῠρῐ́κοιμῐ,
μεμῠρῐκοίην 		μεμῠρῐ́κοις,
μεμῠρῐκοίης 		μεμῠρῐ́κοι,
μεμῠρῐκοίη 		μεμῠρῐ́κοιτον μεμῠρῐκοίτην μεμῠρῐ́κοιμεν μεμῠρῐ́κοιτε μεμῠρῐ́κοιεν
imperative   μεμῠ́ρῐκε μεμῠρῐκέτω μεμῠρῐ́κετον μεμῠρῐκέτων   μεμῠρῐ́κετε μεμῠρῐκόντων
middle/passive indicative μεμῠ́ρῐσμαι μεμῠ́ρῐσαι μεμῠ́ρῐσται μεμῠ́ρῐσθον μεμῠ́ρῐσθον μεμῠρῐ́σμεθᾰ μεμῠ́ρῐσθε μεμῠρῐ́δᾰται
subjunctive μεμῠρῐσμένος ὦ μεμῠρῐσμένος ᾖς μεμῠρῐσμένος ᾖ μεμῠρῐσμένω ἦτον μεμῠρῐσμένω ἦτον μεμῠρῐσμένοι ὦμεν μεμῠρῐσμένοι ἦτε μεμῠρῐσμένοι ὦσῐ(ν)
optative μεμῠρῐσμένος εἴην μεμῠρῐσμένος εἴης μεμῠρῐσμένος εἴη μεμῠρῐσμένω εἴητον,
εἶτον 		μεμῠρῐσμένω εἰήτην,
εἴτην 		μεμῠρῐσμένοι εἴημεν,
εἶμεν 		μεμῠρῐσμένοι εἴητε,
εἶτε 		μεμῠρῐσμένοι εἴησᾰν,
εἶεν
imperative   μεμῠ́ρῐσο μεμῠρῐ́σθω μεμῠ́ρῐσθον μεμῠρῐ́σθων   μεμῠ́ρῐσθε μεμῠρῐ́σθων
active middle/passive
infinitive μεμῠρῐκέναι μεμῠρῐ́σθαι
participle m μεμῠρῐκώς μεμῠρῐσμένος
f μεμῠρῐκυῖᾰ μεμῠρῐσμένη
n μεμῠρῐκός μεμῠρῐσμένον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Pluperfect: ἐμεμῠρῐ́κειν, ἐμεμῠρῐ́σμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐμεμῠρῐ́κειν,
ἐμεμῠρῐ́κη 		ἐμεμῠρῐ́κεις,
ἐμεμῠρῐ́κης 		ἐμεμῠρῐ́κει(ν) ἐμεμῠρῐ́κετον ἐμεμῠρῐκέτην ἐμεμῠρῐ́κεμεν ἐμεμῠρῐ́κετε ἐμεμῠρῐ́κεσᾰν
middle/passive indicative ἐμεμῠρῐ́σμην ἐμεμῠ́ρῐσο ἐμεμῠ́ρῐστο ἐμεμῠ́ρῐσθον ἐμεμῠρῐ́σθην ἐμεμῠρῐ́σμεθᾰ ἐμεμῠ́ρῐσθε ἐμεμῠρῐ́δᾰτο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Descendants

  • → Greek: μυρίζω (myrízo) (learned)

References

  1. ^ Beekes, Robert S. P. (2010), “μύρον”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 983: “DER > 3. Verbs: μυρίζω)”

Further reading

Greek

Etymology

From Ancient Greek μυρίζω (murízō).

Verb

μυρίζω • (myrízo) (past μύρισα, passive μυρίζομαι)

  1. (transitive) to smell, sense a smell
  2. (intransitive) to smell, have a particular smell
  3. (intransitive) to smell bad or good

Conjugation

μυρίζω   μυρίζομαι
Active voice ➤ Passive voice ➤
Indicative mood ➤ Imperfective aspect ➤ Perfective aspect ➤ Imperfective aspect Perfective aspect
Non-past tenses ➤ Present ➤ Dependent ➤ Present Dependent
1 sg μυρίζω μυρίσω μυρίζομαι μυριστώ
2 sg μυρίζεις μυρίσεις μυρίζεσαι μυριστείς
3 sg μυρίζει μυρίσει μυρίζεται μυριστεί
1 pl μυρίζουμε, [‑ομε] μυρίσουμε, [‑ομε] μυριζόμαστε μυριστούμε
2 pl μυρίζετε μυρίσετε μυρίζεστε, μυριζόσαστε μυριστείτε
3 pl μυρίζουν(ε) μυρίσουν(ε) μυρίζονται μυριστούν(ε)
Past tenses ➤ Imperfect ➤ Simple past ➤ Imperfect Simple past
1 sg μύριζα μύρισα μυριζόμουν(α) μυρίστηκα
2 sg μύριζες μύρισες μυριζόσουν(α) μυρίστηκες
3 sg μύριζε μύρισε μυριζόταν(ε) μυρίστηκε
1 pl μυρίζαμε μυρίσαμε μυριζόμασταν, (‑όμαστε) μυριστήκαμε
2 pl μυρίζατε μυρίσατε μυριζόσασταν, (‑όσαστε) μυριστήκατε
3 pl μύριζαν, μυρίζαν(ε) μύρισαν, μυρίσαν(ε) μυρίζονταν, (μυριζόντουσαν) μυρίστηκαν, μυριστήκαν(ε)
Future tenses ➤ Continuous ➤ Simple ➤ Continuous Simple
1 sg θα μυρίζω ➤ θα μυρίσω ➤ θα μυρίζομαι ➤ θα μυριστώ ➤
2,3 sg, 1,2,3 pl θα μυρίζεις, … θα μυρίσεις, … θα μυρίζεσαι, … θα μυριστείς, …
Perfect aspect ➤ Perfect aspect
Present perfect ➤   έχω, έχεις, … μυρίσει   έχω, έχεις, … μυριστεί
Past perfect ➤   είχα, είχες, … μυρίσει   είχα, είχες, … μυριστεί
Future perfect ➤   θα έχω, θα έχεις, … μυρίσει   θα έχω, θα έχεις, … μυριστεί
Subjunctive mood ➤ Formed using present, dependent (for simple past) or present perfect from above with a particle (να, ας).
Imperative mood ➤ Imperfective aspect Perfective aspect Imperfective aspect Perfective aspect
2 sg μύριζε μύρισε — μυρίσου
2 pl μυρίζετε μυρίστε μυρίζεστε μυριστείτε
Other forms Active voice Passive voice
Present participle➤ μυρίζοντας ➤ —
Perfect participle➤ έχοντας μυρίσει ➤ —
Nonfinite form➤ μυρίσει μυριστεί
Notes  
 
Appendix:Greek verbs 		 • (…) optional or informal.   […] rare.   {…} learned, archaic.
 • Multiple forms are shown in order of reducing frequency.
 • Periphrastic imperative forms may be produced using the subjunctive.

Synonyms

  • μυρίζει μπαρούτι (myrízei baroúti, “to smell trouble”)
  • (idiom): μυρίζω τα νύχια μου (myrízo ta nýchia mou, “not able to see the future or read minds, to not know”) (e.g., how should I know?)
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.