μένεα

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /mé.ne.a/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈme.ne.a/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈme.ne.a/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈme.ne.a/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈme.ne.a/

Noun

μένεᾰ • (méneă)

nominative/accusative/vocative plural of μένος (ménos)