εἰρημένοις

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /eː.rɛː.mé.noi̯s/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /i.re̝ˈme.nys/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /i.riˈme.nys/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /i.riˈme.nys/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /i.riˈme.nis/

Participle

εἰρημένοις • (eirēménois)

masculine/neuter dative plural of εἰρημένος (eirēménos)