κλειδόω

Ancient Greek

Etymology

κλείς (kleís) +‎ -όω (-óō).

Pronunciation

 

Verb

κλειδόω • (kleidóō)

  1. to lock up

Declension

   Present: κλειδόω, κλειδόομαι (Uncontracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative κλειδόω κλειδόεις κλειδόει κλειδόετον κλειδόετον κλειδόομεν κλειδόετε κλειδόουσῐ(ν)
subjunctive κλειδόω κλειδόῃς κλειδόῃ κλειδόητον κλειδόητον κλειδόωμεν κλειδόητε κλειδόωσῐ(ν)
optative κλειδόοιμῐ κλειδόοις κλειδόοι κλειδόοιτον κλειδοοίτην κλειδόοιμεν κλειδόοιτε κλειδόοιεν
imperative   κλείδοε κλειδοέτω κλειδόετον κλειδοέτων   κλειδόετε κλειδοόντων
middle/passive indicative κλειδόομαι κλειδόῃ,
κλειδόει 		κλειδόεται κλειδόεσθον κλειδόεσθον κλειδοόμεθᾰ κλειδόεσθε κλειδόονται
subjunctive κλειδόωμαι κλειδόῃ κλειδόηται κλειδόησθον κλειδόησθον κλειδοώμεθᾰ κλειδόησθε κλειδόωνται
optative κλειδοοίμην κλειδόοιο κλειδόοιτο κλειδόοισθον κλειδοοίσθην κλειδοοίμεθᾰ κλειδόοισθε κλειδόοιντο
imperative   κλειδόου κλειδοέσθω κλειδόεσθον κλειδοέσθων   κλειδόεσθε κλειδοέσθων
active middle/passive
infinitive κλειδόειν κλειδόεσθαι
participle m κλειδόων κλειδοόμενος
f κλειδόουσᾰ κλειδοομένη
n κλειδόον κλειδοόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Present: κλειδῶ, κλειδοῦμαι (Contracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative κλειδῶ κλειδοῖς κλειδοῖ κλειδοῦτον κλειδοῦτον κλειδοῦμεν κλειδοῦτε κλειδοῦσῐ(ν)
subjunctive κλειδῶ κλειδοῖς κλειδοῖ κλειδῶτον κλειδῶτον κλειδῶμεν κλειδῶτε κλειδῶσῐ(ν)
optative κλειδοίην,
κλειδοῖμῐ 		κλειδοίης,
κλειδοῖς 		κλειδοίη,
κλειδοῖ 		κλειδοῖτον,
κλειδοίητον 		κλειδοίτην,
κλειδοιήτην 		κλειδοῖμεν,
κλειδοίημεν 		κλειδοῖτε,
κλειδοίητε 		κλειδοῖεν,
κλειδοίησᾰν
imperative   κλείδου κλειδούτω κλειδοῦτον κλειδούτων   κλειδοῦτε κλειδούντων
middle/passive indicative κλειδοῦμαι κλειδοῖ κλειδοῦται κλειδοῦσθον κλειδοῦσθον κλειδούμεθᾰ κλειδοῦσθε κλειδοῦνται
subjunctive κλειδῶμαι κλειδοῖ κλειδῶται κλειδῶσθον κλειδῶσθον κλειδώμεθᾰ κλειδῶσθε κλειδῶνται
optative κλειδοίμην κλειδοῖο κλειδοῖτο κλειδοῖσθον κλειδοίσθην κλειδοίμεθᾰ κλειδοῖσθε κλειδοῖντο
imperative   κλειδοῦ κλειδούσθω κλειδοῦσθον κλειδούσθων   κλειδοῦσθε κλειδούσθων
active middle/passive
infinitive κλειδοῦν κλειδοῦσθαι
participle m κλειδῶν κλειδούμενος
f κλειδοῦσᾰ κλειδουμένη
n κλειδοῦν κλειδούμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Perfect: κεκλείδωμαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
middle/passive indicative κεκλείδωμαι κεκλείδωσαι κεκλείδωται κεκλείδωσθον κεκλείδωσθον κεκλειδώμεθᾰ κεκλείδωσθε κεκλείδωνται
subjunctive κεκλειδωμένος ὦ κεκλειδωμένος ᾖς κεκλειδωμένος ᾖ κεκλειδωμένω ἦτον κεκλειδωμένω ἦτον κεκλειδωμένοι ὦμεν κεκλειδωμένοι ἦτε κεκλειδωμένοι ὦσῐ(ν)
optative κεκλειδωμένος εἴην κεκλειδωμένος εἴης κεκλειδωμένος εἴη κεκλειδωμένω εἴητον,
εἶτον 		κεκλειδωμένω εἰήτην,
εἴτην 		κεκλειδωμένοι εἴημεν,
εἶμεν 		κεκλειδωμένοι εἴητε,
εἶτε 		κεκλειδωμένοι εἴησᾰν,
εἶεν
imperative   κεκλείδωσο κεκλειδώσθω κεκλείδωσθον κεκλειδώσθων   κεκλείδωσθε κεκλειδώσθων
middle/passive
infinitive κεκλειδῶσθαι
participle m κεκλειδωμένος
f κεκλειδωμένη
n κεκλειδωμένον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Descendants

  • ⇒ Greek: κλειδώνω (kleidóno)

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.