λισσόμενος

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /lis.só.me.nos/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /lisˈso.me.nos/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /lisˈso.me.nos/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /lisˈso.me.nos/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /liˈso.me.nos/

Participle

λῐσσόμενος • (lĭssómenos) m (feminine λῐσσομένη, neuter λῐσσόμενον); first/second declension

present middle participle of λῐ́σσομαι (lĭ́ssomai)

Declension

First and second declension of λῐσσόμενος; λῐσσομένη; λῐσσόμενον (Attic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	λῐσσόμενος lĭssómenos	λῐσσομένη lĭssoménē	λῐσσόμενον lĭssómenon	λῐσσομένω lĭssoménō	λῐσσομένᾱ lĭssoménā	λῐσσομένω lĭssoménō	λῐσσόμενοι lĭssómenoi	λῐσσόμεναι lĭssómenai	λῐσσόμενᾰ lĭssómenă
Genitive	λῐσσομένου lĭssoménou	λῐσσομένης lĭssoménēs	λῐσσομένου lĭssoménou	λῐσσομένοιν lĭssoménoin	λῐσσομέναιν lĭssoménain	λῐσσομένοιν lĭssoménoin	λῐσσομένων lĭssoménōn	λῐσσομένων lĭssoménōn	λῐσσομένων lĭssoménōn
Dative	λῐσσομένῳ lĭssoménōi	λῐσσομένῃ lĭssoménēi	λῐσσομένῳ lĭssoménōi	λῐσσομένοιν lĭssoménoin	λῐσσομέναιν lĭssoménain	λῐσσομένοιν lĭssoménoin	λῐσσομένοις lĭssoménois	λῐσσομέναις lĭssoménais	λῐσσομένοις lĭssoménois
Accusative	λῐσσόμενον lĭssómenon	λῐσσομένην lĭssoménēn	λῐσσόμενον lĭssómenon	λῐσσομένω lĭssoménō	λῐσσομένᾱ lĭssoménā	λῐσσομένω lĭssoménō	λῐσσομένους lĭssoménous	λῐσσομένᾱς lĭssoménās	λῐσσόμενᾰ lĭssómenă
Vocative	λῐσσόμενε lĭssómene	λῐσσομένη lĭssoménē	λῐσσόμενον lĭssómenon	λῐσσομένω lĭssoménō	λῐσσομένᾱ lĭssoménā	λῐσσομένω lĭssoménō	λῐσσόμενοι lĭssómenoi	λῐσσόμεναι lĭssómenai	λῐσσόμενᾰ lĭssómenă
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	λῐσσομένως lĭssoménōs			λῐσσομενώτερος lĭssomenṓteros			λῐσσομενώτᾰτος lĭssomenṓtătos
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.