κινηθέν
Ancient Greek
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /kiː.nɛː.tʰén/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /ki.ne̝ˈtʰen/
- (4th CE Koine) IPA(key): /ci.niˈθen/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /ci.niˈθen/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /ci.niˈθen/
Participle
κῑνηθέν • (kīnēthén)
- neuter nominative/accusative/vocative singular of κῑνηθείς (kīnētheís)