δυνάμενον
Ancient Greek
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /dy.ná.me.non/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /dyˈna.me.non/
- (4th CE Koine) IPA(key): /ðyˈna.me.non/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /ðyˈna.me.non/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /ðiˈna.me.non/
Participle
δῠνᾰ́μενον • (dŭnắmenon)
- inflection of δῠνᾰ́μενος (dŭnắmenos):
- masculine accusative singular
- neuter nominative/accusative/vocative singular