μένοντε

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /mé.non.te/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈme.non.te/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈme.non.te/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈme.non.te/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈme.non.de/

Participle

μένοντε • (ménonte)

masculine/neuter nominative/accusative/vocative dual of μένων (ménōn)