μένουσιν

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /mé.nuː.sin/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈme.nu.sin/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈme.nu.sin/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈme.nu.sin/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈme.nu.sin/

Participle

μένουσῐν • (ménousĭn)

masculine/neuter dative plural of μένων (ménōn)