μουνογενής

Ancient Greek

Etymology

μοῦνος (moûnos, “only”) +‎ γένος (génos, “offspring”)

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /muː.no.ɡe.nɛ̌ːs/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /mu.no.ɡeˈne̝s/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /mu.no.ʝeˈnis/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /mu.no.ʝeˈnis/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /mu.no.ʝeˈnis/

Adjective

μουνογενής • (mounogenḗs) m or f (neuter μουνογενές); third declension

alternative form of μονογενής (monogenḗs)
- c. 750 BCE – 650 BCE, Hesiod, Works and Days 376
- 460 BCE – 430 BCE, Herodotus, Histories 7.221
- c. 750 BCE – 650 BCE, Hesiod, Theogony 426

Declension

Third declension of μουνογενής; μουνογενές (uncontracted, Epic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	μουνογενής mounogenḗs		μουνογενές mounogenés	μουνογενέε μουνογενεῖ mounogenée mounogeneî		μουνογενέε μουνογενεῖ mounogenée mounogeneî	μουνογενέες μουνογενεῖς mounogenées mounogeneîs		μουνογενέᾰ mounogenéă
Genitive	μουνογενέος μουνογενεῦς mounogenéos mounogeneûs		μουνογενέος μουνογενεῦς mounogenéos mounogeneûs	μουνογενεοῖῐ̈ν mounogeneoîĭ̈n		μουνογενεοῖῐ̈ν mounogeneoîĭ̈n	μουνογενέων mounogenéōn		μουνογενέων mounogenéōn
Dative	μουνογενέῐ̈ μουνογενεῖ mounogenéĭ̈ mounogeneî		μουνογενέῐ̈ μουνογενεῖ mounogenéĭ̈ mounogeneî	μουνογενεοῖῐ̈ν mounogeneoîĭ̈n		μουνογενεοῖῐ̈ν mounogeneoîĭ̈n	μουνογενέσῐ μουνογενέσῐν μουνογενέσσῐ μουνογενέσσῐν μουνογενέεσσῐ μουνογενέεσσῐν mounogenésĭ(n) mounogenéssĭ(n) mounogenéessĭ(n)		μουνογενέσῐ μουνογενέσῐν μουνογενέσσῐ μουνογενέσσῐν μουνογενέεσσῐ μουνογενέεσσῐν mounogenésĭ(n) mounogenéssĭ(n) mounogenéessĭ(n)
Accusative	μουνογενέᾰ mounogenéă		μουνογενές mounogenés	μουνογενέε μουνογενεῖ mounogenée mounogeneî		μουνογενέε μουνογενεῖ mounogenée mounogeneî	μουνογενέᾰς mounogenéăs		μουνογενέᾰ mounogenéă
Vocative	μουνογενές mounogenés		μουνογενές mounogenés	μουνογενέε μουνογενεῖ mounogenée mounogeneî		μουνογενέε μουνογενεῖ mounogenée mounogeneî	μουνογενέες μουνογενεῖς mounogenées mounogeneîs		μουνογενέᾰ mounogenéă
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	μουνογενέως mounogenéōs			μουνογενέστερος mounogenésteros			μουνογενέστᾰτος mounogenéstătos
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms may be based on conjecture. Use with caution.

References

“μονογενής”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
μουνογενής in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette