εἰρημένῳ

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /eː.rɛː.mé.nɔːi̯/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /i.re̝ˈme.no/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /i.riˈme.no/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /i.riˈme.no/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /i.riˈme.no/

Participle

εἰρημένῳ • (eirēménōi)

masculine/neuter dative singular of εἰρημένος (eirēménos)