ληκέω

Ancient Greek

Alternative forms

λᾱκέω (lākéō) — Doric, later Greek

Etymology

According to Beekes, a back-formation from λέληκᾰ (lélēkă), which is a perfect form of λάσκω (láskō).^[1]

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /lɛː.ké.ɔː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /le̝ˈke.o/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /liˈce.o/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /liˈce.o/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /liˈce.o/

Verb

ληκέω • (lēkéō)

to crack, crackle, burst asunder

Conjugation

Present: ληκέω, ληκέομαι (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ληκέω	ληκέεις	ληκέει	ληκέετον	ληκέετον	ληκέομεν	ληκέετε	ληκέουσῐ(ν)
	subjunctive	ληκέω	ληκέῃς	ληκέῃ	ληκέητον	ληκέητον	ληκέωμεν	ληκέητε	ληκέωσῐ(ν)
	optative	ληκέοιμῐ	ληκέοις	ληκέοι	ληκέοιτον	ληκεοίτην	ληκέοιμεν	ληκέοιτε	ληκέοιεν
	imperative		λήκεε	ληκεέτω	ληκέετον	ληκεέτων		ληκέετε	ληκεόντων
middle/passive	indicative	ληκέομαι	ληκέῃ, ληκέει	ληκέεται	ληκέεσθον	ληκέεσθον	ληκεόμεθᾰ	ληκέεσθε	ληκέονται
	subjunctive	ληκέωμαι	ληκέῃ	ληκέηται	ληκέησθον	ληκέησθον	ληκεώμεθᾰ	ληκέησθε	ληκέωνται
	optative	ληκεοίμην	ληκέοιο	ληκέοιτο	ληκέοισθον	ληκεοίσθην	ληκεοίμεθᾰ	ληκέοισθε	ληκέοιντο
	imperative		ληκέου	ληκεέσθω	ληκέεσθον	ληκεέσθων		ληκέεσθε	ληκεέσθων
		active				middle/passive
infinitive		ληκέειν				ληκέεσθαι
participle	m	ληκέων				ληκεόμενος
	f	ληκέουσᾰ				ληκεομένη
	n	ληκέον				ληκεόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Present: ληκῶ, ληκοῦμαι (Contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ληκῶ	ληκεῖς	ληκεῖ	ληκεῖτον	ληκεῖτον	ληκοῦμεν	ληκεῖτε	ληκοῦσῐ(ν)
	subjunctive	ληκῶ	ληκῇς	ληκῇ	ληκῆτον	ληκῆτον	ληκῶμεν	ληκῆτε	ληκῶσῐ(ν)
	optative	ληκοίην, ληκοῖμῐ	ληκοίης, ληκοῖς	ληκοίη, ληκοῖ	ληκοῖτον, ληκοίητον	ληκοίτην, ληκοιήτην	ληκοῖμεν, ληκοίημεν	ληκοῖτε, ληκοίητε	ληκοῖεν, ληκοίησᾰν
	imperative		λήκει	ληκείτω	ληκεῖτον	ληκείτων		ληκεῖτε	ληκούντων
middle/passive	indicative	ληκοῦμαι	ληκεῖ, ληκῇ	ληκεῖται	ληκεῖσθον	ληκεῖσθον	ληκούμεθᾰ	ληκεῖσθε	ληκοῦνται
	subjunctive	ληκῶμαι	ληκῇ	ληκῆται	ληκῆσθον	ληκῆσθον	ληκώμεθᾰ	ληκῆσθε	ληκῶνται
	optative	ληκοίμην	ληκοῖο	ληκοῖτο	ληκοῖσθον	ληκοίσθην	ληκοίμεθᾰ	ληκοῖσθε	ληκοῖντο
	imperative		ληκοῦ	ληκείσθω	ληκεῖσθον	ληκείσθων		ληκεῖσθε	ληκείσθων
		active				middle/passive
infinitive		ληκεῖν				ληκεῖσθαι
participle	m	ληκῶν				ληκούμενος
	f	ληκοῦσᾰ				ληκουμένη
	n	ληκοῦν				ληκούμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ἐλήκεον, ἐληκεόμην (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐλήκεον	ἐλήκεες	ἐλήκεε(ν)	ἐληκέετον	ἐληκεέτην	ἐληκέομεν	ἐληκέετε	ἐλήκεον
middle/passive	indicative	ἐληκεόμην	ἐληκέου	ἐληκέετο	ἐληκέεσθον	ἐληκεέσθην	ἐληκεόμεθᾰ	ἐληκέεσθε	ἐληκέοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ἐλήκουν, ἐληκούμην (Contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐλήκουν	ἐλήκεις	ἐλήκει	ἐληκεῖτον	ἐληκείτην	ἐληκοῦμεν	ἐληκεῖτε	ἐλήκουν
middle/passive	indicative	ἐληκούμην	ἐληκοῦ	ἐληκεῖτο	ἐληκεῖσθον	ἐληκείσθην	ἐληκούμεθᾰ	ἐληκεῖσθε	ἐληκοῦντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: ληκήσω, ληκήσομαι, ληκηθήσομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ληκήσω	ληκήσεις	ληκήσει	ληκήσετον	ληκήσετον	ληκήσομεν	ληκήσετε	ληκήσουσῐ(ν)
active	optative	ληκήσοιμῐ	ληκήσοις	ληκήσοι	ληκήσοιτον	ληκησοίτην	ληκήσοιμεν	ληκήσοιτε	ληκήσοιεν
middle	indicative	ληκήσομαι	ληκήσῃ, ληκήσει	ληκήσεται	ληκήσεσθον	ληκήσεσθον	ληκησόμεθᾰ	ληκήσεσθε	ληκήσονται
middle	optative	ληκησοίμην	ληκήσοιο	ληκήσοιτο	ληκήσοισθον	ληκησοίσθην	ληκησοίμεθᾰ	ληκήσοισθε	ληκήσοιντο
passive	indicative	ληκηθήσομαι	ληκηθήσῃ, ληκηθήσει	ληκηθήσεται	ληκηθήσεσθον	ληκηθήσεσθον	ληκηθησόμεθᾰ	ληκηθήσεσθε	ληκηθήσονται
passive	optative	ληκηθησοίμην	ληκηθήσοιο	ληκηθήσοιτο	ληκηθήσοισθον	ληκηθησοίσθην	ληκηθησοίμεθᾰ	ληκηθήσοισθε	ληκηθήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		ληκήσειν			ληκήσεσθαι		ληκηθήσεσθαι
participle	m	ληκήσων			ληκησόμενος		ληκηθησόμενος
	f	ληκήσουσᾰ			ληκησομένη		ληκηθησομένη
	n	ληκῆσον			ληκησόμενον		ληκηθησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: ἐλήκησᾰ, ἐληκησᾰ́μην, ἐληκήθην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐλήκησᾰ	ἐλήκησᾰς	ἐλήκησε(ν)	ἐληκήσᾰτον	ἐληκησᾰ́την	ἐληκήσᾰμεν	ἐληκήσᾰτε	ἐλήκησᾰν
	subjunctive	ληκήσω	ληκήσῃς	ληκήσῃ	ληκήσητον	ληκήσητον	ληκήσωμεν	ληκήσητε	ληκήσωσῐ(ν)
	optative	ληκήσαιμῐ	ληκήσειᾰς, ληκήσαις	ληκήσειε(ν), ληκήσαι	ληκήσαιτον	ληκησαίτην	ληκήσαιμεν	ληκήσαιτε	ληκήσειᾰν, ληκήσαιεν
	imperative		λήκησον	ληκησᾰ́τω	ληκήσᾰτον	ληκησᾰ́των		ληκήσᾰτε	ληκησᾰ́ντων
middle	indicative	ἐληκησᾰ́μην	ἐληκήσω	ἐληκήσᾰτο	ἐληκήσᾰσθον	ἐληκησᾰ́σθην	ἐληκησᾰ́μεθᾰ	ἐληκήσᾰσθε	ἐληκήσᾰντο
	subjunctive	ληκήσωμαι	ληκήσῃ	ληκήσηται	ληκήσησθον	ληκήσησθον	ληκησώμεθᾰ	ληκήσησθε	ληκήσωνται
	optative	ληκησαίμην	ληκήσαιο	ληκήσαιτο	ληκήσαισθον	ληκησαίσθην	ληκησαίμεθᾰ	ληκήσαισθε	ληκήσαιντο
	imperative		λήκησαι	ληκησᾰ́σθω	ληκήσᾰσθον	ληκησᾰ́σθων		ληκήσᾰσθε	ληκησᾰ́σθων
passive	indicative	ἐληκήθην	ἐληκήθης	ἐληκήθη	ἐληκήθητον	ἐληκηθήτην	ἐληκήθημεν	ἐληκήθητε	ἐληκήθησᾰν
	subjunctive	ληκηθῶ	ληκηθῇς	ληκηθῇ	ληκηθῆτον	ληκηθῆτον	ληκηθῶμεν	ληκηθῆτε	ληκηθῶσῐ(ν)
	optative	ληκηθείην	ληκηθείης	ληκηθείη	ληκηθεῖτον, ληκηθείητον	ληκηθείτην, ληκηθειήτην	ληκηθεῖμεν, ληκηθείημεν	ληκηθεῖτε, ληκηθείητε	ληκηθεῖεν, ληκηθείησᾰν
	imperative		ληκήθητῐ	ληκηθήτω	ληκήθητον	ληκηθήτων		ληκήθητε	ληκηθέντων
		active			middle		passive
infinitive		ληκῆσαι			ληκήσᾰσθαι		ληκηθῆναι
participle	m	ληκήσᾱς			ληκησᾰ́μενος		ληκηθείς
	f	ληκήσᾱσᾰ			ληκησᾰμένη		ληκηθεῖσᾰ
	n	ληκῆσᾰν			ληκησᾰ́μενον		ληκηθέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: λελήκηκᾰ, λελήκημαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	λελήκηκᾰ	λελήκηκᾰς	λελήκηκε(ν)	λεληκήκᾰτον	λεληκήκᾰτον	λεληκήκᾰμεν	λεληκήκᾰτε	λεληκήκᾱσῐ(ν)
	subjunctive	λεληκήκω	λεληκήκῃς	λεληκήκῃ	λεληκήκητον	λεληκήκητον	λεληκήκωμεν	λεληκήκητε	λεληκήκωσῐ(ν)
	optative	λεληκήκοιμῐ, λεληκηκοίην	λεληκήκοις, λεληκηκοίης	λεληκήκοι, λεληκηκοίη	λεληκήκοιτον	λεληκηκοίτην	λεληκήκοιμεν	λεληκήκοιτε	λεληκήκοιεν
	imperative		λελήκηκε	λεληκηκέτω	λεληκήκετον	λεληκηκέτων		λεληκήκετε	λεληκηκόντων
middle/passive	indicative	λελήκημαι	λελήκησαι	λελήκηται	λελήκησθον	λελήκησθον	λεληκήμεθᾰ	λελήκησθε	λελήκηνται
	subjunctive	λεληκημένος ὦ	λεληκημένος ᾖς	λεληκημένος ᾖ	λεληκημένω ἦτον	λεληκημένω ἦτον	λεληκημένοι ὦμεν	λεληκημένοι ἦτε	λεληκημένοι ὦσῐ(ν)
	optative	λεληκημένος εἴην	λεληκημένος εἴης	λεληκημένος εἴη	λεληκημένω εἴητον, εἶτον	λεληκημένω εἰήτην, εἴτην	λεληκημένοι εἴημεν, εἶμεν	λεληκημένοι εἴητε, εἶτε	λεληκημένοι εἴησᾰν, εἶεν
	imperative		λελήκησο	λεληκήσθω	λελήκησθον	λεληκήσθων		λελήκησθε	λεληκήσθων
		active				middle/passive
infinitive		λεληκηκέναι				λεληκῆσθαι
participle	m	λεληκηκώς				λεληκημένος
	f	λεληκηκυῖᾰ				λεληκημένη
	n	λεληκηκός				λεληκημένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Pluperfect: ἐλεληκήκειν, ἐλεληκήμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐλεληκήκειν, ἐλεληκήκη	ἐλεληκήκεις, ἐλεληκήκης	ἐλεληκήκει(ν)	ἐλεληκήκετον	ἐλεληκηκέτην	ἐλεληκήκεμεν	ἐλεληκήκετε	ἐλεληκήκεσᾰν
middle/passive	indicative	ἐλεληκήμην	ἐλελήκησο	ἐλελήκητο	ἐλελήκησθον	ἐλεληκήσθην	ἐλεληκήμεθᾰ	ἐλελήκησθε	ἐλελήκηντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

References

^ Beekes, Robert S. P. (2010), “λάσκω”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 836

“ληκέω”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
“ληκέω”, in Liddell & Scott (1889), An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
ληκέω in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
Frisk, Hjalmar (1970), “λάσκω”, in Griechisches etymologisches Wörterbuch (in German), volume 2, Heidelberg: Carl Winter, pages 88-89
Chantraine, Pierre (1968–1980), “λάσκω”, in Dictionnaire étymologique de la langue grecque (in French), Paris: Klincksieck, page 622
ληκέω, in ΛΟΓΕΙΟΝ [Logeion] Dictionaries for Ancient Greek and Latin (in English, French, Spanish, German, Dutch and Chinese), University of Chicago, since 2011

[1] Beekes, Robert S. P. (2010), “λάσκω”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 836

[1]