κατοικειόομαι

Ancient Greek

Etymology

From κατα- (kata-, “intensifying prefix”) +‎ οἰκειόω (oikeióō, “to make one's own”) +‎ -ομαι (-omai, “a suffix forming passive verbs”)

Pronunciation

 

Verb

κᾰτοικειόομαι • (kătoikeióomai)

  1. (passive voice) to be made very friendly, be very closely united

Inflection

   Present: κᾰτοικειόομαι (Uncontracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
middle/passive indicative κᾰτοικειόομαι κᾰτοικειόῃ,
κᾰτοικειόει 		κᾰτοικειόεται κᾰτοικειόεσθον κᾰτοικειόεσθον κᾰτοικειοόμεθᾰ κᾰτοικειόεσθε κᾰτοικειόονται
subjunctive κᾰτοικειόωμαι κᾰτοικειόῃ κᾰτοικειόηται κᾰτοικειόησθον κᾰτοικειόησθον κᾰτοικειοώμεθᾰ κᾰτοικειόησθε κᾰτοικειόωνται
optative κᾰτοικειοοίμην κᾰτοικειόοιο κᾰτοικειόοιτο κᾰτοικειόοισθον κᾰτοικειοοίσθην κᾰτοικειοοίμεθᾰ κᾰτοικειόοισθε κᾰτοικειόοιντο
imperative   κᾰτοικειόου κᾰτοικειοέσθω κᾰτοικειόεσθον κᾰτοικειοέσθων   κᾰτοικειόεσθε κᾰτοικειοέσθων
middle/passive
infinitive κᾰτοικειόεσθαι
participle m κᾰτοικειοόμενος
f κᾰτοικειοομένη
n κᾰτοικειοόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Present: κᾰτοικειοῦμαι (Contracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
middle/passive indicative κᾰτοικειοῦμαι κᾰτοικειοῖ κᾰτοικειοῦται κᾰτοικειοῦσθον κᾰτοικειοῦσθον κᾰτοικειούμεθᾰ κᾰτοικειοῦσθε κᾰτοικειοῦνται
subjunctive κᾰτοικειῶμαι κᾰτοικειοῖ κᾰτοικειῶται κᾰτοικειῶσθον κᾰτοικειῶσθον κᾰτοικειώμεθᾰ κᾰτοικειῶσθε κᾰτοικειῶνται
optative κᾰτοικειοίμην κᾰτοικειοῖο κᾰτοικειοῖτο κᾰτοικειοῖσθον κᾰτοικειοίσθην κᾰτοικειοίμεθᾰ κᾰτοικειοῖσθε κᾰτοικειοῖντο
imperative   κᾰτοικειοῦ κᾰτοικειούσθω κᾰτοικειοῦσθον κᾰτοικειούσθων   κᾰτοικειοῦσθε κᾰτοικειούσθων
middle/passive
infinitive κᾰτοικειοῦσθαι
participle m κᾰτοικειούμενος
f κᾰτοικειουμένη
n κᾰτοικειούμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: κᾰτῳκειοόμην (Uncontracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
middle/passive indicative κᾰτῳκειοόμην κᾰτῳκειόου κᾰτῳκειόετο κᾰτῳκειόεσθον κᾰτῳκειοέσθην κᾰτῳκειοόμεθᾰ κᾰτῳκειόεσθε κᾰτῳκειόοντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: κᾰτῳκειούμην (Contracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
middle/passive indicative κᾰτῳκειούμην κᾰτῳκειοῦ κᾰτῳκειοῦτο κᾰτῳκειοῦσθον κᾰτῳκειούσθην κᾰτῳκειούμεθᾰ κᾰτῳκειοῦσθε κᾰτῳκειοῦντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.