διδόντα
Ancient Greek
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /di.dón.ta/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /diˈdon.ta/
- (4th CE Koine) IPA(key): /ðiˈðon.ta/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /ðiˈðon.ta/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /ðiˈðon.da/
Participle
δῐδόντᾰ • (dĭdóntă)
- inflection of δῐδούς (dĭdoús):
- masculine accusative singular
- neuter nominative/accusative/vocative plural