κτάμενος

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /ktá.me.nos/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈkta.me.nos/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈkta.me.nos/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈkta.me.nos/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈkta.me.nos/

Participle

κτάμενος • (ktámenos) m (feminine κτᾰμένη, neuter κτάμενον); first/second declension

(Epic) middle aorist participle of κτείνω (kteínō)

Declension

First and second declension of κτᾰ́μενος; κτᾰμένη; κτᾰ́μενον (Epic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	κτᾰ́μενος ktắmenos	κτᾰμένη ktăménē	κτᾰ́μενον ktắmenon	κτᾰμένω ktăménō	κτᾰμένᾱ ktăménā	κτᾰμένω ktăménō	κτᾰ́μενοι ktắmenoi	κτᾰ́μεναι ktắmenai	κτᾰ́μενᾰ ktắmenă
Genitive	κτᾰμένοιο κτᾰμένοο κτᾰμένου ktăménoio ktăménoo ktăménou	κτᾰμένης ktăménēs	κτᾰμένοιο κτᾰμένοο κτᾰμένου ktăménoio ktăménoo ktăménou	κτᾰμένοιῐ̈ν ktăménoiĭ̈n	κτᾰμέναιῐ̈ν ktăménaiĭ̈n	κτᾰμένοιῐ̈ν ktăménoiĭ̈n	κτᾰμένων ktăménōn	κτᾰμενᾱ́ων κτᾰμενέων κτᾰμενῶν ktămenā́ōn ktămenéōn ktămenôn	κτᾰμένων ktăménōn
Dative	κτᾰμένῳ ktăménōi	κτᾰμένῃ ktăménēi	κτᾰμένῳ ktăménōi	κτᾰμένοιῐ̈ν ktăménoiĭ̈n	κτᾰμέναιῐ̈ν ktăménaiĭ̈n	κτᾰμένοιῐ̈ν ktăménoiĭ̈n	κτᾰμένοισῐ κτᾰμένοισῐν κτᾰμένοις ktăménoisĭ(n) ktăménois	κτᾰμένῃσῐ κτᾰμένῃσῐν κτᾰμένῃς κτᾰμέναις ktăménēisĭ(n) ktăménēis ktăménais	κτᾰμένοισῐ κτᾰμένοισῐν κτᾰμένοις ktăménoisĭ(n) ktăménois
Accusative	κτᾰ́μενον ktắmenon	κτᾰμένην ktăménēn	κτᾰ́μενον ktắmenon	κτᾰμένω ktăménō	κτᾰμένᾱ ktăménā	κτᾰμένω ktăménō	κτᾰμένους ktăménous	κτᾰμένᾱς ktăménās	κτᾰ́μενᾰ ktắmenă
Vocative	κτᾰ́μενε ktắmene	κτᾰμένη ktăménē	κτᾰ́μενον ktắmenon	κτᾰμένω ktăménō	κτᾰμένᾱ ktăménā	κτᾰμένω ktăménō	κτᾰ́μενοι ktắmenoi	κτᾰ́μεναι ktắmenai	κτᾰ́μενᾰ ktắmenă
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	κτᾰμένως ktăménōs			κτᾰμενώτερος ktămenṓteros			κτᾰμενώτᾰτος ktămenṓtătos
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms may be based on conjecture. Use with caution.