κρεμαννύω

Ancient Greek

Etymology

Thematicization of κρεμάννυμι (kremánnumi).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /kre.man.ný.ɔː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /kre.manˈny.o/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /kre.manˈny.o/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /kre.manˈny.o/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /kre.maˈni.o/

Verb

κρεμαννύω • (kremannúō)

alternative form of κρεμάννυμι (kremánnumi)
- 384 BCE – 322 BCE, Aristotle, History of Animals 612a.10-13:
  διὸ καὶ οἱ κυνηγοὶ κρεμαννύουσιν ἐν ἀγγείῳ ἔκ τινος δένδρου τὴν κόπρον, ὅπως μὴ ἀποχωρῇ μακρὰν τὸ θηρίον· αὐτοῦ γὰρ προσαλλομένη ἡ πάρδαλις καὶ ἐλπίζουσα λήψεσθαι τελευτᾷ
  diò kaì hoi kunēgoì kremannúousin en angeíōi ék tinos déndrou tḕn kópron, hópōs mḕ apokhōrēî makràn tò thēríon; autoû gàr prosalloménē hē párdalis kaì elpízousa lḗpsesthai teleutāî
  (please add an English translation of this quotation)

Conjugation

Present: κρεμᾰννύω, κρεμᾰννύομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κρεμᾰννύω	κρεμᾰννύεις	κρεμᾰννύει	κρεμᾰννύετον	κρεμᾰννύετον	κρεμᾰννύομεν	κρεμᾰννύετε	κρεμᾰννύουσῐ(ν)
	subjunctive	κρεμᾰννύω	κρεμᾰννύῃς	κρεμᾰννύῃ	κρεμᾰννύητον	κρεμᾰννύητον	κρεμᾰννύωμεν	κρεμᾰννύητε	κρεμᾰννύωσῐ(ν)
	optative	κρεμᾰννύοιμῐ	κρεμᾰννύοις	κρεμᾰννύοι	κρεμᾰννύοιτον	κρεμᾰννυοίτην	κρεμᾰννύοιμεν	κρεμᾰννύοιτε	κρεμᾰννύοιεν
	imperative		κρεμᾰ́ννυε	κρεμᾰννυέτω	κρεμᾰννύετον	κρεμᾰννυέτων		κρεμᾰννύετε	κρεμᾰννυόντων
middle/passive	indicative	κρεμᾰννύομαι	κρεμᾰννύῃ, κρεμᾰννύει	κρεμᾰννύεται	κρεμᾰννύεσθον	κρεμᾰννύεσθον	κρεμᾰννυόμεθᾰ	κρεμᾰννύεσθε	κρεμᾰννύονται
	subjunctive	κρεμᾰννύωμαι	κρεμᾰννύῃ	κρεμᾰννύηται	κρεμᾰννύησθον	κρεμᾰννύησθον	κρεμᾰννυώμεθᾰ	κρεμᾰννύησθε	κρεμᾰννύωνται
	optative	κρεμᾰννυοίμην	κρεμᾰννύοιο	κρεμᾰννύοιτο	κρεμᾰννύοισθον	κρεμᾰννυοίσθην	κρεμᾰννυοίμεθᾰ	κρεμᾰννύοισθε	κρεμᾰννύοιντο
	imperative		κρεμᾰννύου	κρεμᾰννυέσθω	κρεμᾰννύεσθον	κρεμᾰννυέσθων		κρεμᾰννύεσθε	κρεμᾰννυέσθων
		active				middle/passive
infinitive		κρεμᾰννύειν				κρεμᾰννύεσθαι
participle	m	κρεμᾰννύων				κρεμᾰννυόμενος
	f	κρεμᾰννύουσᾰ				κρεμᾰννυομένη
	n	κρεμᾰννῦον				κρεμᾰννυόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ἐκρεμᾰ́ννυον, ἐκρεμᾰννυόμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐκρεμᾰ́ννυον	ἐκρεμᾰ́ννυες	ἐκρεμᾰ́ννυε(ν)	ἐκρεμᾰννύετον	ἐκρεμᾰννυέτην	ἐκρεμᾰννύομεν	ἐκρεμᾰννύετε	ἐκρεμᾰ́ννυον
middle/passive	indicative	ἐκρεμᾰννυόμην	ἐκρεμᾰννύου	ἐκρεμᾰννύετο	ἐκρεμᾰννύεσθον	ἐκρεμᾰννυέσθην	ἐκρεμᾰννυόμεθᾰ	ἐκρεμᾰννύεσθε	ἐκρεμᾰννύοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

κατακρεμαννύω (katakremannúō)

References

κρεμαννύω in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
κρεμαννύω, in ΛΟΓΕΙΟΝ [Logeion] Dictionaries for Ancient Greek and Latin (in English, French, Spanish, German, Dutch and Chinese), University of Chicago, since 2011
Beekes, Robert S. P. (2010), Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 775
Julia Sturm (5 January 2021), “A derivational history of κρίμνημι/κρήμνημι 'hang something up' and associated forms”, in Greek and Latin Linguistics‎^[1], Society for Classical Studies, page 2