εἰρημένης

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /eː.rɛː.mé.nɛːs/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /i.re̝ˈme.ne̝s/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /i.riˈme.nis/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /i.riˈme.nis/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /i.riˈme.nis/

Participle

εἰρημένης • (eirēménēs)

feminine genitive singular of εἰρημένος (eirēménos)