μελετημάτοιν

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /me.le.tɛː.má.toi̯n/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /me.le.te̝ˈma.tyn/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /me.le.tiˈma.tyn/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /me.le.tiˈma.tyn/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /me.le.tiˈma.tin/

Noun

μελετημᾰ́τοιν • (meletēmắtoin)

dative/genitive dual of μελέτημα (melétēma)