εἰρημένου

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /eː.rɛː.mé.nuː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /i.re̝ˈme.nu/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /i.riˈme.nu/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /i.riˈme.nu/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /i.riˈme.nu/

Participle

εἰρημένου • (eirēménou)

masculine/neuter genitive singular of εἰρημένος (eirēménos)