μένοντα

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /mé.non.ta/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈme.non.ta/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈme.non.ta/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈme.non.ta/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈme.non.da/

Participle

μένοντᾰ • (ménontă)

inflection of μένων (ménōn):
1. masculine accusative singular
2. neuter nominative/accusative/vocative plural