κιθαριστής
Ancient Greek
Etymology
From κῐθᾰ́ρᾱ (kĭthắrā) + -ῐστής (-ĭstḗs).
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /ki.tʰa.ris.tɛ̌ːs/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /ki.tʰa.risˈte̝s/
- (4th CE Koine) IPA(key): /ci.θa.risˈtis/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /ci.θa.risˈtis/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /ci.θa.risˈtis/
Noun
κῐθᾰρῐστής • (kĭthărĭstḗs) m (genitive κῐθᾰρῐστοῦ); first declension
Declension
| Case / # | Singular | Dual | Plural | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Nominative | ὁ κῐθᾰρῐστής ho kĭthărĭstḗs |
τὼ κῐθᾰρῐστᾱ́ tṑ kĭthărĭstā́ |
οἱ κῐθᾰρῐσταί hoi kĭthărĭstaí | ||||||||||
| Genitive | τοῦ κῐθᾰρῐστοῦ toû kĭthărĭstoû |
τοῖν κῐθᾰρῐσταῖν toîn kĭthărĭstaîn |
τῶν κῐθᾰρῐστῶν tôn kĭthărĭstôn | ||||||||||
| Dative | τῷ κῐθᾰρῐστῇ tōî kĭthărĭstēî |
τοῖν κῐθᾰρῐσταῖν toîn kĭthărĭstaîn |
τοῖς κῐθᾰρῐσταῖς toîs kĭthărĭstaîs | ||||||||||
| Accusative | τὸν κῐθᾰρῐστήν tòn kĭthărĭstḗn |
τὼ κῐθᾰρῐστᾱ́ tṑ kĭthărĭstā́ |
τοὺς κῐθᾰρῐστᾱ́ς toùs kĭthărĭstā́s | ||||||||||
| Vocative | κῐθᾰρῐστᾰ́ kĭthărĭstắ |
κῐθᾰρῐστᾱ́ kĭthărĭstā́ |
κῐθᾰρῐσταί kĭthărĭstaí | ||||||||||
| Notes: |
| ||||||||||||
Further reading
- “κιθαριστής”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- κιθαριστής in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
Greek
Alternative forms
- κιθαρίστας (kitharístas) — Katharevousa
Etymology
Borrowed from Ancient Greek κιθαριστής (kitharistḗs), equivalent to κιθάρα (kithára, “guitar”) + -ιστής (-istís, “-ist, -er”).
Noun
κιθαριστής • (kitharistís) m (plural κιθαριστές, feminine κιθαρίστρια)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | κιθαριστής (kitharistís) | κιθαριστές (kitharistés) |
| genitive | κιθαριστή (kitharistí) | κιθαριστών (kitharistón) |
| accusative | κιθαριστή (kitharistí) | κιθαριστές (kitharistés) |
| vocative | κιθαριστή (kitharistí) | κιθαριστές (kitharistés) |
Related terms
- κιθάρα f (kithára, “guitar”)