εἰρημένω

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /eː.rɛː.mé.nɔː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /i.re̝ˈme.no/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /i.riˈme.no/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /i.riˈme.no/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /i.riˈme.no/

Participle

εἰρημένω • (eirēménō)

masculine/neuter nominative/accusative/vocative dual of εἰρημένος (eirēménos)