καταπετρόω

Ancient Greek

Etymology

From κατα- (kata-, “down”) +‎ πέτρᾱ (pétrā, “stone”) +‎ -όω (-óō).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /ka.ta.pe.tró.ɔː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ka.ta.peˈtro.o/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ka.ta.peˈtro.o/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ka.ta.peˈtro.o/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ka.ta.peˈtro.o/

Verb

καταπετρόω • (katapetróō)

to stone, stone to death
to throw from a rock

Conjugation

Present: κᾰτᾰπετρόω, κᾰτᾰπετρόομαι (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κᾰτᾰπετρόω	κᾰτᾰπετρόεις	κᾰτᾰπετρόει	κᾰτᾰπετρόετον	κᾰτᾰπετρόετον	κᾰτᾰπετρόομεν	κᾰτᾰπετρόετε	κᾰτᾰπετρόουσῐ(ν)
	subjunctive	κᾰτᾰπετρόω	κᾰτᾰπετρόῃς	κᾰτᾰπετρόῃ	κᾰτᾰπετρόητον	κᾰτᾰπετρόητον	κᾰτᾰπετρόωμεν	κᾰτᾰπετρόητε	κᾰτᾰπετρόωσῐ(ν)
	optative	κᾰτᾰπετρόοιμῐ	κᾰτᾰπετρόοις	κᾰτᾰπετρόοι	κᾰτᾰπετρόοιτον	κᾰτᾰπετροοίτην	κᾰτᾰπετρόοιμεν	κᾰτᾰπετρόοιτε	κᾰτᾰπετρόοιεν
	imperative		κᾰτᾰπέτροε	κᾰτᾰπετροέτω	κᾰτᾰπετρόετον	κᾰτᾰπετροέτων		κᾰτᾰπετρόετε	κᾰτᾰπετροόντων
middle/passive	indicative	κᾰτᾰπετρόομαι	κᾰτᾰπετρόῃ, κᾰτᾰπετρόει	κᾰτᾰπετρόεται	κᾰτᾰπετρόεσθον	κᾰτᾰπετρόεσθον	κᾰτᾰπετροόμεθᾰ	κᾰτᾰπετρόεσθε	κᾰτᾰπετρόονται
	subjunctive	κᾰτᾰπετρόωμαι	κᾰτᾰπετρόῃ	κᾰτᾰπετρόηται	κᾰτᾰπετρόησθον	κᾰτᾰπετρόησθον	κᾰτᾰπετροώμεθᾰ	κᾰτᾰπετρόησθε	κᾰτᾰπετρόωνται
	optative	κᾰτᾰπετροοίμην	κᾰτᾰπετρόοιο	κᾰτᾰπετρόοιτο	κᾰτᾰπετρόοισθον	κᾰτᾰπετροοίσθην	κᾰτᾰπετροοίμεθᾰ	κᾰτᾰπετρόοισθε	κᾰτᾰπετρόοιντο
	imperative		κᾰτᾰπετρόου	κᾰτᾰπετροέσθω	κᾰτᾰπετρόεσθον	κᾰτᾰπετροέσθων		κᾰτᾰπετρόεσθε	κᾰτᾰπετροέσθων
		active				middle/passive
infinitive		κᾰτᾰπετρόειν				κᾰτᾰπετρόεσθαι
participle	m	κᾰτᾰπετρόων				κᾰτᾰπετροόμενος
	f	κᾰτᾰπετρόουσᾰ				κᾰτᾰπετροομένη
	n	κᾰτᾰπετρόον				κᾰτᾰπετροόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Present: κᾰτᾰπετρῶ, κᾰτᾰπετροῦμαι (Contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κᾰτᾰπετρῶ	κᾰτᾰπετροῖς	κᾰτᾰπετροῖ	κᾰτᾰπετροῦτον	κᾰτᾰπετροῦτον	κᾰτᾰπετροῦμεν	κᾰτᾰπετροῦτε	κᾰτᾰπετροῦσῐ(ν)
	subjunctive	κᾰτᾰπετρῶ	κᾰτᾰπετροῖς	κᾰτᾰπετροῖ	κᾰτᾰπετρῶτον	κᾰτᾰπετρῶτον	κᾰτᾰπετρῶμεν	κᾰτᾰπετρῶτε	κᾰτᾰπετρῶσῐ(ν)
	optative	κᾰτᾰπετροίην, κᾰτᾰπετροῖμῐ	κᾰτᾰπετροίης, κᾰτᾰπετροῖς	κᾰτᾰπετροίη, κᾰτᾰπετροῖ	κᾰτᾰπετροῖτον, κᾰτᾰπετροίητον	κᾰτᾰπετροίτην, κᾰτᾰπετροιήτην	κᾰτᾰπετροῖμεν, κᾰτᾰπετροίημεν	κᾰτᾰπετροῖτε, κᾰτᾰπετροίητε	κᾰτᾰπετροῖεν, κᾰτᾰπετροίησᾰν
	imperative		κᾰτᾰπέτρου	κᾰτᾰπετρούτω	κᾰτᾰπετροῦτον	κᾰτᾰπετρούτων		κᾰτᾰπετροῦτε	κᾰτᾰπετρούντων
middle/passive	indicative	κᾰτᾰπετροῦμαι	κᾰτᾰπετροῖ	κᾰτᾰπετροῦται	κᾰτᾰπετροῦσθον	κᾰτᾰπετροῦσθον	κᾰτᾰπετρούμεθᾰ	κᾰτᾰπετροῦσθε	κᾰτᾰπετροῦνται
	subjunctive	κᾰτᾰπετρῶμαι	κᾰτᾰπετροῖ	κᾰτᾰπετρῶται	κᾰτᾰπετρῶσθον	κᾰτᾰπετρῶσθον	κᾰτᾰπετρώμεθᾰ	κᾰτᾰπετρῶσθε	κᾰτᾰπετρῶνται
	optative	κᾰτᾰπετροίμην	κᾰτᾰπετροῖο	κᾰτᾰπετροῖτο	κᾰτᾰπετροῖσθον	κᾰτᾰπετροίσθην	κᾰτᾰπετροίμεθᾰ	κᾰτᾰπετροῖσθε	κᾰτᾰπετροῖντο
	imperative		κᾰτᾰπετροῦ	κᾰτᾰπετρούσθω	κᾰτᾰπετροῦσθον	κᾰτᾰπετρούσθων		κᾰτᾰπετροῦσθε	κᾰτᾰπετρούσθων
		active				middle/passive
infinitive		κᾰτᾰπετροῦν				κᾰτᾰπετροῦσθαι
participle	m	κᾰτᾰπετρῶν				κᾰτᾰπετρούμενος
	f	κᾰτᾰπετροῦσᾰ				κᾰτᾰπετρουμένη
	n	κᾰτᾰπετροῦν				κᾰτᾰπετρούμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: κᾰτεπέτροον, κᾰτεπετροόμην (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κᾰτεπέτροον	κᾰτεπέτροες	κᾰτεπέτροε(ν)	κᾰτεπετρόετον	κᾰτεπετροέτην	κᾰτεπετρόομεν	κᾰτεπετρόετε	κᾰτεπέτροον
middle/passive	indicative	κᾰτεπετροόμην	κᾰτεπετρόου	κᾰτεπετρόετο	κᾰτεπετρόεσθον	κᾰτεπετροέσθην	κᾰτεπετροόμεθᾰ	κᾰτεπετρόεσθε	κᾰτεπετρόοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: κᾰτεπέτρουν, κᾰτεπετρούμην (Contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κᾰτεπέτρουν	κᾰτεπέτρους	κᾰτεπέτρου	κᾰτεπετροῦτον	κᾰτεπετρούτην	κᾰτεπετροῦμεν	κᾰτεπετροῦτε	κᾰτεπέτρουν
middle/passive	indicative	κᾰτεπετρούμην	κᾰτεπετροῦ	κᾰτεπετροῦτο	κᾰτεπετροῦσθον	κᾰτεπετρούσθην	κᾰτεπετρούμεθᾰ	κᾰτεπετροῦσθε	κᾰτεπετροῦντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: κᾰτᾰπετρώσω, κᾰτᾰπετρώσομαι, κᾰτᾰπετρωθήσομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κᾰτᾰπετρώσω	κᾰτᾰπετρώσεις	κᾰτᾰπετρώσει	κᾰτᾰπετρώσετον	κᾰτᾰπετρώσετον	κᾰτᾰπετρώσομεν	κᾰτᾰπετρώσετε	κᾰτᾰπετρώσουσῐ(ν)
active	optative	κᾰτᾰπετρώσοιμῐ	κᾰτᾰπετρώσοις	κᾰτᾰπετρώσοι	κᾰτᾰπετρώσοιτον	κᾰτᾰπετρωσοίτην	κᾰτᾰπετρώσοιμεν	κᾰτᾰπετρώσοιτε	κᾰτᾰπετρώσοιεν
middle	indicative	κᾰτᾰπετρώσομαι	κᾰτᾰπετρώσῃ, κᾰτᾰπετρώσει	κᾰτᾰπετρώσεται	κᾰτᾰπετρώσεσθον	κᾰτᾰπετρώσεσθον	κᾰτᾰπετρωσόμεθᾰ	κᾰτᾰπετρώσεσθε	κᾰτᾰπετρώσονται
middle	optative	κᾰτᾰπετρωσοίμην	κᾰτᾰπετρώσοιο	κᾰτᾰπετρώσοιτο	κᾰτᾰπετρώσοισθον	κᾰτᾰπετρωσοίσθην	κᾰτᾰπετρωσοίμεθᾰ	κᾰτᾰπετρώσοισθε	κᾰτᾰπετρώσοιντο
passive	indicative	κᾰτᾰπετρωθήσομαι	κᾰτᾰπετρωθήσῃ, κᾰτᾰπετρωθήσει	κᾰτᾰπετρωθήσεται	κᾰτᾰπετρωθήσεσθον	κᾰτᾰπετρωθήσεσθον	κᾰτᾰπετρωθησόμεθᾰ	κᾰτᾰπετρωθήσεσθε	κᾰτᾰπετρωθήσονται
passive	optative	κᾰτᾰπετρωθησοίμην	κᾰτᾰπετρωθήσοιο	κᾰτᾰπετρωθήσοιτο	κᾰτᾰπετρωθήσοισθον	κᾰτᾰπετρωθησοίσθην	κᾰτᾰπετρωθησοίμεθᾰ	κᾰτᾰπετρωθήσοισθε	κᾰτᾰπετρωθήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		κᾰτᾰπετρώσειν			κᾰτᾰπετρώσεσθαι		κᾰτᾰπετρωθήσεσθαι
participle	m	κᾰτᾰπετρώσων			κᾰτᾰπετρωσόμενος		κᾰτᾰπετρωθησόμενος
	f	κᾰτᾰπετρώσουσᾰ			κᾰτᾰπετρωσομένη		κᾰτᾰπετρωθησομένη
	n	κᾰτᾰπετρῶσον			κᾰτᾰπετρωσόμενον		κᾰτᾰπετρωθησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: κᾰτεπέτρωσᾰ, κᾰτεπετρωσᾰ́μην, κᾰτεπετρώθην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κᾰτεπέτρωσᾰ	κᾰτεπέτρωσᾰς	κᾰτεπέτρωσε(ν)	κᾰτεπετρώσᾰτον	κᾰτεπετρωσᾰ́την	κᾰτεπετρώσᾰμεν	κᾰτεπετρώσᾰτε	κᾰτεπέτρωσᾰν
	subjunctive	κᾰτᾰπετρώσω	κᾰτᾰπετρώσῃς	κᾰτᾰπετρώσῃ	κᾰτᾰπετρώσητον	κᾰτᾰπετρώσητον	κᾰτᾰπετρώσωμεν	κᾰτᾰπετρώσητε	κᾰτᾰπετρώσωσῐ(ν)
	optative	κᾰτᾰπετρώσαιμῐ	κᾰτᾰπετρώσειᾰς, κᾰτᾰπετρώσαις	κᾰτᾰπετρώσειε(ν), κᾰτᾰπετρώσαι	κᾰτᾰπετρώσαιτον	κᾰτᾰπετρωσαίτην	κᾰτᾰπετρώσαιμεν	κᾰτᾰπετρώσαιτε	κᾰτᾰπετρώσειᾰν, κᾰτᾰπετρώσαιεν
	imperative		κᾰτᾰπέτρωσον	κᾰτᾰπετρωσᾰ́τω	κᾰτᾰπετρώσᾰτον	κᾰτᾰπετρωσᾰ́των		κᾰτᾰπετρώσᾰτε	κᾰτᾰπετρωσᾰ́ντων
middle	indicative	κᾰτεπετρωσᾰ́μην	κᾰτεπετρώσω	κᾰτεπετρώσᾰτο	κᾰτεπετρώσᾰσθον	κᾰτεπετρωσᾰ́σθην	κᾰτεπετρωσᾰ́μεθᾰ	κᾰτεπετρώσᾰσθε	κᾰτεπετρώσᾰντο
	subjunctive	κᾰτᾰπετρώσωμαι	κᾰτᾰπετρώσῃ	κᾰτᾰπετρώσηται	κᾰτᾰπετρώσησθον	κᾰτᾰπετρώσησθον	κᾰτᾰπετρωσώμεθᾰ	κᾰτᾰπετρώσησθε	κᾰτᾰπετρώσωνται
	optative	κᾰτᾰπετρωσαίμην	κᾰτᾰπετρώσαιο	κᾰτᾰπετρώσαιτο	κᾰτᾰπετρώσαισθον	κᾰτᾰπετρωσαίσθην	κᾰτᾰπετρωσαίμεθᾰ	κᾰτᾰπετρώσαισθε	κᾰτᾰπετρώσαιντο
	imperative		κᾰτᾰπέτρωσαι	κᾰτᾰπετρωσᾰ́σθω	κᾰτᾰπετρώσᾰσθον	κᾰτᾰπετρωσᾰ́σθων		κᾰτᾰπετρώσᾰσθε	κᾰτᾰπετρωσᾰ́σθων
passive	indicative	κᾰτεπετρώθην	κᾰτεπετρώθης	κᾰτεπετρώθη	κᾰτεπετρώθητον	κᾰτεπετρωθήτην	κᾰτεπετρώθημεν	κᾰτεπετρώθητε	κᾰτεπετρώθησᾰν
	subjunctive	κᾰτᾰπετρωθῶ	κᾰτᾰπετρωθῇς	κᾰτᾰπετρωθῇ	κᾰτᾰπετρωθῆτον	κᾰτᾰπετρωθῆτον	κᾰτᾰπετρωθῶμεν	κᾰτᾰπετρωθῆτε	κᾰτᾰπετρωθῶσῐ(ν)
	optative	κᾰτᾰπετρωθείην	κᾰτᾰπετρωθείης	κᾰτᾰπετρωθείη	κᾰτᾰπετρωθεῖτον, κᾰτᾰπετρωθείητον	κᾰτᾰπετρωθείτην, κᾰτᾰπετρωθειήτην	κᾰτᾰπετρωθεῖμεν, κᾰτᾰπετρωθείημεν	κᾰτᾰπετρωθεῖτε, κᾰτᾰπετρωθείητε	κᾰτᾰπετρωθεῖεν, κᾰτᾰπετρωθείησᾰν
	imperative		κᾰτᾰπετρώθητῐ	κᾰτᾰπετρωθήτω	κᾰτᾰπετρώθητον	κᾰτᾰπετρωθήτων		κᾰτᾰπετρώθητε	κᾰτᾰπετρωθέντων
		active			middle		passive
infinitive		κᾰτᾰπετρῶσαι			κᾰτᾰπετρώσᾰσθαι		κᾰτᾰπετρωθῆναι
participle	m	κᾰτᾰπετρώσᾱς			κᾰτᾰπετρωσᾰ́μενος		κᾰτᾰπετρωθείς
	f	κᾰτᾰπετρώσᾱσᾰ			κᾰτᾰπετρωσᾰμένη		κᾰτᾰπετρωθεῖσᾰ
	n	κᾰτᾰπετρῶσᾰν			κᾰτᾰπετρωσᾰ́μενον		κᾰτᾰπετρωθέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: κᾰτεπέτρωκᾰ, κᾰτεπέτρωμαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κᾰτεπέτρωκᾰ	κᾰτεπέτρωκᾰς	κᾰτεπέτρωκε(ν)	κᾰτεπετρώκᾰτον	κᾰτεπετρώκᾰτον	κᾰτεπετρώκᾰμεν	κᾰτεπετρώκᾰτε	κᾰτεπετρώκᾱσῐ(ν)
	subjunctive	κᾰτεπετρώκω	κᾰτεπετρώκῃς	κᾰτεπετρώκῃ	κᾰτεπετρώκητον	κᾰτεπετρώκητον	κᾰτεπετρώκωμεν	κᾰτεπετρώκητε	κᾰτεπετρώκωσῐ(ν)
	optative	κᾰτεπετρώκοιμῐ, κᾰτεπετρωκοίην	κᾰτεπετρώκοις, κᾰτεπετρωκοίης	κᾰτεπετρώκοι, κᾰτεπετρωκοίη	κᾰτεπετρώκοιτον	κᾰτεπετρωκοίτην	κᾰτεπετρώκοιμεν	κᾰτεπετρώκοιτε	κᾰτεπετρώκοιεν
	imperative		κᾰτεπέτρωκε	κᾰτεπετρωκέτω	κᾰτεπετρώκετον	κᾰτεπετρωκέτων		κᾰτεπετρώκετε	κᾰτεπετρωκόντων
middle/passive	indicative	κᾰτεπέτρωμαι	κᾰτεπέτρωσαι	κᾰτεπέτρωται	κᾰτεπέτρωσθον	κᾰτεπέτρωσθον	κᾰτεπετρώμεθᾰ	κᾰτεπέτρωσθε	κᾰτεπέτρωνται
	subjunctive	κᾰτεπετρωμένος ὦ	κᾰτεπετρωμένος ᾖς	κᾰτεπετρωμένος ᾖ	κᾰτεπετρωμένω ἦτον	κᾰτεπετρωμένω ἦτον	κᾰτεπετρωμένοι ὦμεν	κᾰτεπετρωμένοι ἦτε	κᾰτεπετρωμένοι ὦσῐ(ν)
	optative	κᾰτεπετρωμένος εἴην	κᾰτεπετρωμένος εἴης	κᾰτεπετρωμένος εἴη	κᾰτεπετρωμένω εἴητον, εἶτον	κᾰτεπετρωμένω εἰήτην, εἴτην	κᾰτεπετρωμένοι εἴημεν, εἶμεν	κᾰτεπετρωμένοι εἴητε, εἶτε	κᾰτεπετρωμένοι εἴησᾰν, εἶεν
	imperative		κᾰτεπέτρωσο	κᾰτεπετρώσθω	κᾰτεπέτρωσθον	κᾰτεπετρώσθων		κᾰτεπέτρωσθε	κᾰτεπετρώσθων
		active				middle/passive
infinitive		κᾰτεπετρωκέναι				κᾰτεπετρῶσθαι
participle	m	κᾰτεπετρωκώς				κᾰτεπετρωμένος
	f	κᾰτεπετρωκυῖᾰ				κᾰτεπετρωμένη
	n	κᾰτεπετρωκός				κᾰτεπετρωμένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Pluperfect: κᾰτεπετρώκειν, κᾰτεπετρώμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κᾰτεπετρώκειν, κᾰτεπετρώκη	κᾰτεπετρώκεις, κᾰτεπετρώκης	κᾰτεπετρώκει(ν)	κᾰτεπετρώκετον	κᾰτεπετρωκέτην	κᾰτεπετρώκεμεν	κᾰτεπετρώκετε	κᾰτεπετρώκεσᾰν
middle/passive	indicative	κᾰτεπετρώμην	κᾰτεπέτρωσο	κᾰτεπέτρωτο	κᾰτεπέτρωσθον	κᾰτεπετρώσθην	κᾰτεπετρώμεθᾰ	κᾰτεπέτρωσθε	κᾰτεπέτρωντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

References

“καταπετρόω”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
καταπετρόω in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
“καταπετρόω”, in Liddell & Scott (1889), An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
καταπετρόω, in ΛΟΓΕΙΟΝ [Logeion] Dictionaries for Ancient Greek and Latin (in English, French, Spanish, German, Dutch and Chinese), University of Chicago, since 2011