ελλειπτικός

Greek

Etymology

In the geometry sense, a learned borrowing from French elliptique, from New Latin ellipticus, from Koine Greek ἐλλειπτικός (elleiptikós). In the grammar/linguistic senses, a learned borrowing from Koine Greek ἐλλειπτικός (elleiptikós).[1]

Pronunciation

  • IPA(key): /e.li.ptiˈkos/
  • Hyphenation: ελ‧λει‧πτι‧κός

Adjective

ελλειπτικός • (elleiptikósm (feminine ελλειπτική, neuter ελλειπτικό)

  1. (geometry) elliptical, elliptic (in a shape of, or reminding of, an ellipse; oval)
  2. (grammar) defective (lacking some forms)
  3. (linguistics) elliptical, elliptic (of, or showing ellipsis; having a word or words omitted)

Declension

Declension of ελλειπτικός
singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative ελλειπτικός (elleiptikós) ελλειπτική (elleiptikí) ελλειπτικό (elleiptikó) ελλειπτικοί (elleiptikoí) ελλειπτικές (elleiptikés) ελλειπτικά (elleiptiká)
genitive ελλειπτικού (elleiptikoú) ελλειπτικής (elleiptikís) ελλειπτικού (elleiptikoú) ελλειπτικών (elleiptikón) ελλειπτικών (elleiptikón) ελλειπτικών (elleiptikón)
accusative ελλειπτικό (elleiptikó) ελλειπτική (elleiptikí) ελλειπτικό (elleiptikó) ελλειπτικούς (elleiptikoús) ελλειπτικές (elleiptikés) ελλειπτικά (elleiptiká)
vocative ελλειπτικέ (elleiptiké) ελλειπτική (elleiptikí) ελλειπτικό (elleiptikó) ελλειπτικοί (elleiptikoí) ελλειπτικές (elleiptikés) ελλειπτικά (elleiptiká)

Derived terms

  • ελλειπτικά (elleiptiká, adverb)
  • ελλειπτικότητα f (elleiptikótita)
  • ελλείπω (elleípo)
  • ελλείπων (elleípon)
  • έλλειψη f (élleipsi)

References

  1. ^ ελλειπτικός, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language