μετοχή

From μετέχω (metékhō, “to take part”) +‎ -η (-ē, abstract noun suffix).

μετοχή • (metokhḗ) f (genitive μετοχῆς); first declension

1. participation
2. (Koine, grammar) participle

• Greek: μετοχή (metochí)
• → Latin: participium (semantic loan)

• “μετοχή”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
• “μετοχή”, in Liddell & Scott (1889), An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
• μετοχή in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
• μετοχή, in ΛΟΓΕΙΟΝ [Logeion] Dictionaries for Ancient Greek and Latin (in English, French, Spanish, German, Dutch and Chinese), University of Chicago, since 2011

From Ancient Greek μετοχή (metokhḗ).

• IPA^(key): /me.toˈçi/

μετοχή • (metochí) f (plural μετοχές)

1. (grammar) participle

   Alternative form: (abbreviation) μτχ. (mtch.)

2. (economics) share, stock

• μετέχω (metécho)

• μετοχή, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language