ικανός

See also: ἱκανός

Greek

Etymology

From Ancient Greek ἱκανός (hikanós).

Adjective

ικανός • (ikanós) m (feminine ικανή, neuter ικανό)

  1. able, capable, skilled, able-bodied, competent
  2. (military) fit, battle ready

Declension

Declension of ικανός
singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative ικανός (ikanós) ικανή (ikaní) ικανό (ikanó) ικανοί (ikanoí) ικανές (ikanés) ικανά (ikaná)
genitive ικανού (ikanoú) ικανής (ikanís) ικανού (ikanoú) ικανών (ikanón) ικανών (ikanón) ικανών (ikanón)
accusative ικανό (ikanó) ικανή (ikaní) ικανό (ikanó) ικανούς (ikanoús) ικανές (ikanés) ικανά (ikaná)
vocative ικανέ (ikané) ικανή (ikaní) ικανό (ikanó) ικανοί (ikanoí) ικανές (ikanés) ικανά (ikaná)

Derivations:
Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο ικανός, etc.)
Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ικανός, etc.)

Degrees of comparison by suffixation
comparative (?) singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative ικανότερος (ikanóteros) ικανότερη (ikanóteri) ικανότερο (ikanótero) ικανότεροι (ikanóteroi) ικανότερες (ikanóteres) ικανότερα (ikanótera)
genitive ικανότερου (ikanóterou) ικανότερης (ikanóteris) ικανότερου (ikanóterou) ικανότερων (ikanóteron) ικανότερων (ikanóteron) ικανότερων (ikanóteron)
accusative ικανότερο (ikanótero) ικανότερη (ikanóteri) ικανότερο (ikanótero) ικανότερους (ikanóterous) ικανότερες (ikanóteres) ικανότερα (ikanótera)
vocative ικανότερε (ikanótere) ικανότερη (ikanóteri) ικανότερο (ikanótero) ικανότεροι (ikanóteroi) ικανότερες (ikanóteres) ικανότερα (ikanótera)

Derivations: relative superlative: ο + comparative forms: e.g. ο ικανότερος (o ikanóteros), etc.

absolute
superlative (?) 		singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative ικανότατος (ikanótatos) ικανότατη (ikanótati) ικανότατο (ikanótato) ικανότατοι (ikanótatoi) ικανότατες (ikanótates) ικανότατα (ikanótata)
genitive ικανότατου (ikanótatou) ικανότατης (ikanótatis) ικανότατου (ikanótatou) ικανότατων (ikanótaton) ικανότατων (ikanótaton) ικανότατων (ikanótaton)
accusative ικανότατο (ikanótato) ικανότατη (ikanótati) ικανότατο (ikanótato) ικανότατους (ikanótatous) ικανότατες (ikanótates) ικανότατα (ikanótata)
vocative ικανότατε (ikanótate) ικανότατη (ikanótati) ικανότατο (ikanótato) ικανότατοι (ikanótatoi) ικανότατες (ikanótates) ικανότατα (ikanótata)

Antonyms

Descendants

  • → Aromanian: icano
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.