θλάω

Ancient Greek

Etymology

Unknown, though note also θλίβω (thlíbō, “to squeeze, distress”) and φλάω (phláō, “to crush, bruise”).[1] Not related to θλᾰ́σπῐς (thlắspĭs, “shepherd's purse”), despite folk etymological linkage.

MacBain speculatively compares Old Irish dlùth (“close, compact”).[2]

Verb

θλάω • (thláō)

  1. to crush, bruise
    • c. 800 BCE – 600 BCE, Homer, Illiad 5.305-309:
      τῷ βάλεν Αἰνείαο κατʼ ἰσχίον ἔνθά τε μηρὸς ἰσχίῳ ἐνστρέφεται, κοτύλην δέ τέ μιν καλέουσι· θλάσσε δέ οἱ κοτύλην, πρὸς δʼ ἄμφω ῥῆξε τένοντε· ὦσε δʼ ἀπὸ ῥινὸν τρηχὺς λίθος· αὐτὰρ ὅ γʼ ἥρως ἔστη γνὺξ ἐριπὼν καὶ ἐρείσατο χειρὶ παχείῃ
      tōî bálen Aineíao kat’ iskhíon énthá te mēròs iskhíōi enstréphetai, kotúlēn dé té min kaléousi; thlásse dé hoi kotúlēn, pròs d’ ámphō rhêxe ténonte; ôse d’ apò rhinòn trēkhùs líthos; autàr hó g’ hḗrōs éstē gnùx eripṑn kaì ereísato kheirì pakheíēi
      (please add an English translation of this quotation)
  2. to overload
  3. to oppress

Conjugation

   Present: θλᾰ́ω, θλᾰ́ομαι (Uncontracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative θλᾰ́ω θλᾰ́εις θλᾰ́ει θλᾰ́ετον θλᾰ́ετον θλᾰ́ομεν θλᾰ́ετε θλᾰ́ουσῐ(ν)
subjunctive θλᾰ́ω θλᾰ́ῃς θλᾰ́ῃ θλᾰ́ητον θλᾰ́ητον θλᾰ́ωμεν θλᾰ́ητε θλᾰ́ωσῐ(ν)
optative θλᾰ́οιμῐ θλᾰ́οις θλᾰ́οι θλᾰ́οιτον θλᾰοίτην θλᾰ́οιμεν θλᾰ́οιτε θλᾰ́οιεν
imperative   θλᾰ́ε θλᾰέτω θλᾰ́ετον θλᾰέτων   θλᾰ́ετε θλᾰόντων
middle/passive indicative θλᾰ́ομαι θλᾰ́ῃ,
θλᾰ́ει 		θλᾰ́εται θλᾰ́εσθον θλᾰ́εσθον θλᾰόμεθᾰ θλᾰ́εσθε θλᾰ́ονται
subjunctive θλᾰ́ωμαι θλᾰ́ῃ θλᾰ́ηται θλᾰ́ησθον θλᾰ́ησθον θλᾰώμεθᾰ θλᾰ́ησθε θλᾰ́ωνται
optative θλᾰοίμην θλᾰ́οιο θλᾰ́οιτο θλᾰ́οισθον θλᾰοίσθην θλᾰοίμεθᾰ θλᾰ́οισθε θλᾰ́οιντο
imperative   θλᾰ́ου θλᾰέσθω θλᾰ́εσθον θλᾰέσθων   θλᾰ́εσθε θλᾰέσθων
active middle/passive
infinitive θλᾰ́ειν θλᾰ́εσθαι
participle m θλᾰ́ων θλᾰόμενος
f θλᾰ́ουσᾰ θλᾰομένη
n θλᾰ́ον θλᾰόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Present: θλῶ, θλῶμαι (Contracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative θλῶ θλᾷς θλᾷ θλᾶτον θλᾶτον θλῶμεν θλᾶτε θλῶσῐ(ν)
subjunctive θλῶ θλᾷς θλᾷ θλᾶτον θλᾶτον θλῶμεν θλᾶτε θλῶσῐ(ν)
optative θλῴην,
θλῷμῐ 		θλῴης,
θλῷς 		θλῴη,
θλῷ 		θλῷτον,
θλῴητον 		θλῴτην,
θλῳήτην 		θλῷμεν,
θλῴημεν 		θλῷτε,
θλῴητε 		θλῷεν,
θλῴησᾰν
imperative   θλᾶ θλᾱ́τω θλᾶτον θλᾱ́των   θλᾶτε θλώντων
middle/passive indicative θλῶμαι θλᾷ θλᾶται θλᾶσθον θλᾶσθον θλώμεθᾰ θλᾶσθε θλῶνται
subjunctive θλῶμαι θλᾷ θλᾶται θλᾶσθον θλᾶσθον θλώμεθᾰ θλᾶσθε θλῶνται
optative θλῴμην θλῷο θλῷτο θλῷσθον θλῴσθην θλῴμεθᾰ θλῷσθε θλῷντο
imperative   θλῶ θλᾱ́σθω θλᾶσθον θλᾱ́σθων   θλᾶσθε θλᾱ́σθων
active middle/passive
infinitive θλᾶν θλᾶσθαι
participle m θλῶν θλώμενος
f θλῶσᾰ θλωμένη
n θλῶν θλώμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ἔθλᾰον, ἐθλᾰόμην (Uncontracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἔθλᾰον ἔθλᾰες ἔθλᾰε(ν) ἐθλᾰ́ετον ἐθλᾰέτην ἐθλᾰ́ομεν ἐθλᾰ́ετε ἔθλᾰον
middle/passive indicative ἐθλᾰόμην ἐθλᾰ́ου ἐθλᾰ́ετο ἐθλᾰ́εσθον ἐθλᾰέσθην ἐθλᾰόμεθᾰ ἐθλᾰ́εσθε ἐθλᾰ́οντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ἔθλων, ἐθλώμην (Contracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἔθλων ἔθλᾱς ἔθλᾱ ἐθλᾶτον ἐθλᾱ́την ἐθλῶμεν ἐθλᾶτε ἔθλων
middle/passive indicative ἐθλώμην ἐθλῶ ἐθλᾶτο ἐθλᾶσθον ἐθλᾱ́σθην ἐθλώμεθᾰ ἐθλᾶσθε ἐθλῶντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: θλάσω, θλάσομαι, θλασθήσομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative θλάσω θλάσεις θλάσει θλάσετον θλάσετον θλάσομεν θλάσετε θλάσουσῐ(ν)
optative θλάσοιμῐ θλάσοις θλάσοι θλάσοιτον θλασοίτην θλάσοιμεν θλάσοιτε θλάσοιεν
middle indicative θλάσομαι θλάσῃ,
θλάσει 		θλάσεται θλάσεσθον θλάσεσθον θλασόμεθᾰ θλάσεσθε θλάσονται
optative θλασοίμην θλάσοιο θλάσοιτο θλάσοισθον θλασοίσθην θλασοίμεθᾰ θλάσοισθε θλάσοιντο
passive indicative θλασθήσομαι θλασθήσῃ,
θλασθήσει 		θλασθήσεται θλασθήσεσθον θλασθήσεσθον θλασθησόμεθᾰ θλασθήσεσθε θλασθήσονται
optative θλασθησοίμην θλασθήσοιο θλασθήσοιτο θλασθήσοισθον θλασθησοίσθην θλασθησοίμεθᾰ θλασθήσοισθε θλασθήσοιντο
active middle passive
infinitive θλάσειν θλάσεσθαι θλασθήσεσθαι
participle m θλάσων θλασόμενος θλασθησόμενος
f θλάσουσᾰ θλασομένη θλασθησομένη
n θλᾶσον θλασόμενον θλασθησόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ἔθλασᾰ, ἐθλασᾰ́μην, ἐθλάσθην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἔθλασᾰ ἔθλασᾰς ἔθλασε(ν) ἐθλάσᾰτον ἐθλασᾰ́την ἐθλάσᾰμεν ἐθλάσᾰτε ἔθλασᾰν
subjunctive θλάσω θλάσῃς θλάσῃ θλάσητον θλάσητον θλάσωμεν θλάσητε θλάσωσῐ(ν)
optative θλάσαιμῐ θλάσειᾰς,
θλάσαις 		θλάσειε(ν),
θλάσαι 		θλάσαιτον θλασαίτην θλάσαιμεν θλάσαιτε θλάσειᾰν,
θλάσαιεν
imperative   θλᾶσον θλασᾰ́τω θλάσᾰτον θλασᾰ́των   θλάσᾰτε θλασᾰ́ντων
middle indicative ἐθλασᾰ́μην ἐθλάσω ἐθλάσᾰτο ἐθλάσᾰσθον ἐθλασᾰ́σθην ἐθλασᾰ́μεθᾰ ἐθλάσᾰσθε ἐθλάσᾰντο
subjunctive θλάσωμαι θλάσῃ θλάσηται θλάσησθον θλάσησθον θλασώμεθᾰ θλάσησθε θλάσωνται
optative θλασαίμην θλάσαιο θλάσαιτο θλάσαισθον θλασαίσθην θλασαίμεθᾰ θλάσαισθε θλάσαιντο
imperative   θλᾶσαι θλασᾰ́σθω θλάσᾰσθον θλασᾰ́σθων   θλάσᾰσθε θλασᾰ́σθων
passive indicative ἐθλάσθην ἐθλάσθης ἐθλάσθη ἐθλάσθητον ἐθλασθήτην ἐθλάσθημεν ἐθλάσθητε ἐθλάσθησᾰν
subjunctive θλασθῶ θλασθῇς θλασθῇ θλασθῆτον θλασθῆτον θλασθῶμεν θλασθῆτε θλασθῶσῐ(ν)
optative θλασθείην θλασθείης θλασθείη θλασθεῖτον,
θλασθείητον 		θλασθείτην,
θλασθειήτην 		θλασθεῖμεν,
θλασθείημεν 		θλασθεῖτε,
θλασθείητε 		θλασθεῖεν,
θλασθείησᾰν
imperative   θλάσθητῐ θλασθήτω θλάσθητον θλασθήτων   θλάσθητε θλασθέντων
active middle passive
infinitive θλᾶσαι θλάσᾰσθαι θλασθῆναι
participle m θλάσᾱς θλασᾰ́μενος θλασθείς
f θλάσᾱσᾰ θλασᾰμένη θλασθεῖσᾰ
n θλᾶσᾰν θλασᾰ́μενον θλασθέν
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: θλᾶσσᾰ, θλασσᾰ́μην (Epic)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative θλᾶσσᾰ θλᾶσσᾰς θλᾶσσε(ν) θλάσσᾰτον θλασσᾰ́την θλάσσᾰμεν θλάσσᾰτε θλᾶσσᾰν
subjunctive θλάσσω θλάσσῃς θλάσσῃ θλάσσητον θλάσσητον θλάσσωμεν θλάσσητε θλάσσωσῐ(ν)
optative θλάσσαιμῐ θλάσσειᾰς,
θλάσσαις 		θλάσσειε(ν),
θλάσσαι 		θλασσεῖτον θλασσείτην θλασσεῖμεν θλασσεῖτε θλασσεῖεν
imperative   θλᾶσσον θλασσᾰ́τω θλάσσᾰτον θλασσᾰ́των   θλάσσᾰτε θλασσᾰ́ντων
middle indicative θλασσᾰ́μην θλάσσω θλάσσᾰτο θλάσσᾰσθον θλασσᾰ́σθην θλασσᾰ́μεθᾰ θλάσσᾰσθε θλάσσᾰντο
subjunctive θλάσσωμαι θλάσσηαι θλάσσηται θλάσσησθον θλάσσησθον θλασσώμεθᾰ θλάσσησθε θλάσσωνται
optative θλασσαίμην θλάσσαιο θλάσσαιτο θλάσσαισθον θλασσαίσθην θλασσαίμεθᾰ θλάσσαισθε θλάσσαιντο
imperative   θλᾶσσαι θλασσᾰ́σθω θλάσσᾰσθον θλασσᾰ́σθων   θλάσσᾰσθε θλασσᾰ́σθων
active middle
infinitive θλᾶσσαι θλάσσᾰσθαι
participle m θλάσσᾱς θλασσᾰ́μενος
f θλάσσᾱσᾰ θλασσᾰμένη
n θλᾶσσᾰν θλασσᾰ́μενον
Notes:
Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Perfect: τέθλακᾰ, τέθλαμαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative τέθλακᾰ τέθλακᾰς τέθλακε(ν) τεθλάκᾰτον τεθλάκᾰτον τεθλάκᾰμεν τεθλάκᾰτε τεθλάκᾱσῐ(ν)
subjunctive τεθλάκω τεθλάκῃς τεθλάκῃ τεθλάκητον τεθλάκητον τεθλάκωμεν τεθλάκητε τεθλάκωσῐ(ν)
optative τεθλάκοιμῐ,
τεθλακοίην 		τεθλάκοις,
τεθλακοίης 		τεθλάκοι,
τεθλακοίη 		τεθλάκοιτον τεθλακοίτην τεθλάκοιμεν τεθλάκοιτε τεθλάκοιεν
imperative   τέθλακε τεθλακέτω τεθλάκετον τεθλακέτων   τεθλάκετε τεθλακόντων
middle/passive indicative τέθλαμαι τέθλασαι τέθλαται τέθλασθον τέθλασθον τεθλάμεθᾰ τέθλασθε τέθλανται
subjunctive τεθλαμένος ὦ τεθλαμένος ᾖς τεθλαμένος ᾖ τεθλαμένω ἦτον τεθλαμένω ἦτον τεθλαμένοι ὦμεν τεθλαμένοι ἦτε τεθλαμένοι ὦσῐ(ν)
optative τεθλαμένος εἴην τεθλαμένος εἴης τεθλαμένος εἴη τεθλαμένω εἴητον,
εἶτον 		τεθλαμένω εἰήτην,
εἴτην 		τεθλαμένοι εἴημεν,
εἶμεν 		τεθλαμένοι εἴητε,
εἶτε 		τεθλαμένοι εἴησᾰν,
εἶεν
imperative   τέθλασο τεθλάσθω τέθλασθον τεθλάσθων   τέθλασθε τεθλάσθων
active middle/passive
infinitive τεθλακέναι τεθλᾶσθαι
participle m τεθλακώς τεθλαμένος
f τεθλακυῖᾰ τεθλαμένη
n τεθλακός τεθλαμένον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Pluperfect: ἐτεθλάκειν, ἐτεθλάμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐτεθλάκειν,
ἐτεθλάκη 		ἐτεθλάκεις,
ἐτεθλάκης 		ἐτεθλάκει(ν) ἐτεθλάκετον ἐτεθλακέτην ἐτεθλάκεμεν ἐτεθλάκετε ἐτεθλάκεσᾰν
middle/passive indicative ἐτεθλάμην ἐτέθλασο ἐτέθλατο ἐτέθλασθον ἐτεθλάσθην ἐτεθλάμεθᾰ ἐτέθλασθε ἐτέθλαντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

References

  1. ^ Beekes, Robert S. P. (2010), “θλάω”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 550
  2. ^ MacBain, Alexander; Mackay, Eneas (1911), “dlùth”, in An Etymological Dictionary of the Gaelic Language‎[1], Stirling, →ISBN, page 136

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.