μετάλλου

See also: μέταλλου

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /me.tál.luː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /meˈtal.lu/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /meˈtal.lu/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /meˈtal.lu/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /meˈta.lu/

Noun

μετᾰ́λλου • (metắllou)

genitive singular of μέτᾰλλον (métăllon)

Greek

Noun

μετάλλου • (metállou) n

genitive singular of μέταλλο (métallo)