κατάκλιση

Greek

Etymology

Learned borrowing from Ancient Greek κατάκλισις (katáklisis) with -ση (-si) ending and possible semantic loan from English decubitus ulcer.[1]

Pronunciation

  • IPA(key): /kaˈta.kli.si/
  • Hyphenation: κα‧τά‧κλι‧ση

Noun

κατάκλιση • (katáklisi) f (plural κατακλίσεις)

  1. (learned) lying down, recumbence, recumbency
    1. (medicine) decubitus (the posture of someone in bed, lying down or reclining)
  2. (learned, nautical) careening (the act of heaving a ship down on one side so as to expose the other, in order to clean it of barnacles and weed, or to repair it below the water line)
  3. (medicine) ellipsis of έλκος κατάκλισης n (élkos katáklisis, “bedsore, decubitus ulcer, pressure sore, pressure ulcer”)

Declension

Declension of κατάκλιση
singular plural
nominative κατάκλιση (katáklisi) κατακλίσεις (kataklíseis)
genitive κατάκλισης (katáklisis) κατακλίσεων (kataklíseon)
accusative κατάκλιση (katáklisi) κατακλίσεις (kataklíseis)
vocative κατάκλιση (katáklisi) κατακλίσεις (kataklíseis)

Older or formal genitive singular: κατακλίσεως (kataklíseos)

  • κατακλίνομαι (kataklínomai)
  • κλίση f (klísi)

References

  1. ^ κατάκλιση, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.