κεραυνόω

Ancient Greek

Etymology

From κεραυνός (keraunós) +‎ -όω (-óō).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /ke.rau̯.nó.ɔː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ke.rawˈno.o/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ce.raˈβno.o/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ce.raˈvno.o/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ce.raˈvno.o/

Verb

κεραυνόω • (keraunóō)

to strike with a thunderbolt
to condemn

Conjugation

Present: κεραυνόω, κεραυνόομαι (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κεραυνόω	κεραυνόεις	κεραυνόει	κεραυνόετον	κεραυνόετον	κεραυνόομεν	κεραυνόετε	κεραυνόουσῐ(ν)
	subjunctive	κεραυνόω	κεραυνόῃς	κεραυνόῃ	κεραυνόητον	κεραυνόητον	κεραυνόωμεν	κεραυνόητε	κεραυνόωσῐ(ν)
	optative	κεραυνόοιμῐ	κεραυνόοις	κεραυνόοι	κεραυνόοιτον	κεραυνοοίτην	κεραυνόοιμεν	κεραυνόοιτε	κεραυνόοιεν
	imperative		κεραύνοε	κεραυνοέτω	κεραυνόετον	κεραυνοέτων		κεραυνόετε	κεραυνοόντων
middle/passive	indicative	κεραυνόομαι	κεραυνόῃ, κεραυνόει	κεραυνόεται	κεραυνόεσθον	κεραυνόεσθον	κεραυνοόμεθᾰ	κεραυνόεσθε	κεραυνόονται
	subjunctive	κεραυνόωμαι	κεραυνόῃ	κεραυνόηται	κεραυνόησθον	κεραυνόησθον	κεραυνοώμεθᾰ	κεραυνόησθε	κεραυνόωνται
	optative	κεραυνοοίμην	κεραυνόοιο	κεραυνόοιτο	κεραυνόοισθον	κεραυνοοίσθην	κεραυνοοίμεθᾰ	κεραυνόοισθε	κεραυνόοιντο
	imperative		κεραυνόου	κεραυνοέσθω	κεραυνόεσθον	κεραυνοέσθων		κεραυνόεσθε	κεραυνοέσθων
		active				middle/passive
infinitive		κεραυνόειν				κεραυνόεσθαι
participle	m	κεραυνόων				κεραυνοόμενος
	f	κεραυνόουσᾰ				κεραυνοομένη
	n	κεραυνόον				κεραυνοόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Present: κεραυνῶ, κεραυνοῦμαι (Contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κεραυνῶ	κεραυνοῖς	κεραυνοῖ	κεραυνοῦτον	κεραυνοῦτον	κεραυνοῦμεν	κεραυνοῦτε	κεραυνοῦσῐ(ν)
	subjunctive	κεραυνῶ	κεραυνοῖς	κεραυνοῖ	κεραυνῶτον	κεραυνῶτον	κεραυνῶμεν	κεραυνῶτε	κεραυνῶσῐ(ν)
	optative	κεραυνοίην, κεραυνοῖμῐ	κεραυνοίης, κεραυνοῖς	κεραυνοίη, κεραυνοῖ	κεραυνοῖτον, κεραυνοίητον	κεραυνοίτην, κεραυνοιήτην	κεραυνοῖμεν, κεραυνοίημεν	κεραυνοῖτε, κεραυνοίητε	κεραυνοῖεν, κεραυνοίησᾰν
	imperative		κεραύνου	κεραυνούτω	κεραυνοῦτον	κεραυνούτων		κεραυνοῦτε	κεραυνούντων
middle/passive	indicative	κεραυνοῦμαι	κεραυνοῖ	κεραυνοῦται	κεραυνοῦσθον	κεραυνοῦσθον	κεραυνούμεθᾰ	κεραυνοῦσθε	κεραυνοῦνται
	subjunctive	κεραυνῶμαι	κεραυνοῖ	κεραυνῶται	κεραυνῶσθον	κεραυνῶσθον	κεραυνώμεθᾰ	κεραυνῶσθε	κεραυνῶνται
	optative	κεραυνοίμην	κεραυνοῖο	κεραυνοῖτο	κεραυνοῖσθον	κεραυνοίσθην	κεραυνοίμεθᾰ	κεραυνοῖσθε	κεραυνοῖντο
	imperative		κεραυνοῦ	κεραυνούσθω	κεραυνοῦσθον	κεραυνούσθων		κεραυνοῦσθε	κεραυνούσθων
		active				middle/passive
infinitive		κεραυνοῦν				κεραυνοῦσθαι
participle	m	κεραυνῶν				κεραυνούμενος
	f	κεραυνοῦσᾰ				κεραυνουμένη
	n	κεραυνοῦν				κεραυνούμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ἐκεραύνοον, ἐκεραυνοόμην (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐκεραύνοον	ἐκεραύνοες	ἐκεραύνοε(ν)	ἐκεραυνόετον	ἐκεραυνοέτην	ἐκεραυνόομεν	ἐκεραυνόετε	ἐκεραύνοον
middle/passive	indicative	ἐκεραυνοόμην	ἐκεραυνόου	ἐκεραυνόετο	ἐκεραυνόεσθον	ἐκεραυνοέσθην	ἐκεραυνοόμεθᾰ	ἐκεραυνόεσθε	ἐκεραυνόοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ἐκεραύνουν, ἐκεραυνούμην (Contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐκεραύνουν	ἐκεραύνους	ἐκεραύνου	ἐκεραυνοῦτον	ἐκεραυνούτην	ἐκεραυνοῦμεν	ἐκεραυνοῦτε	ἐκεραύνουν
middle/passive	indicative	ἐκεραυνούμην	ἐκεραυνοῦ	ἐκεραυνοῦτο	ἐκεραυνοῦσθον	ἐκεραυνούσθην	ἐκεραυνούμεθᾰ	ἐκεραυνοῦσθε	ἐκεραυνοῦντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: κεραυνώσω, κεραυνώσομαι, κεραυνωθήσομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κεραυνώσω	κεραυνώσεις	κεραυνώσει	κεραυνώσετον	κεραυνώσετον	κεραυνώσομεν	κεραυνώσετε	κεραυνώσουσῐ(ν)
active	optative	κεραυνώσοιμῐ	κεραυνώσοις	κεραυνώσοι	κεραυνώσοιτον	κεραυνωσοίτην	κεραυνώσοιμεν	κεραυνώσοιτε	κεραυνώσοιεν
middle	indicative	κεραυνώσομαι	κεραυνώσῃ, κεραυνώσει	κεραυνώσεται	κεραυνώσεσθον	κεραυνώσεσθον	κεραυνωσόμεθᾰ	κεραυνώσεσθε	κεραυνώσονται
middle	optative	κεραυνωσοίμην	κεραυνώσοιο	κεραυνώσοιτο	κεραυνώσοισθον	κεραυνωσοίσθην	κεραυνωσοίμεθᾰ	κεραυνώσοισθε	κεραυνώσοιντο
passive	indicative	κεραυνωθήσομαι	κεραυνωθήσῃ, κεραυνωθήσει	κεραυνωθήσεται	κεραυνωθήσεσθον	κεραυνωθήσεσθον	κεραυνωθησόμεθᾰ	κεραυνωθήσεσθε	κεραυνωθήσονται
passive	optative	κεραυνωθησοίμην	κεραυνωθήσοιο	κεραυνωθήσοιτο	κεραυνωθήσοισθον	κεραυνωθησοίσθην	κεραυνωθησοίμεθᾰ	κεραυνωθήσοισθε	κεραυνωθήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		κεραυνώσειν			κεραυνώσεσθαι		κεραυνωθήσεσθαι
participle	m	κεραυνώσων			κεραυνωσόμενος		κεραυνωθησόμενος
	f	κεραυνώσουσᾰ			κεραυνωσομένη		κεραυνωθησομένη
	n	κεραυνῶσον			κεραυνωσόμενον		κεραυνωθησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: ἐκεραύνωσᾰ, ἐκεραυνωσᾰ́μην, ἐκεραυνώθην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐκεραύνωσᾰ	ἐκεραύνωσᾰς	ἐκεραύνωσε(ν)	ἐκεραυνώσᾰτον	ἐκεραυνωσᾰ́την	ἐκεραυνώσᾰμεν	ἐκεραυνώσᾰτε	ἐκεραύνωσᾰν
	subjunctive	κεραυνώσω	κεραυνώσῃς	κεραυνώσῃ	κεραυνώσητον	κεραυνώσητον	κεραυνώσωμεν	κεραυνώσητε	κεραυνώσωσῐ(ν)
	optative	κεραυνώσαιμῐ	κεραυνώσειᾰς, κεραυνώσαις	κεραυνώσειε(ν), κεραυνώσαι	κεραυνώσαιτον	κεραυνωσαίτην	κεραυνώσαιμεν	κεραυνώσαιτε	κεραυνώσειᾰν, κεραυνώσαιεν
	imperative		κεραύνωσον	κεραυνωσᾰ́τω	κεραυνώσᾰτον	κεραυνωσᾰ́των		κεραυνώσᾰτε	κεραυνωσᾰ́ντων
middle	indicative	ἐκεραυνωσᾰ́μην	ἐκεραυνώσω	ἐκεραυνώσᾰτο	ἐκεραυνώσᾰσθον	ἐκεραυνωσᾰ́σθην	ἐκεραυνωσᾰ́μεθᾰ	ἐκεραυνώσᾰσθε	ἐκεραυνώσᾰντο
	subjunctive	κεραυνώσωμαι	κεραυνώσῃ	κεραυνώσηται	κεραυνώσησθον	κεραυνώσησθον	κεραυνωσώμεθᾰ	κεραυνώσησθε	κεραυνώσωνται
	optative	κεραυνωσαίμην	κεραυνώσαιο	κεραυνώσαιτο	κεραυνώσαισθον	κεραυνωσαίσθην	κεραυνωσαίμεθᾰ	κεραυνώσαισθε	κεραυνώσαιντο
	imperative		κεραύνωσαι	κεραυνωσᾰ́σθω	κεραυνώσᾰσθον	κεραυνωσᾰ́σθων		κεραυνώσᾰσθε	κεραυνωσᾰ́σθων
passive	indicative	ἐκεραυνώθην	ἐκεραυνώθης	ἐκεραυνώθη	ἐκεραυνώθητον	ἐκεραυνωθήτην	ἐκεραυνώθημεν	ἐκεραυνώθητε	ἐκεραυνώθησᾰν
	subjunctive	κεραυνωθῶ	κεραυνωθῇς	κεραυνωθῇ	κεραυνωθῆτον	κεραυνωθῆτον	κεραυνωθῶμεν	κεραυνωθῆτε	κεραυνωθῶσῐ(ν)
	optative	κεραυνωθείην	κεραυνωθείης	κεραυνωθείη	κεραυνωθεῖτον, κεραυνωθείητον	κεραυνωθείτην, κεραυνωθειήτην	κεραυνωθεῖμεν, κεραυνωθείημεν	κεραυνωθεῖτε, κεραυνωθείητε	κεραυνωθεῖεν, κεραυνωθείησᾰν
	imperative		κεραυνώθητῐ	κεραυνωθήτω	κεραυνώθητον	κεραυνωθήτων		κεραυνώθητε	κεραυνωθέντων
		active			middle		passive
infinitive		κεραυνῶσαι			κεραυνώσᾰσθαι		κεραυνωθῆναι
participle	m	κεραυνώσᾱς			κεραυνωσᾰ́μενος		κεραυνωθείς
	f	κεραυνώσᾱσᾰ			κεραυνωσᾰμένη		κεραυνωθεῖσᾰ
	n	κεραυνῶσᾰν			κεραυνωσᾰ́μενον		κεραυνωθέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: ἐκεραύνωκᾰ, ἐκεραύνωμαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐκεραύνωκᾰ	ἐκεραύνωκᾰς	ἐκεραύνωκε(ν)	ἐκεραυνώκᾰτον	ἐκεραυνώκᾰτον	ἐκεραυνώκᾰμεν	ἐκεραυνώκᾰτε	ἐκεραυνώκᾱσῐ(ν)
	subjunctive	ἐκεραυνώκω	ἐκεραυνώκῃς	ἐκεραυνώκῃ	ἐκεραυνώκητον	ἐκεραυνώκητον	ἐκεραυνώκωμεν	ἐκεραυνώκητε	ἐκεραυνώκωσῐ(ν)
	optative	ἐκεραυνώκοιμῐ, ἐκεραυνωκοίην	ἐκεραυνώκοις, ἐκεραυνωκοίης	ἐκεραυνώκοι, ἐκεραυνωκοίη	ἐκεραυνώκοιτον	ἐκεραυνωκοίτην	ἐκεραυνώκοιμεν	ἐκεραυνώκοιτε	ἐκεραυνώκοιεν
	imperative		ἐκεραύνωκε	ἐκεραυνωκέτω	ἐκεραυνώκετον	ἐκεραυνωκέτων		ἐκεραυνώκετε	ἐκεραυνωκόντων
middle/passive	indicative	ἐκεραύνωμαι	ἐκεραύνωσαι	ἐκεραύνωται	ἐκεραύνωσθον	ἐκεραύνωσθον	ἐκεραυνώμεθᾰ	ἐκεραύνωσθε	ἐκεραύνωνται
	subjunctive	ἐκεραυνωμένος ὦ	ἐκεραυνωμένος ᾖς	ἐκεραυνωμένος ᾖ	ἐκεραυνωμένω ἦτον	ἐκεραυνωμένω ἦτον	ἐκεραυνωμένοι ὦμεν	ἐκεραυνωμένοι ἦτε	ἐκεραυνωμένοι ὦσῐ(ν)
	optative	ἐκεραυνωμένος εἴην	ἐκεραυνωμένος εἴης	ἐκεραυνωμένος εἴη	ἐκεραυνωμένω εἴητον, εἶτον	ἐκεραυνωμένω εἰήτην, εἴτην	ἐκεραυνωμένοι εἴημεν, εἶμεν	ἐκεραυνωμένοι εἴητε, εἶτε	ἐκεραυνωμένοι εἴησᾰν, εἶεν
	imperative		ἐκεραύνωσο	ἐκεραυνώσθω	ἐκεραύνωσθον	ἐκεραυνώσθων		ἐκεραύνωσθε	ἐκεραυνώσθων
		active				middle/passive
infinitive		ἐκεραυνωκέναι				ἐκεραυνῶσθαι
participle	m	ἐκεραυνωκώς				ἐκεραυνωμένος
	f	ἐκεραυνωκυῖᾰ				ἐκεραυνωμένη
	n	ἐκεραυνωκός				ἐκεραυνωμένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Pluperfect: ἐκεραυνώκειν, ἐκεραυνώμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐκεραυνώκειν, ἐκεραυνώκη	ἐκεραυνώκεις, ἐκεραυνώκης	ἐκεραυνώκει(ν)	ἐκεραυνώκετον	ἐκεραυνωκέτην	ἐκεραυνώκεμεν	ἐκεραυνώκετε	ἐκεραυνώκεσᾰν
middle/passive	indicative	ἐκεραυνώμην	ἐκεραύνωσο	ἐκεραύνωτο	ἐκεραύνωσθον	ἐκεραυνώσθην	ἐκεραυνώμεθᾰ	ἐκεραύνωσθε	ἐκεραύνωντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

References

“κεραυνόω”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
“κεραυνόω”, in Liddell & Scott (1889), An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
“κεραυνόω”, in Slater, William J. (1969), Lexicon to Pindar, Berlin: Walter de Gruyter
κεραυνόω in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
κεραυνόω, in ΛΟΓΕΙΟΝ [Logeion] Dictionaries for Ancient Greek and Latin (in English, French, Spanish, German, Dutch and Chinese), University of Chicago, since 2011