κεραυνοῦχος

Ancient Greek

Etymology

From κεραυνός (keraunós, “thunderbolt”) +‎ ἔχω (ékhō, “hold”) +‎ -ος (-os).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /ke.rau̯.nûː.kʰos/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ke.rawˈnu.kʰos/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ce.raˈβnu.xos/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ce.raˈvnu.xos/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ce.raˈvnu.xos/

Adjective

κεραυνοῦχος • (keraunoûkhos) m or f (neuter κεραυνοῦχον); second declension

wielding a thunderbolt (epithet of Zeus)

Declension

Second declension of κεραυνοῦχος; κεραυνοῦχον (Attic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	κεραυνοῦχος keraunoûkhos		κεραυνοῦχον keraunoûkhon	κεραυνούχω keraunoúkhō		κεραυνούχω keraunoúkhō	κεραυνοῦχοι keraunoûkhoi		κεραυνοῦχᾰ keraunoûkhă
Genitive	κεραυνούχου keraunoúkhou		κεραυνούχου keraunoúkhou	κεραυνούχοιν keraunoúkhoin		κεραυνούχοιν keraunoúkhoin	κεραυνούχων keraunoúkhōn		κεραυνούχων keraunoúkhōn
Dative	κεραυνούχῳ keraunoúkhōi		κεραυνούχῳ keraunoúkhōi	κεραυνούχοιν keraunoúkhoin		κεραυνούχοιν keraunoúkhoin	κεραυνούχοις keraunoúkhois		κεραυνούχοις keraunoúkhois
Accusative	κεραυνοῦχον keraunoûkhon		κεραυνοῦχον keraunoûkhon	κεραυνούχω keraunoúkhō		κεραυνούχω keraunoúkhō	κεραυνούχους keraunoúkhous		κεραυνοῦχᾰ keraunoûkhă
Vocative	κεραυνοῦχε keraunoûkhe		κεραυνοῦχον keraunoûkhon	κεραυνούχω keraunoúkhō		κεραυνούχω keraunoúkhō	κεραυνοῦχοι keraunoûkhoi		κεραυνοῦχᾰ keraunoûkhă
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	κεραυνούχως keraunoúkhōs			κεραυνουχότερος keraunoukhóteros			κεραυνουχότᾰτος keraunoukhótătos
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.