κελαδέω

Ancient Greek

Etymology

From κέλᾰδος (kélădos, “loud noise”) +‎ -έω (-éō).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /ke.la.dé.ɔː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ke.laˈde.o/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ce.laˈðe.o/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ce.laˈðe.o/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ce.laˈðe.o/

Verb

κελᾰδέω • (kelădéō)

to sound as flowing water
(of persons) to shout aloud
(of babies, birds, etc.) to utter a cry, cry aloud
(of bells) to ring, tinkle
to sing of, celebrate loudly

Conjugation

Present: κελᾰδέω, κελᾰδέομαι (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κελᾰδέω	κελᾰδέεις	κελᾰδέει	κελᾰδέετον	κελᾰδέετον	κελᾰδέομεν	κελᾰδέετε	κελᾰδέουσῐ(ν)
	subjunctive	κελᾰδέω	κελᾰδέῃς	κελᾰδέῃ	κελᾰδέητον	κελᾰδέητον	κελᾰδέωμεν	κελᾰδέητε	κελᾰδέωσῐ(ν)
	optative	κελᾰδέοιμῐ	κελᾰδέοις	κελᾰδέοι	κελᾰδέοιτον	κελᾰδεοίτην	κελᾰδέοιμεν	κελᾰδέοιτε	κελᾰδέοιεν
	imperative		κελᾰ́δεε	κελᾰδεέτω	κελᾰδέετον	κελᾰδεέτων		κελᾰδέετε	κελᾰδεόντων
middle/passive	indicative	κελᾰδέομαι	κελᾰδέῃ, κελᾰδέει	κελᾰδέεται	κελᾰδέεσθον	κελᾰδέεσθον	κελᾰδεόμεθᾰ	κελᾰδέεσθε	κελᾰδέονται
	subjunctive	κελᾰδέωμαι	κελᾰδέῃ	κελᾰδέηται	κελᾰδέησθον	κελᾰδέησθον	κελᾰδεώμεθᾰ	κελᾰδέησθε	κελᾰδέωνται
	optative	κελᾰδεοίμην	κελᾰδέοιο	κελᾰδέοιτο	κελᾰδέοισθον	κελᾰδεοίσθην	κελᾰδεοίμεθᾰ	κελᾰδέοισθε	κελᾰδέοιντο
	imperative		κελᾰδέου	κελᾰδεέσθω	κελᾰδέεσθον	κελᾰδεέσθων		κελᾰδέεσθε	κελᾰδεέσθων
		active				middle/passive
infinitive		κελᾰδέειν				κελᾰδέεσθαι
participle	m	κελᾰδέων				κελᾰδεόμενος
	f	κελᾰδέουσᾰ				κελᾰδεομένη
	n	κελᾰδέον				κελᾰδεόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Present: κελᾰδῶ, κελᾰδοῦμαι (Contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κελᾰδῶ	κελᾰδεῖς	κελᾰδεῖ	κελᾰδεῖτον	κελᾰδεῖτον	κελᾰδοῦμεν	κελᾰδεῖτε	κελᾰδοῦσῐ(ν)
	subjunctive	κελᾰδῶ	κελᾰδῇς	κελᾰδῇ	κελᾰδῆτον	κελᾰδῆτον	κελᾰδῶμεν	κελᾰδῆτε	κελᾰδῶσῐ(ν)
	optative	κελᾰδοίην, κελᾰδοῖμῐ	κελᾰδοίης, κελᾰδοῖς	κελᾰδοίη, κελᾰδοῖ	κελᾰδοῖτον, κελᾰδοίητον	κελᾰδοίτην, κελᾰδοιήτην	κελᾰδοῖμεν, κελᾰδοίημεν	κελᾰδοῖτε, κελᾰδοίητε	κελᾰδοῖεν, κελᾰδοίησᾰν
	imperative		κελᾰ́δει	κελᾰδείτω	κελᾰδεῖτον	κελᾰδείτων		κελᾰδεῖτε	κελᾰδούντων
middle/passive	indicative	κελᾰδοῦμαι	κελᾰδεῖ, κελᾰδῇ	κελᾰδεῖται	κελᾰδεῖσθον	κελᾰδεῖσθον	κελᾰδούμεθᾰ	κελᾰδεῖσθε	κελᾰδοῦνται
	subjunctive	κελᾰδῶμαι	κελᾰδῇ	κελᾰδῆται	κελᾰδῆσθον	κελᾰδῆσθον	κελᾰδώμεθᾰ	κελᾰδῆσθε	κελᾰδῶνται
	optative	κελᾰδοίμην	κελᾰδοῖο	κελᾰδοῖτο	κελᾰδοῖσθον	κελᾰδοίσθην	κελᾰδοίμεθᾰ	κελᾰδοῖσθε	κελᾰδοῖντο
	imperative		κελᾰδοῦ	κελᾰδείσθω	κελᾰδεῖσθον	κελᾰδείσθων		κελᾰδεῖσθε	κελᾰδείσθων
		active				middle/passive
infinitive		κελᾰδεῖν				κελᾰδεῖσθαι
participle	m	κελᾰδῶν				κελᾰδούμενος
	f	κελᾰδοῦσᾰ				κελᾰδουμένη
	n	κελᾰδοῦν				κελᾰδούμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ἐκελᾰ́δεον, ἐκελᾰδεόμην (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐκελᾰ́δεον	ἐκελᾰ́δεες	ἐκελᾰ́δεε(ν)	ἐκελᾰδέετον	ἐκελᾰδεέτην	ἐκελᾰδέομεν	ἐκελᾰδέετε	ἐκελᾰ́δεον
middle/passive	indicative	ἐκελᾰδεόμην	ἐκελᾰδέου	ἐκελᾰδέετο	ἐκελᾰδέεσθον	ἐκελᾰδεέσθην	ἐκελᾰδεόμεθᾰ	ἐκελᾰδέεσθε	ἐκελᾰδέοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ἐκελᾰ́δουν, ἐκελᾰδούμην (Contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐκελᾰ́δουν	ἐκελᾰ́δεις	ἐκελᾰ́δει	ἐκελᾰδεῖτον	ἐκελᾰδείτην	ἐκελᾰδοῦμεν	ἐκελᾰδεῖτε	ἐκελᾰ́δουν
middle/passive	indicative	ἐκελᾰδούμην	ἐκελᾰδοῦ	ἐκελᾰδεῖτο	ἐκελᾰδεῖσθον	ἐκελᾰδείσθην	ἐκελᾰδούμεθᾰ	ἐκελᾰδεῖσθε	ἐκελᾰδοῦντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: κελᾰδήσω, κελᾰδήσομαι, κελᾰδηθήσομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κελᾰδήσω	κελᾰδήσεις	κελᾰδήσει	κελᾰδήσετον	κελᾰδήσετον	κελᾰδήσομεν	κελᾰδήσετε	κελᾰδήσουσῐ(ν)
active	optative	κελᾰδήσοιμῐ	κελᾰδήσοις	κελᾰδήσοι	κελᾰδήσοιτον	κελᾰδησοίτην	κελᾰδήσοιμεν	κελᾰδήσοιτε	κελᾰδήσοιεν
middle	indicative	κελᾰδήσομαι	κελᾰδήσῃ, κελᾰδήσει	κελᾰδήσεται	κελᾰδήσεσθον	κελᾰδήσεσθον	κελᾰδησόμεθᾰ	κελᾰδήσεσθε	κελᾰδήσονται
middle	optative	κελᾰδησοίμην	κελᾰδήσοιο	κελᾰδήσοιτο	κελᾰδήσοισθον	κελᾰδησοίσθην	κελᾰδησοίμεθᾰ	κελᾰδήσοισθε	κελᾰδήσοιντο
passive	indicative	κελᾰδηθήσομαι	κελᾰδηθήσῃ, κελᾰδηθήσει	κελᾰδηθήσεται	κελᾰδηθήσεσθον	κελᾰδηθήσεσθον	κελᾰδηθησόμεθᾰ	κελᾰδηθήσεσθε	κελᾰδηθήσονται
passive	optative	κελᾰδηθησοίμην	κελᾰδηθήσοιο	κελᾰδηθήσοιτο	κελᾰδηθήσοισθον	κελᾰδηθησοίσθην	κελᾰδηθησοίμεθᾰ	κελᾰδηθήσοισθε	κελᾰδηθήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		κελᾰδήσειν			κελᾰδήσεσθαι		κελᾰδηθήσεσθαι
participle	m	κελᾰδήσων			κελᾰδησόμενος		κελᾰδηθησόμενος
	f	κελᾰδήσουσᾰ			κελᾰδησομένη		κελᾰδηθησομένη
	n	κελᾰδῆσον			κελᾰδησόμενον		κελᾰδηθησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: ἐκελᾰ́δησᾰ, ἐκελᾰδησᾰ́μην, ἐκελᾰδήθην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐκελᾰ́δησᾰ	ἐκελᾰ́δησᾰς	ἐκελᾰ́δησε(ν)	ἐκελᾰδήσᾰτον	ἐκελᾰδησᾰ́την	ἐκελᾰδήσᾰμεν	ἐκελᾰδήσᾰτε	ἐκελᾰ́δησᾰν
	subjunctive	κελᾰδήσω	κελᾰδήσῃς	κελᾰδήσῃ	κελᾰδήσητον	κελᾰδήσητον	κελᾰδήσωμεν	κελᾰδήσητε	κελᾰδήσωσῐ(ν)
	optative	κελᾰδήσαιμῐ	κελᾰδήσειᾰς, κελᾰδήσαις	κελᾰδήσειε(ν), κελᾰδήσαι	κελᾰδήσαιτον	κελᾰδησαίτην	κελᾰδήσαιμεν	κελᾰδήσαιτε	κελᾰδήσειᾰν, κελᾰδήσαιεν
	imperative		κελᾰ́δησον	κελᾰδησᾰ́τω	κελᾰδήσᾰτον	κελᾰδησᾰ́των		κελᾰδήσᾰτε	κελᾰδησᾰ́ντων
middle	indicative	ἐκελᾰδησᾰ́μην	ἐκελᾰδήσω	ἐκελᾰδήσᾰτο	ἐκελᾰδήσᾰσθον	ἐκελᾰδησᾰ́σθην	ἐκελᾰδησᾰ́μεθᾰ	ἐκελᾰδήσᾰσθε	ἐκελᾰδήσᾰντο
	subjunctive	κελᾰδήσωμαι	κελᾰδήσῃ	κελᾰδήσηται	κελᾰδήσησθον	κελᾰδήσησθον	κελᾰδησώμεθᾰ	κελᾰδήσησθε	κελᾰδήσωνται
	optative	κελᾰδησαίμην	κελᾰδήσαιο	κελᾰδήσαιτο	κελᾰδήσαισθον	κελᾰδησαίσθην	κελᾰδησαίμεθᾰ	κελᾰδήσαισθε	κελᾰδήσαιντο
	imperative		κελᾰ́δησαι	κελᾰδησᾰ́σθω	κελᾰδήσᾰσθον	κελᾰδησᾰ́σθων		κελᾰδήσᾰσθε	κελᾰδησᾰ́σθων
passive	indicative	ἐκελᾰδήθην	ἐκελᾰδήθης	ἐκελᾰδήθη	ἐκελᾰδήθητον	ἐκελᾰδηθήτην	ἐκελᾰδήθημεν	ἐκελᾰδήθητε	ἐκελᾰδήθησᾰν
	subjunctive	κελᾰδηθῶ	κελᾰδηθῇς	κελᾰδηθῇ	κελᾰδηθῆτον	κελᾰδηθῆτον	κελᾰδηθῶμεν	κελᾰδηθῆτε	κελᾰδηθῶσῐ(ν)
	optative	κελᾰδηθείην	κελᾰδηθείης	κελᾰδηθείη	κελᾰδηθεῖτον, κελᾰδηθείητον	κελᾰδηθείτην, κελᾰδηθειήτην	κελᾰδηθεῖμεν, κελᾰδηθείημεν	κελᾰδηθεῖτε, κελᾰδηθείητε	κελᾰδηθεῖεν, κελᾰδηθείησᾰν
	imperative		κελᾰδήθητῐ	κελᾰδηθήτω	κελᾰδήθητον	κελᾰδηθήτων		κελᾰδήθητε	κελᾰδηθέντων
		active			middle		passive
infinitive		κελᾰδῆσαι			κελᾰδήσᾰσθαι		κελᾰδηθῆναι
participle	m	κελᾰδήσᾱς			κελᾰδησᾰ́μενος		κελᾰδηθείς
	f	κελᾰδήσᾱσᾰ			κελᾰδησᾰμένη		κελᾰδηθεῖσᾰ
	n	κελᾰδῆσᾰν			κελᾰδησᾰ́μενον		κελᾰδηθέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: κεκελᾰ́δηκᾰ, κεκελᾰ́δημαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κεκελᾰ́δηκᾰ	κεκελᾰ́δηκᾰς	κεκελᾰ́δηκε(ν)	κεκελᾰδήκᾰτον	κεκελᾰδήκᾰτον	κεκελᾰδήκᾰμεν	κεκελᾰδήκᾰτε	κεκελᾰδήκᾱσῐ(ν)
	subjunctive	κεκελᾰδήκω	κεκελᾰδήκῃς	κεκελᾰδήκῃ	κεκελᾰδήκητον	κεκελᾰδήκητον	κεκελᾰδήκωμεν	κεκελᾰδήκητε	κεκελᾰδήκωσῐ(ν)
	optative	κεκελᾰδήκοιμῐ, κεκελᾰδηκοίην	κεκελᾰδήκοις, κεκελᾰδηκοίης	κεκελᾰδήκοι, κεκελᾰδηκοίη	κεκελᾰδήκοιτον	κεκελᾰδηκοίτην	κεκελᾰδήκοιμεν	κεκελᾰδήκοιτε	κεκελᾰδήκοιεν
	imperative		κεκελᾰ́δηκε	κεκελᾰδηκέτω	κεκελᾰδήκετον	κεκελᾰδηκέτων		κεκελᾰδήκετε	κεκελᾰδηκόντων
middle/passive	indicative	κεκελᾰ́δημαι	κεκελᾰ́δησαι	κεκελᾰ́δηται	κεκελᾰ́δησθον	κεκελᾰ́δησθον	κεκελᾰδήμεθᾰ	κεκελᾰ́δησθε	κεκελᾰ́δηνται
	subjunctive	κεκελᾰδημένος ὦ	κεκελᾰδημένος ᾖς	κεκελᾰδημένος ᾖ	κεκελᾰδημένω ἦτον	κεκελᾰδημένω ἦτον	κεκελᾰδημένοι ὦμεν	κεκελᾰδημένοι ἦτε	κεκελᾰδημένοι ὦσῐ(ν)
	optative	κεκελᾰδημένος εἴην	κεκελᾰδημένος εἴης	κεκελᾰδημένος εἴη	κεκελᾰδημένω εἴητον, εἶτον	κεκελᾰδημένω εἰήτην, εἴτην	κεκελᾰδημένοι εἴημεν, εἶμεν	κεκελᾰδημένοι εἴητε, εἶτε	κεκελᾰδημένοι εἴησᾰν, εἶεν
	imperative		κεκελᾰ́δησο	κεκελᾰδήσθω	κεκελᾰ́δησθον	κεκελᾰδήσθων		κεκελᾰ́δησθε	κεκελᾰδήσθων
		active				middle/passive
infinitive		κεκελᾰδηκέναι				κεκελᾰδῆσθαι
participle	m	κεκελᾰδηκώς				κεκελᾰδημένος
	f	κεκελᾰδηκυῖᾰ				κεκελᾰδημένη
	n	κεκελᾰδηκός				κεκελᾰδημένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Pluperfect: ἐκεκελᾰδήκειν, ἐκεκελᾰδήμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐκεκελᾰδήκειν, ἐκεκελᾰδήκη	ἐκεκελᾰδήκεις, ἐκεκελᾰδήκης	ἐκεκελᾰδήκει(ν)	ἐκεκελᾰδήκετον	ἐκεκελᾰδηκέτην	ἐκεκελᾰδήκεμεν	ἐκεκελᾰδήκετε	ἐκεκελᾰδήκεσᾰν
middle/passive	indicative	ἐκεκελᾰδήμην	ἐκεκελᾰ́δησο	ἐκεκελᾰ́δητο	ἐκεκελᾰ́δησθον	ἐκεκελᾰδήσθην	ἐκεκελᾰδήμεθᾰ	ἐκεκελᾰ́δησθε	ἐκεκελᾰ́δηντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Descendants

Greek: κελαηδάω (kelaïdáo)