μεγαλήτωρ

Ancient Greek

Etymology

Bahuvrīhi compound of μεγᾰλ- (megăl-, “great”) +‎ ἦτορ (êtor, “heart”). Compare Sanskrit महात्मन् (mahātman, “having a great soul”), from these two roots.

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /me.ɡa.lɛ̌ː.tɔːr/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /me.ɡaˈle̝.tor/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /me.ɣaˈli.tor/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /me.ɣaˈli.tor/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /me.ɣaˈli.tor/

Adjective

μεγᾰλήτωρ • (megălḗtōr) m or f (neuter μεγᾰλῆτορ); third declension

(chiefly Epic) greathearted

Declension

Third declension of μεγᾰλήτωρ; μεγᾰλῆτορ (Attic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	μεγᾰλήτωρ megălḗtōr		μεγᾰλῆτορ megălêtor	μεγᾰλήτορε megălḗtore		μεγᾰλήτορε megălḗtore	μεγᾰλήτορες megălḗtores		μεγᾰλήτορᾰ megălḗtoră
Genitive	μεγᾰλήτορος megălḗtoros		μεγᾰλήτορος megălḗtoros	μεγᾰλητόροιν megălētóroin		μεγᾰλητόροιν megălētóroin	μεγᾰλητόρων megălētórōn		μεγᾰλητόρων megălētórōn
Dative	μεγᾰλήτορῐ megălḗtorĭ		μεγᾰλήτορῐ megălḗtorĭ	μεγᾰλητόροιν megălētóroin		μεγᾰλητόροιν megălētóroin	μεγᾰλήτορσῐ μεγᾰλήτορσῐν megălḗtorsĭ(n)		μεγᾰλήτορσῐ μεγᾰλήτορσῐν megălḗtorsĭ(n)
Accusative	μεγᾰλήτορᾰ megălḗtoră		μεγᾰλῆτορ megălêtor	μεγᾰλήτορε megălḗtore		μεγᾰλήτορε megălḗtore	μεγᾰλήτορᾰς megălḗtorăs		μεγᾰλήτορᾰ megălḗtoră
Vocative	μεγᾰλῆτορ megălêtor		μεγᾰλῆτορ megălêtor	μεγᾰλήτορε megălḗtore		μεγᾰλήτορε megălḗtore	μεγᾰλήτορες megălḗtores		μεγᾰλήτορᾰ megălḗtoră
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	μεγᾰλητόρως megălētórōs			—			—
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

Third declension of μεγᾰλήτωρ; μεγᾰλῆτορ (Epic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	μεγᾰλήτωρ megălḗtōr		μεγᾰλῆτορ megălêtor	μεγᾰλήτορε megălḗtore		μεγᾰλήτορε megălḗtore	μεγᾰλήτορες megălḗtores		μεγᾰλήτορᾰ megălḗtoră
Genitive	μεγᾰλήτορος megălḗtoros		μεγᾰλήτορος megălḗtoros	μεγᾰλητόροιῐ̈ν megălētóroiĭ̈n		μεγᾰλητόροιῐ̈ν megălētóroiĭ̈n	μεγᾰλητόρων megălētórōn		μεγᾰλητόρων megălētórōn
Dative	μεγᾰλήτορῐ megălḗtorĭ		μεγᾰλήτορῐ megălḗtorĭ	μεγᾰλητόροιῐ̈ν megălētóroiĭ̈n		μεγᾰλητόροιῐ̈ν megălētóroiĭ̈n	μεγᾰλήτορσῐ μεγᾰλήτορσῐν μεγᾰλητόρεσῐ μεγᾰλητόρεσῐν μεγᾰλητόρεσσῐ μεγᾰλητόρεσσῐν megălḗtorsĭ(n) megălētóresĭ(n) megălētóressĭ(n)		μεγᾰλήτορσῐ μεγᾰλήτορσῐν μεγᾰλητόρεσῐ μεγᾰλητόρεσῐν μεγᾰλητόρεσσῐ μεγᾰλητόρεσσῐν megălḗtorsĭ(n) megălētóresĭ(n) megălētóressĭ(n)
Accusative	μεγᾰλήτορᾰ megălḗtoră		μεγᾰλῆτορ megălêtor	μεγᾰλήτορε megălḗtore		μεγᾰλήτορε megălḗtore	μεγᾰλήτορᾰς megălḗtorăs		μεγᾰλήτορᾰ megălḗtoră
Vocative	μεγᾰλῆτορ megălêtor		μεγᾰλῆτορ megălêtor	μεγᾰλήτορε megălḗtore		μεγᾰλήτορε megălḗtore	μεγᾰλήτορες megălḗtores		μεγᾰλήτορᾰ megălḗtoră
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	μεγᾰλητόρως megălētórōs			—			—
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms may be based on conjecture. Use with caution.

Ancient Greek

Etymology

Pronunciation

Adjective

Declension

Further reading