θαρρέω

Ancient Greek

Etymology

From θᾰ́ρρος (thắrrhos) +‎ -έω (-éō).

Pronunciation

 

Verb

θᾰρρέω • (thărrhéō)

  1. Attic form of θᾰρσέω (thărséō)
    • 330 BCE, Demosthenes, On the Crown 264:
      καίτοι ὅστις χιλίων πολιτῶν ἀποθανόντων ἐθάρρησε, τί οὗτος παθεῖν ὑπὸ τῶν ζώντων δίκαιός ἐστιν; πολλὰ τοίνυν ἕτερʼ εἰπεῖν ἔχων περὶ αὐτοῦ παραλείψω· οὐ γὰρ ὅσʼ ἂν δείξαιμι προσόντʼ αἰσχρὰ τούτῳ καὶ ὀνείδη, πάντʼ οἶμαι δεῖν εὐχερῶς λέγειν, ἀλλʼ ὅσα μηδὲν αἰσχρόν ἐστιν εἰπεῖν ἐμοί.
      kaítoi hóstis khilíōn politôn apothanóntōn ethárrhēse, tí hoûtos patheîn hupò tôn zṓntōn díkaiós estin? pollà toínun héter’ eipeîn ékhōn perì autoû paraleípsō; ou gàr hós’ àn deíxaimi prosónt’ aiskhrà toútōi kaì oneídē, pánt’ oîmai deîn eukherôs légein, all’ hósa mēdèn aiskhrón estin eipeîn emoí.
      (please add an English translation of this quotation)
    • Lucian of Samosata, Nigrinus 6:
      θάρρει, ὦγαθέ· τοῦτο γάρ τοι τὸ τοῦ Ὁμήρου, σπεύδοντα καὶ αὐτὸν παρακαλεῖς, καὶ εἴ γε μὴ ἔφθης, αὐτὸς ἂν ἐδεήθην ἀκοῦσαί μου διηγουμένου· μάρτυρα γάρ σε παραστήσασθαι πρὸς τοὺς πολλοὺς ἐθέλω, ὅτι οὐκ ἀλόγως μαίνομαι· ἄλλως τε καὶ ἡδύ μοι τὸ μεμνῆσθαι αὐτῶν πολλάκις, καὶ ταύτην ἤδη μελέτην ἐποιησάμην· ἐπεὶ κἄν τις μὴ παρὼν τύχῃ
      thárrhei, ôgathé; toûto gár toi tò toû Homḗrou, speúdonta kaì autòn parakaleîs, kaì eí ge mḕ éphthēs, autòs àn edeḗthēn akoûsaí mou diēgouménou; mártura gár se parastḗsasthai pròs toùs polloùs ethélō, hóti ouk alógōs maínomai; állōs te kaì hēdú moi tò memnêsthai autôn pollákis, kaì taútēn ḗdē melétēn epoiēsámēn; epeì kán tis mḕ parṑn túkhēi
      (please add an English translation of this quotation)
    • 95 CE – 165 CE, Appian, The Illyrian Wars 20:
      Οἱ βάρβαροι δὲ τοῖς περῶσιν ὑπήντων τε ἐκ μετώπου κατὰ τὸ τεῖχος, καὶ ὑφεδρεύοντες ἕτεροι τὰς γεφύρας μακροῖς δόρασιν ὑπεκέντουν, μᾶλλόν τε ἐθάρρησαν μιᾶς γεφύρας καὶ δευτέρας ἐπʼ ἐκείνῃ πεσούσης
      Hoi bárbaroi dè toîs perôsin hupḗntōn te ek metṓpou katà tò teîkhos, kaì huphedreúontes héteroi tàs gephúras makroîs dórasin hupekéntoun, mâllón te ethárrhēsan miâs gephúras kaì deutéras ep’ ekeínēi pesoúsēs
      (please add an English translation of this quotation)
    • 200 BCE – 118 BCE, Polybius, Histories 1.41:
      οῦ δὲ προτερήματος τούτου προσπεσόντος εἰς τὴν Ῥώμην, περιχαρεῖς ἦσαν οὐχ οὕτως ἐπὶ τῷ τοὺς πολεμίους ἠλαττῶσθαι τῶν θηρίων ἐστερημένους, ὡς ἐπὶ τῷ τοὺς ἰδίους τεθαρρηκέναι τῶν ἐλεφάντων κεκρατηκότας.
      oû dè proterḗmatos toútou prospesóntos eis tḕn Rhṓmēn, perikhareîs êsan oukh hoútōs epì tōî toùs polemíous ēlattôsthai tôn thēríōn esterēménous, hōs epì tōî toùs idíous tetharrhēkénai tôn elephántōn kekratēkótas.
      (please add an English translation of this quotation)
    • Anna Kommene, The Alexiad 13.4:
      τῶν Μαϊστρομιλίων οὗτος ὑπῆρχε τὸ γένος· κἂν μὴ πάνυ τὸν πρὸς αὐτὸν ὅρκον ἀνόθευτον τότε ἐτήρει, ἀπατηλοῖς ἐξαπατηθεὶς λόγοις καὶ ὑποσχέσεσιν, ἀλλʼ ὅσῳ γε τὰ πρὸς τὸν Βαϊμοῦντον ἀποκαλύψαι αὐτῷ τὸ ἀπόρρητον τεθάρρηκεν
      tôn Maïstromilíōn hoûtos hupêrkhe tò génos; kàn mḕ pánu tòn pròs autòn hórkon anótheuton tóte etḗrei, apatēloîs exapatētheìs lógois kaì huposkhésesin, all’ hósōi ge tà pròs tòn Baïmoûnton apokalúpsai autōî tò apórrhēton tethárrhēken
      (please add an English translation of this quotation)

Conjugation

   Present: θᾰρρέω, θᾰρρέομαι (Attic, uncontracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative θᾰρρέω θᾰρρέεις θᾰρρέει θᾰρρέετον θᾰρρέετον θᾰρρέομεν θᾰρρέετε θᾰρρέουσῐ(ν)
subjunctive θᾰρρέω θᾰρρέῃς θᾰρρέῃ θᾰρρέητον θᾰρρέητον θᾰρρέωμεν θᾰρρέητε θᾰρρέωσῐ(ν)
optative θᾰρρέοιμῐ θᾰρρέοις θᾰρρέοι θᾰρρέοιτον θᾰρρεοίτην θᾰρρέοιμεν θᾰρρέοιτε θᾰρρέοιεν
imperative   θᾰ́ρρεε θᾰρρεέτω θᾰρρέετον θᾰρρεέτων   θᾰρρέετε θᾰρρεόντων
middle/passive indicative θᾰρρέομαι θᾰρρέῃ,
θᾰρρέει 		θᾰρρέεται θᾰρρέεσθον θᾰρρέεσθον θᾰρρεόμεθᾰ θᾰρρέεσθε θᾰρρέονται
subjunctive θᾰρρέωμαι θᾰρρέῃ θᾰρρέηται θᾰρρέησθον θᾰρρέησθον θᾰρρεώμεθᾰ θᾰρρέησθε θᾰρρέωνται
optative θᾰρρεοίμην θᾰρρέοιο θᾰρρέοιτο θᾰρρέοισθον θᾰρρεοίσθην θᾰρρεοίμεθᾰ θᾰρρέοισθε θᾰρρέοιντο
imperative   θᾰρρέου θᾰρρεέσθω θᾰρρέεσθον θᾰρρεέσθων   θᾰρρέεσθε θᾰρρεέσθων
active middle/passive
infinitive θᾰρρέειν θᾰρρέεσθαι
participle m θᾰρρέων θᾰρρεόμενος
f θᾰρρέουσᾰ θᾰρρεομένη
n θᾰρρέον θᾰρρεόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Present: θᾰρρῶ, θᾰρροῦμαι (Attic, contracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative θᾰρρῶ θᾰρρεῖς θᾰρρεῖ θᾰρρεῖτον θᾰρρεῖτον θᾰρροῦμεν θᾰρρεῖτε θᾰρροῦσῐ(ν)
subjunctive θᾰρρῶ θᾰρρῇς θᾰρρῇ θᾰρρῆτον θᾰρρῆτον θᾰρρῶμεν θᾰρρῆτε θᾰρρῶσῐ(ν)
optative θᾰρροίην,
θᾰρροῖμῐ 		θᾰρροίης,
θᾰρροῖς 		θᾰρροίη,
θᾰρροῖ 		θᾰρροῖτον,
θᾰρροίητον 		θᾰρροίτην,
θᾰρροιήτην 		θᾰρροῖμεν,
θᾰρροίημεν 		θᾰρροῖτε,
θᾰρροίητε 		θᾰρροῖεν,
θᾰρροίησᾰν
imperative   θᾰ́ρρει θᾰρρείτω θᾰρρεῖτον θᾰρρείτων   θᾰρρεῖτε θᾰρρούντων
middle/passive indicative θᾰρροῦμαι θᾰρρεῖ,
θᾰρρῇ 		θᾰρρεῖται θᾰρρεῖσθον θᾰρρεῖσθον θᾰρρούμεθᾰ θᾰρρεῖσθε θᾰρροῦνται
subjunctive θᾰρρῶμαι θᾰρρῇ θᾰρρῆται θᾰρρῆσθον θᾰρρῆσθον θᾰρρώμεθᾰ θᾰρρῆσθε θᾰρρῶνται
optative θᾰρροίμην θᾰρροῖο θᾰρροῖτο θᾰρροῖσθον θᾰρροίσθην θᾰρροίμεθᾰ θᾰρροῖσθε θᾰρροῖντο
imperative   θᾰρροῦ θᾰρρείσθω θᾰρρεῖσθον θᾰρρείσθων   θᾰρρεῖσθε θᾰρρείσθων
active middle/passive
infinitive θᾰρρεῖν θᾰρρεῖσθαι
participle m θᾰρρῶν θᾰρρούμενος
f θᾰρροῦσᾰ θᾰρρουμένη
n θᾰρροῦν θᾰρρούμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ἐθᾰ́ρρεον, ἐθᾰρρεόμην (Attic, uncontracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐθᾰ́ρρεον ἐθᾰ́ρρεες ἐθᾰ́ρρεε(ν) ἐθᾰρρέετον ἐθᾰρρεέτην ἐθᾰρρέομεν ἐθᾰρρέετε ἐθᾰ́ρρεον
middle/passive indicative ἐθᾰρρεόμην ἐθᾰρρέου ἐθᾰρρέετο ἐθᾰρρέεσθον ἐθᾰρρεέσθην ἐθᾰρρεόμεθᾰ ἐθᾰρρέεσθε ἐθᾰρρέοντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ἐθᾰ́ρρουν, ἐθᾰρρούμην (Attic, contracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐθᾰ́ρρουν ἐθᾰ́ρρεις ἐθᾰ́ρρει ἐθᾰρρεῖτον ἐθᾰρρείτην ἐθᾰρροῦμεν ἐθᾰρρεῖτε ἐθᾰ́ρρουν
middle/passive indicative ἐθᾰρρούμην ἐθᾰρροῦ ἐθᾰρρεῖτο ἐθᾰρρεῖσθον ἐθᾰρρείσθην ἐθᾰρρούμεθᾰ ἐθᾰρρεῖσθε ἐθᾰρροῦντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: θᾰρρήσω, θᾰρρήσομαι, θᾰρρηθήσομαι (Attic)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative θᾰρρήσω θᾰρρήσεις θᾰρρήσει θᾰρρήσετον θᾰρρήσετον θᾰρρήσομεν θᾰρρήσετε θᾰρρήσουσῐ(ν)
optative θᾰρρήσοιμῐ θᾰρρήσοις θᾰρρήσοι θᾰρρήσοιτον θᾰρρησοίτην θᾰρρήσοιμεν θᾰρρήσοιτε θᾰρρήσοιεν
middle indicative θᾰρρήσομαι θᾰρρήσῃ,
θᾰρρήσει 		θᾰρρήσεται θᾰρρήσεσθον θᾰρρήσεσθον θᾰρρησόμεθᾰ θᾰρρήσεσθε θᾰρρήσονται
optative θᾰρρησοίμην θᾰρρήσοιο θᾰρρήσοιτο θᾰρρήσοισθον θᾰρρησοίσθην θᾰρρησοίμεθᾰ θᾰρρήσοισθε θᾰρρήσοιντο
passive indicative θᾰρρηθήσομαι θᾰρρηθήσῃ,
θᾰρρηθήσει 		θᾰρρηθήσεται θᾰρρηθήσεσθον θᾰρρηθήσεσθον θᾰρρηθησόμεθᾰ θᾰρρηθήσεσθε θᾰρρηθήσονται
optative θᾰρρηθησοίμην θᾰρρηθήσοιο θᾰρρηθήσοιτο θᾰρρηθήσοισθον θᾰρρηθησοίσθην θᾰρρηθησοίμεθᾰ θᾰρρηθήσοισθε θᾰρρηθήσοιντο
active middle passive
infinitive θᾰρρήσειν θᾰρρήσεσθαι θᾰρρηθήσεσθαι
participle m θᾰρρήσων θᾰρρησόμενος θᾰρρηθησόμενος
f θᾰρρήσουσᾰ θᾰρρησομένη θᾰρρηθησομένη
n θᾰρρῆσον θᾰρρησόμενον θᾰρρηθησόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ἐθᾰ́ρρησᾰ, ἐθᾰρρησᾰ́μην, ἐθᾰρρήθην (Attic)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐθᾰ́ρρησᾰ ἐθᾰ́ρρησᾰς ἐθᾰ́ρρησε(ν) ἐθᾰρρήσᾰτον ἐθᾰρρησᾰ́την ἐθᾰρρήσᾰμεν ἐθᾰρρήσᾰτε ἐθᾰ́ρρησᾰν
subjunctive θᾰρρήσω θᾰρρήσῃς θᾰρρήσῃ θᾰρρήσητον θᾰρρήσητον θᾰρρήσωμεν θᾰρρήσητε θᾰρρήσωσῐ(ν)
optative θᾰρρήσαιμῐ θᾰρρήσειᾰς,
θᾰρρήσαις 		θᾰρρήσειε(ν),
θᾰρρήσαι 		θᾰρρήσαιτον θᾰρρησαίτην θᾰρρήσαιμεν θᾰρρήσαιτε θᾰρρήσειᾰν,
θᾰρρήσαιεν
imperative   θᾰ́ρρησον θᾰρρησᾰ́τω θᾰρρήσᾰτον θᾰρρησᾰ́των   θᾰρρήσᾰτε θᾰρρησᾰ́ντων
middle indicative ἐθᾰρρησᾰ́μην ἐθᾰρρήσω ἐθᾰρρήσᾰτο ἐθᾰρρήσᾰσθον ἐθᾰρρησᾰ́σθην ἐθᾰρρησᾰ́μεθᾰ ἐθᾰρρήσᾰσθε ἐθᾰρρήσᾰντο
subjunctive θᾰρρήσωμαι θᾰρρήσῃ θᾰρρήσηται θᾰρρήσησθον θᾰρρήσησθον θᾰρρησώμεθᾰ θᾰρρήσησθε θᾰρρήσωνται
optative θᾰρρησαίμην θᾰρρήσαιο θᾰρρήσαιτο θᾰρρήσαισθον θᾰρρησαίσθην θᾰρρησαίμεθᾰ θᾰρρήσαισθε θᾰρρήσαιντο
imperative   θᾰ́ρρησαι θᾰρρησᾰ́σθω θᾰρρήσᾰσθον θᾰρρησᾰ́σθων   θᾰρρήσᾰσθε θᾰρρησᾰ́σθων
passive indicative ἐθᾰρρήθην ἐθᾰρρήθης ἐθᾰρρήθη ἐθᾰρρήθητον ἐθᾰρρηθήτην ἐθᾰρρήθημεν ἐθᾰρρήθητε ἐθᾰρρήθησᾰν
subjunctive θᾰρρηθῶ θᾰρρηθῇς θᾰρρηθῇ θᾰρρηθῆτον θᾰρρηθῆτον θᾰρρηθῶμεν θᾰρρηθῆτε θᾰρρηθῶσῐ(ν)
optative θᾰρρηθείην θᾰρρηθείης θᾰρρηθείη θᾰρρηθεῖτον,
θᾰρρηθείητον 		θᾰρρηθείτην,
θᾰρρηθειήτην 		θᾰρρηθεῖμεν,
θᾰρρηθείημεν 		θᾰρρηθεῖτε,
θᾰρρηθείητε 		θᾰρρηθεῖεν,
θᾰρρηθείησᾰν
imperative   θᾰρρήθητῐ θᾰρρηθήτω θᾰρρήθητον θᾰρρηθήτων   θᾰρρήθητε θᾰρρηθέντων
active middle passive
infinitive θᾰρρῆσαι θᾰρρήσᾰσθαι θᾰρρηθῆναι
participle m θᾰρρήσᾱς θᾰρρησᾰ́μενος θᾰρρηθείς
f θᾰρρήσᾱσᾰ θᾰρρησᾰμένη θᾰρρηθεῖσᾰ
n θᾰρρῆσᾰν θᾰρρησᾰ́μενον θᾰρρηθέν
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Perfect: τεθᾰ́ρρηκᾰ, τεθᾰ́ρρημαι (Attic)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative τεθᾰ́ρρηκᾰ τεθᾰ́ρρηκᾰς τεθᾰ́ρρηκε(ν) τεθᾰρρήκᾰτον τεθᾰρρήκᾰτον τεθᾰρρήκᾰμεν τεθᾰρρήκᾰτε τεθᾰρρήκᾱσῐ(ν)
subjunctive τεθᾰρρήκω τεθᾰρρήκῃς τεθᾰρρήκῃ τεθᾰρρήκητον τεθᾰρρήκητον τεθᾰρρήκωμεν τεθᾰρρήκητε τεθᾰρρήκωσῐ(ν)
optative τεθᾰρρήκοιμῐ,
τεθᾰρρηκοίην 		τεθᾰρρήκοις,
τεθᾰρρηκοίης 		τεθᾰρρήκοι,
τεθᾰρρηκοίη 		τεθᾰρρήκοιτον τεθᾰρρηκοίτην τεθᾰρρήκοιμεν τεθᾰρρήκοιτε τεθᾰρρήκοιεν
imperative   τεθᾰ́ρρηκε τεθᾰρρηκέτω τεθᾰρρήκετον τεθᾰρρηκέτων   τεθᾰρρήκετε τεθᾰρρηκόντων
middle/passive indicative τεθᾰ́ρρημαι τεθᾰ́ρρησαι τεθᾰ́ρρηται τεθᾰ́ρρησθον τεθᾰ́ρρησθον τεθᾰρρήμεθᾰ τεθᾰ́ρρησθε τεθᾰ́ρρηνται
subjunctive τεθᾰρρημένος ὦ τεθᾰρρημένος ᾖς τεθᾰρρημένος ᾖ τεθᾰρρημένω ἦτον τεθᾰρρημένω ἦτον τεθᾰρρημένοι ὦμεν τεθᾰρρημένοι ἦτε τεθᾰρρημένοι ὦσῐ(ν)
optative τεθᾰρρημένος εἴην τεθᾰρρημένος εἴης τεθᾰρρημένος εἴη τεθᾰρρημένω εἴητον,
εἶτον 		τεθᾰρρημένω εἰήτην,
εἴτην 		τεθᾰρρημένοι εἴημεν,
εἶμεν 		τεθᾰρρημένοι εἴητε,
εἶτε 		τεθᾰρρημένοι εἴησᾰν,
εἶεν
imperative   τεθᾰ́ρρησο τεθᾰρρήσθω τεθᾰ́ρρησθον τεθᾰρρήσθων   τεθᾰ́ρρησθε τεθᾰρρήσθων
active middle/passive
infinitive τεθᾰρρηκέναι τεθᾰρρῆσθαι
participle m τεθᾰρρηκώς τεθᾰρρημένος
f τεθᾰρρηκυῖᾰ τεθᾰρρημένη
n τεθᾰρρηκός τεθᾰρρημένον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Pluperfect: ἐτεθᾰρρήκειν, ἐτεθᾰρρήμην (Attic)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐτεθᾰρρήκειν,
ἐτεθᾰρρήκη 		ἐτεθᾰρρήκεις,
ἐτεθᾰρρήκης 		ἐτεθᾰρρήκει(ν) ἐτεθᾰρρήκετον ἐτεθᾰρρηκέτην ἐτεθᾰρρήκεμεν ἐτεθᾰρρήκετε ἐτεθᾰρρήκεσᾰν
middle/passive indicative ἐτεθᾰρρήμην ἐτεθᾰ́ρρησο ἐτεθᾰ́ρρητο ἐτεθᾰ́ρρησθον ἐτεθᾰρρήσθην ἐτεθᾰρρήμεθᾰ ἐτεθᾰ́ρρησθε ἐτεθᾰ́ρρηντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

References

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.