μονομαχία

Ancient Greek

Alternative forms

  • μουνομαχίη (mounomakhíē)Ionic

Etymology

From μονο- (mono-, single, alone) +‎ μάχομαι (mákhomai, to fight) +‎ -ίᾱ (-íā).

Pronunciation

 

Noun

μονομᾰχίᾱ • (monomăkhíāf (genitive μονομᾰχίᾱς); first declension

  1. single combat

Declension

  • μονομαχέω (monomakhéō)
  • μονομάχημα (monomákhēma)
  • μονομαχικός (monomakhikós)
  • μονόμαχος (monómakhos)
  • μονομάχος (monomákhos)
  • μονομαχοτρόφος (monomakhotróphos)

Descendants

  • Greek: μονομαχία (monomachía)
  • Latin: monomachia

Further reading

Greek

Etymology

from Ancient Greek μονομαχία (monomakhía); μόνος (mónos, single, alone) + μάχομαι (mákhomai, fight).

Noun

μονομαχία • (monomachíaf (plural μονομαχίες)

  1. duel, joust
  2. dogfight (air combat)
  3. (figurative) confrontation (between two people or groups)

Declension

Declension of μονομαχία
singular plural
nominative μονομαχία (monomachía) μονομαχίες (monomachíes)
genitive μονομαχίας (monomachías) μονομαχιών (monomachión)
accusative μονομαχία (monomachía) μονομαχίες (monomachíes)
vocative μονομαχία (monomachía) μονομαχίες (monomachíes)