λιμπάνω

Ancient Greek

Etymology

From Proto-Indo-European *leykʷ-, though the exact process of derivation is uncertain. It is perhaps inherited from Proto-Indo-European *linékʷti, whence also perhaps Old Armenian լքանեմ (lkʻanem).^[1]^[2] However, the linguist Lucien van Beek has argued that the term may be a productive formation created on the basis of the aorist ἔλιπον (élipon).^[3]

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /lim.pá.nɔː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /limˈpa.no/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /limˈpa.no/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /limˈpa.no/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /limˈba.no/

Verb

λιμπάνω • (limpánō)

(rare) synonym of λείπω (leípō)
- c. Late second century, Bernard Grenfell, Arthur S. Hunt, & Edgar J. Goodspeed, editors, The Tebtunis Papyri‎^[1], Oxford University Press, published 1907:
  [αιψα ὃ εταιρον εoν Πατροκλη]α προσε[ε][π]εν
  ]εκινησεν τοῖ [
  ]λινπανε. [
  [τov προτερος προσεειπε Μεν]οιτιο[υ] αλίκιμος υἱος
  [aipsa hò etairon eon Patroklē]a prose[e][p]en
  ]ekinēsen toî [
  ]linpane. [
  [tov proteros proseeipe Men]oitio[u] alíkimos huios
  (please add an English translation of this quotation)
- Inscription from Memnon, published in IK Klaudiu polis 74
  Μυρίννα Μέμνον[ι τῷ ἀνδρὶ καὶ]
  Διοτείμη καὶ Χρύσιον κ̣[αὶ — — —]
  αἱ θυγατέρες πατρὶ μνή-
  μης χάριν.
  ε̣ἰ̣ ποθ<έε>ις̣ <γν>ῶν<αι>, τ̣ίς καὶ τίνος <ἔ>κγ̣ονος ε̣ἰ̣μί
  πάντα ατιμη[— — — — — — — — — —]φι σοὶ φράσε̣ι
  Φ[—]ΟΙΜ[— —]ΟΘΝΟΙΟ ζ̣ήσαντι Μυρίννα
  [— — — — — — — — —]ΝΟΡΟΥΤΙΚΙΟΝΤΗ
  [— — — — — — — — —]μων ἀποδ̣ημῶν ἔ̣σχον ἄτακτον
  [— — — — — — — — —]ΔΥΣΑ․ΟΤΟΝΙΗΤΕ̣Ν ἡμιθανῆ
  [— — — — — — — — — —]ΟΡ δόμον οὑμὸν ἵκανον
  [— — — — — — — — — —] λιμπάνω ὀρφαν<ί>ην
  [— — — — — — — — — —] κατέλειπον ἀδελφῇ
  [— — — — — — — — — —] ὀρφανίης
  [— — — — — — — — —] οὔ τ̣ι̣ τ̣ύ̣χης πρόθεσιν
  Murínna Mémnon[i tōî andrì kaì]
  Dioteímē kaì Khrúsion ḳ[aì — — —]
  hai thugatéres patrì mnḗ-
  mēs khárin.
  ẹị poth<έε>iṣ <γν>ôn<αι>, ṭís kaì tínos <ἔ>kg̣onos ẹịmí
  pánta atimē[— — — — — — — — — —]phi soì phrásẹi
  Ph[—]OIM[— —]OTHNOIO ẓḗsanti Murínna
  [— — — — — — — — —]NOROUTIKIONTĒ
  [— — — — — — — — —]mōn apoḍēmôn ẹ́skhon átakton
  [— — — — — — — — —]DUSA․OTONIĒTẸN hēmithanê
  [— — — — — — — — — —]OR dómon houmòn híkanon
  [— — — — — — — — — —] limpánō orphan<ί>ēn
  [— — — — — — — — — —] katéleipon adelphēî
  [— — — — — — — — — —] orphaníēs
  [— — — — — — — — —] oú ṭị ṭụ́khēs próthesin
  (please add an English translation of this quotation)

Usage notes

The term is rare outside of compounds.

Conjugation

Present: λιμπάνω, λιμπάνομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	λιμπάνω	λιμπάνεις	λιμπάνει	λιμπάνετον	λιμπάνετον	λιμπάνομεν	λιμπάνετε	λιμπάνουσῐ(ν)
	subjunctive	λιμπάνω	λιμπάνῃς	λιμπάνῃ	λιμπάνητον	λιμπάνητον	λιμπάνωμεν	λιμπάνητε	λιμπάνωσῐ(ν)
	optative	λιμπάνοιμῐ	λιμπάνοις	λιμπάνοι	λιμπάνοιτον	λιμπανοίτην	λιμπάνοιμεν	λιμπάνοιτε	λιμπάνοιεν
	imperative		λίμπανε	λιμπανέτω	λιμπάνετον	λιμπανέτων		λιμπάνετε	λιμπανόντων
middle/passive	indicative	λιμπάνομαι	λιμπάνῃ, λιμπάνει	λιμπάνεται	λιμπάνεσθον	λιμπάνεσθον	λιμπανόμεθᾰ	λιμπάνεσθε	λιμπάνονται
	subjunctive	λιμπάνωμαι	λιμπάνῃ	λιμπάνηται	λιμπάνησθον	λιμπάνησθον	λιμπανώμεθᾰ	λιμπάνησθε	λιμπάνωνται
	optative	λιμπανοίμην	λιμπάνοιο	λιμπάνοιτο	λιμπάνοισθον	λιμπανοίσθην	λιμπανοίμεθᾰ	λιμπάνοισθε	λιμπάνοιντο
	imperative		λιμπάνου	λιμπανέσθω	λιμπάνεσθον	λιμπανέσθων		λιμπάνεσθε	λιμπανέσθων
		active				middle/passive
infinitive		λιμπάνειν				λιμπάνεσθαι
participle	m	λιμπάνων				λιμπανόμενος
	f	λιμπάνουσᾰ				λιμπανομένη
	n	λιμπᾶνον				λιμπανόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ἐλίμπανον, ἐλιμπανόμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐλίμπανον	ἐλίμπανες	ἐλίμπανε(ν)	ἐλιμπάνετον	ἐλιμπανέτην	ἐλιμπάνομεν	ἐλιμπάνετε	ἐλίμπανον
middle/passive	indicative	ἐλιμπανόμην	ἐλιμπάνου	ἐλιμπάνετο	ἐλιμπάνεσθον	ἐλιμπανέσθην	ἐλιμπανόμεθᾰ	ἐλιμπάνεσθε	ἐλιμπάνοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

ἀπολιμπάνω (apolimpánō)
καταλιμπάνω (katalimpánō)
ὑπολιμπάνω (hupolimpánō)

References

^ Rix, Helmut, editor (2001), Lexikon der indogermanischen Verben [Lexicon of Indo-European Verbs] (in German), 2nd edition, Wiesbaden: Dr. Ludwig Reichert Verlag, →ISBN, pages 406-407
^ Beekes, Robert S. P. (2010), Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, pages 844-845
^ van Beek, L. (2022), “Greek”, in Olander, T., editor, The Indo-European Language Family: A Phylogenetic Perspective, Cambridge: Cambridge University Press, →DOI, →ISBN, page 195

“λιμπάνω”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
λιμπάνω in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
λιμπάνω, in ΛΟΓΕΙΟΝ [Logeion] Dictionaries for Ancient Greek and Latin (in English, French, Spanish, German, Dutch and Chinese), University of Chicago, since 2011

[1] Rix, Helmut, editor (2001), Lexikon der indogermanischen Verben [Lexicon of Indo-European Verbs] (in German), 2nd edition, Wiesbaden: Dr. Ludwig Reichert Verlag, →ISBN, pages 406-407

[2] Beekes, Robert S. P. (2010), Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, pages 844-845

[3] van Beek, L. (2022), “Greek”, in Olander, T., editor, The Indo-European Language Family: A Phylogenetic Perspective, Cambridge: Cambridge University Press, →DOI, →ISBN, page 195

[1]

[2]

[3]